مقالات طب توانبخشی

مقدمه و اهداف:کنترل پوسچر اساس عملکرد حرکات بدن بوده و وجود آن براي بسياري از فعاليت هاي ورزشي، مورد نياز و ضروري مي باشد. عوامل متعددي مي توانند بر ميزان کارايي سيستم کنترل پوسچر تاثير منفي گذاشته و ثبات پوسچر را کاهش دهند که در نتيجه با افزايش نوسانات پوسچر همراه خواهد بود. از جمله اين عوامل، مي توان به اختلالات اسکلتي- عضلاني مانند کمردرد اشاره نمود؛ لذا هدف تحقيق حاضر مقايسه ميزان نوسان پوسچر در ورزشکاران مبتلا به کمردرد مزمن غيراختصاصي در مقايسه با ورزشکاران سالم بود.
مواد و روش ها: ميزان نوسان پوسچر 68 ورزشکار (34 ورزشکار مبتلا به کمردرد مزمن غيراختصاصي و 34 ورزشکار سالم) به وسيله دستگاه توزيع فشار زبريس در دو حالت ايستاده با چشمان باز و بسته مورد بررسي قرار گرفت. به منظور انجام تجزيه و تحليل داده هاي آماري و نيز مقايسه بين گروه ها از روش آماري تي مستقل استفاده گرديد.
يافته ها: نتايج تحقيق نشان داد که در هردو وضعيت ايستاده با چشمان باز و بسته در ميزان نوسان پوسچر بين ورزشکاران مبتلا به کمردرد مزمن غيراختصاصي با ورزشکاران سالم تفاوت معناداري وجود دارد (P£0.05).
بحث و نتيجه گيري: با توجه به نتايج تحقيق حاضر، مشاهده مي شود که ورزشکاران مبتلا به کمردرد مزمن غير اختصاصي در مقايسه با ورزشکاران سالم مشابه از نوسان پوسچر بيشتري در دو وضعيت ايستاده با چشمان باز و بسته برخوردار بودند که اين نتايج بيانگر وجود اختلال در کنترل پوسچر اين ورزشکاران مي باشد. پيشنهاد مي شود با اندازه گيري نوسان پوسچر در ورزشکاران مبتلا به کمردرد مزمن غيراختصاصي به شناسايي يکي از مهم ترين عوامل خطرزاي آسيب هاي ورزشي در اين افراد اقدام نمود.