مقالات طب توانبخشی

مقدمه و اهداف: استقلال زندگي روزمره بيماران تعويض مفصل ران پس از ترخيص از بيمارستان توسط عواملي چون درد، ترس از افتادن، پايبندي به اصول احتياط حرکتي، ضعف عضلات اطراف مفصل ران، مسائل رواني و وابستگي به ديگران تهديد مي شود. عليرغم وجود درمان هاي مجزا اين عوامل همچنان اثرگذاري منفي خود را نشان مي دهند. در اين پژوهش کاربرد وسايل تطابقي جهت کاهش تاثير عوامل منفي موثر بر استقلال اين بيماران مورد بررسي قرار گرفت.
مواد و روش ها: در اين مطالعه نيمه تجربي دو گروه شاهد و آزمون (شامل 10 بيمار آقا و 10 بيمار خانم در هر گروه) در دامنه سني 60 الي 80 سال شرکت داشتند. نمونه هاي گروه آزمون علاوه بر درمان روتين فيزيوتراپي وسايل تطابقي را پيش از جراحي دريافت کردند. ارزيابي اوليه استقلال زندگي، پيش از جراحي و ارزيابي ثانويه 6 هفته پس از جراحي با استفاده از پرسشنامه بارتل انجام و نتايج دو ارزيابي مقايسه شد.
يافته ها: نتايج اين مطالعه عدم تفاوت معنادار بين ميانگين امتياز پبش آزمون پرسشنامه بارتل دو گروه شاهد و آزمون (0.90=P.value )، تفاوت معنادار بين ميانگين پس آزمون (00/0=Pvalue) و تفاوت معنادار بين ميانگين اختلاف نمره پيش و پس آزمون (00/0= Pvalue ) را نشان داد.
نتيجه گيري: بيماراني که از وسايل تطابقي استفاده مي کنند به سطح بالاتري از استقلال در فعاليت هاي روزمره زندگي مي رسند که از جمله دلايل آن نشستن و برخاستن آسان تر از روي صندلي، کاهش درد، کاربرد راحت تر توالت فرنگي، جبران محدوديت دامنه حرکتي و افزايش قدرت عضلاني است.