مقالات طب توانبخشی

مقدمه و اهداف: علي رغم اينکه تمرينات کشش عضلاني بخش مهمي از برنامه هاي توانبخشي بيماريهاي عضلاني - اسکلتي و تمرينات ورزشي را تشکيل مي دهند، اما مطالعات محدودي اثر آني کشش عضلاني بر حس عمقي مفاصل را مورد بررسي قرار داده اند و مطالعات موجود نيز نتايج متناقضي را گزارش کرده اند. بنابراين هدف از مطالعه حاضر بررسي اثر آني کشش عضلات بر خطاي بازساري زاويه در مفصل زانو بود.
مواد و روش ها: اين مطالعه نيمه تجربي با طراحي پيش آزمون و پس آزمون به روش متقاطع برروي 37 جوان سالم درمحدوده سني 25-18 سال انجام شد. شرکت کنندگان بطور تصادفي در 3 حالت کشش عضلات اکستانسور زانو ، کشش عضلات فلکسور زانو و يک بار هم به عنوان گروه کنترل مورد بررسي قرار گرفتند. ارزيابي خطاي بازسازي زاويه در سه زاويه 15، 30 و 60 درجه وضعيت خم زانو بوسيله سيستمي متشکل از فوتوگرافي ديجيتال، مارکرهاي غير منعکس کننده و آناليز با اتوکد صورت گرفت.
يافته ها: نتايج نشان داد وقتي حس عمقي در حين حرکت باز کردن زانوارزيابي مي گردد، کشش عضلات فلکسور بطور معنا داري سبب افزايش خطاي بازسازي زاويه در زواياي 15، 30 و 60 درجه خم مفصل زانو مي شود (P=0.02)، ولي کشش عضلات اکستانسور اثر معنا داري بر خطاي بازسازي زاويه مفصل زانو ندارد. همچنين بيشترين خطاي بازسازي زاويه در زاويه 60 و کمترين خطا در زاويه 15 درجه خم زانو ثبت گرديد.
بحث و نتيجه گيري: به نظر مي رسد کشش استاتيک عضلات آنتاگونيست سبب افزايش خطاي بازسازي و کاهش دقت حس عمقي مي شود. همچنين به نظر مي رسد با توجه به کشيده شدن بافت نرم اطراف مفصل در انتهاي دامنه حرکتي، خطاي حس وضعيت در دامنه هاي انتهايي حرکت کمتر و در دامنه هاي مياني بيشتر است. بنابراين در طراحي تمرينات کششي براي ورزشکاران و برنامه هاي توانبخشي بيماران بايد تا حد امکان تداخل تمرينات کششي با دقت حس عمقي را مد نظر قرار داد.