مقالات طب توانبخشی

مقدمه و اهداف
با توجه به اينکه ميزان بستن چشم سالم در درمان آمبليوپي، بين اپتومتريست ها و چشم پزشکان مختلف، متفاوت است. اين مطالعه جهت مقايسه دو روش بستن پاره وقت (2 تا 5 ساعت در روز) و تمام وقت (بيش از 6 ساعت در روز) جهت يافتن حداقل زمان موثر در درمان تنبلي چشم غير استرابيسمي انجام گرفت.
مواد و روش ها
اين مطالعه از نوع کارآزمايي باليني بود و جامعه مورد بررسي، کودکان شرکت کننده در طرح سنجش پيشگيري از آمبليوپي اداره بهزيستي شهرستان تبريز در سال 91 بودند .کودکان آمبليوپ شرکت کننده در اين مطالعه، بصورت بلوکهاي جايگشتي تصادفي در دو گروه بستن چشم سالم بطور تمام وقت و پاره وقت قرار گرفتند. معاينات دوره اي بصورت ماهانه انجام شد و به مدت 6 ماه بطول انجاميد. نتايج کليه تست ها به کمک نرم افزار SPSS18 و آزمونهاي t مستقل، t زوجي، رگرسيون چند گانه و دقيق فيشر مورد توصيف و تحليل قرار گرفتند.
يافته ها
از کل 4565 کودکي که مورد ارزيابي قرار گرفتند، 125 کودک با مشکل آمبليوپي شناسايي گرديد و از اين تعداد 80 نفر (بين 3 تا 7 سال)که داراي شرايط ورود به مطالعه بودند انتخاب شدند و در دو گروه بستن پاره وقت (2 ساعت در روز) و تمام وقت (6 ساعت در روز) قرار گرفتند. 40 نفر در گروه بستن پاره وقت و 40 نفر در گروه تمام وقت قرار گرفتند. اختلاف نمرات حدت بينايي قبل و بعد از درمان با p=0.293 نشان داد که دو گروه از اين نظر اختلاف معني دار آماري ندارند.
نتيجه گيري
با توجه به يافته هاي آماري نسبت ميزان بهبودي اين دو روش مشابه بوده و اختلاف معني داري مشاهده نشد. لذا مي توان نتيجه گرفت که براي جلوگيري از عوارض نامطلوب بستن چشم سالم، روش صحيح درمان آمبليوپي غير استرابيسمي با شدت متوسط، احتمالا روش پاره وقت مي باشد.