مقالات طب توانبخشی

مقدمه و اهداف: امروزه دولت ها موضوع سالمندان را از جهات مختلف پزشکي، روان شناختي، بهداشتي وپرستاري مورد توجه قرار داده اند، با توجه به اينکه تعداد سالمندان رو به افزايش است و به همين دليل در اين دوران مراقبت و نگهداري از آن ها اهميت ويژه پيدا مي کند. بنابراين پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش واسطه اي هوش معنوي با بهزيستي روان شناختي و رضايت از زندگي سالمندان شهرستان مهريز (يزد) انجام گرفته بود.
مواد و روش ها: روش مطالعه اين پژوهش توصيفي و از نوع همبستگي مي باشد و جامعه آماري اين پژوهش همه افراد سالمند شهرستان مهريز بودند که از اين تعداد 322 نفر سالمند از طريق نمونه گيري هدفمند جهت نمونه پژوهش انتخاب شدند و براي اندازه گيري متغيرها از پرسش نامه هاي هوش معنوي کينگ ، رضايت از زندگي دينر و همکارانش و بهزيستي روان شناختي ريف استفاده شده است. جهت تجزيه و تحليل و تعيين رابطه ميان متغيرها از آزمون هاي آماري: ميانگين، انحراف معيار، ضريب همبستگي پيرسون، تحليل رگرسيون چندگانه و روش تحليل مسير استفاده شده است.
يافته ها: يافته ها نشان داد که بين بهزيستي روان شناختي و هوش معنوي، بين هوش معنوي و رضايت از زندگي درسطح (0.05) رابطه معنادار وجود دارد و بهزيستي روانشناختي قادر به تبيين 39 درصد واريانس از روي رضايت از زندگي و همچنين هوش معنوي قادر به تبيين 45 درصد واريانس از روي بهزيستي روان شناختي مي باشد.
نتيجه گيري: بنابراين نتيجه مي گيريم که هرچه هوش معنوي افراد سالمند بيشتر باشد، بهزيستي روانشناختي و رضايت از زندگي در آنها بيشتر مي شود و همچنين مولفه توليد معناي شخصي در هوش معنوي داراي بيش ترين تاثير را بر بهزيستي روان شناختي دارد و اينکه هوش معنوي مي تواند به عنوان واسطه ميان بهزيستي روان شناختي و رضايت از زندگي قرار گيرد.