مقالات طب توانبخشی

مقدمه
رانندگي ايمن مستلزم توانايي راننده براي دريافت پيام ها از محيط و تطابق با آنهاست. رانندگان اطلاعات مهمي را از طريق حس شنوايي از محيط به دست مي آورند. از اين رو بررسي وضعيت شنوايي رانندگان با توجه به مواجهه مکرر آنها با نويز جاده و ماشين از اهميت زيادي برخوردار است.
مواد و روش ها
اين مطالعه بر روي 320 نفر از رانندگان وسايل نقليه سنگين و نيمه سنگين در شهر اصفهان انجام شد. ميانگين سني افراد مورد مطالعه 40.44±9.96 سال و ميانگين سابقه کاري شان 15.31±8.394 سال بود. معاينه اتوسکوپي و اديومتري تون خالص در فرکانسهاي اکتاوي مرسوم و نيم اکتاوي 3 و 6 کيلو هرتز انجام شد. داده ها توسط نرم افزار 11.5 SPSS و با استفاده از روش هاي آماري Paired T-test و همبستگي پيرسون مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها
از بين افراد مورد مطالعه 174 نفر درجاتي از کم شنوايي ( خفيف تا عميق) را نشان دادند. مقايسه ميانگين آستانه هاي شنوايي بين دو گوش در فرکانسهاي 3 تا 8 کيلو هرتز تفاوت معني داري را نشان داد. (p<0.05) به اين صورت که کاهش شنوايي بيشتري در گوش چپ ثبت گرديد.
نتيجه گيري
مواجه مداوم با آلودگي صوتي مربوط به نويز جاده ها و وسايل نقليه سنگين منجر به ايجاد کاهش شنوايي قابل توجه رانندگان در فرکانس 4 کيلو هرتز و فرکانسهاي اطراف آن مي گردد. اين موضوع نياز براي معاينات شنوايي منظم، ارائه راهکارهاي پيشگيرانه و ايجاد تغييراتي در سبک زندگي اين گروه شغلي را مطرح مي سازد.