مقالات طب توانبخشی

مقدمه و اهداف: مطالعات اپيدميولوژيکي نشان داده اند که زنان ورزشکار 2 تا 10 برابر بيشتر از مردان ورزشکار در معرض آسيب ACL قرار دارند. عوامل عصبي عضلاني و بيومکانيکي در آسيب ليگامان صليبي قدامي جزء ريسک فاکتورهاي قابل تعديل هستند. هزينه هاي بالاي درمان ، افزايش پتانسيل از دست دادن فصل مسابقه و ناتواني هاي طولاني مدت و همچنين ايجاد آسيب هاي ثانويه اي لزوم بکارگيري برنامه هاي پيشگيري از آسيب را پررنگ تر کرده است. در اين مطالعه مروري، پيشينه تحقيقات مرتبط با ريسک فاکتورهاي قابل تعديل و تمرينات پيشگيري از آسيب ليگامان صليبي قدامي بررسي شده است.
مواد و روش ها: براي شناسايي تحقيقات از بانک هاي اطلاعاتيMedline Pubmed ، Science Direct، SPORTDiscuss و SCOPUS با کليد واژه هاي «ACL»، «Knee injuries»، «modifiable risk factor »، «neuromuscular risk factor»، «biomechanical risk factor»، «training prevention program» استفاده شد. در مجموع 8500 مقاله يافته شد. بعد از خروج مقالات غير انگليسي، با نتايج کاملا مشابه، مقالات مشابه ايندکس شده، تحقيقات غير انساني، با نمونه هاي آسيب ديده، با اهداف درماني، بدون مداخلات تمريني، 60 مقاله در اين تحقيق مورد بررسي قرار گرفت.
يافته ها: ضعف در کنترل و ايمبالانس عصبي عضلاني تنه و اندام تحتاني در زنان موجب افزايش بروز آسيب ليگامان صليبي قدامي مي شود. تمرينات پيشگيري از آسيب نيز در دو سطح با هدف اصلاح ريسک فاکتورها و کاهش نرخ آسيب ليگامان صليبي قدامي قرار دارند. بيشتر تمرينات مداخله اي تاثير گذار، تمرينات چند جانبه، با شروع برنامه در پيش از فصل براي حداقل زمان شش هفته و به صورت مداوم در طول فصل با تعداد تکرار حداقل يک تا دو تکرار در هفته و با مربيان ناظر بر تمرين هستند.
نتيجه گيري: شناسايي ايمبالانسهاي عصبي عضلاني مي تواند در غربالگري ورزشکاران در خطر و طراحي تمرينات مداخله اي مورد استفاده قرار بگيرد. اگرچه، هنوز برنامه استانداردي با هدف پيشگيري براي هر يک از رشته هاي ورزشي خاص معرفي نشده است.