مقالات طب توانبخشی

مقدمه و اهداف
کاهش فرکانس فيدبک افزوده باعث افزايش يادگيري حرکتي مي شود. اينکه اين يافته در افراد مبتلا به سکته مغزي، که احتمالا دچار اختلال در مکانيسم هاي فيدبک داخلي هستند، قابل استفاده باشد به درستي مشخص نيست. هدف از مطالعه حاضر تعيين اين نکته است که آيا آسيب مغزي متعاقب سکته مغزي استفاده از فيدبک هاي افزوده را تحت تاثير قرار مي دهد و آيا اين بيماران از تمرين با کاهش فرکانس فيدبک سود خواهند برد؟
مواد و روش ها
شرکت کنندگان شانزده بيمار در دامنه سني 65-45 سال (ميانگين:57.56±6.47)، مبتلا به سکته مغزي از نوع درگيري شريان مغزي مياني (زير 6 ماه) بودند که به شکل تصادفي در دو گروه 8 نفره جاي گرفتند. به گروه اول فيدبک آگاهي از نتيجه با فرکانس 100% و به گروه دوم با فرکانس 25% در مورد ميزان نيروي گريپ توليد شده ارائه شد. افراد در طول 6 بلوک تمرين 48 بار تکليف بازسازي نيروي گريپ را با دست غير مبتلا انجام دادند. سپس در روز بعد آزمون ابقا را بدون دريافت فيدبک انجام دادند. دقت و پايداري در پاسخ در مرحله کسب و يادگيري مهارت ارزيابي، و نتايج بين دو گروه مقايسه گرديد.
يافته ها
در گروه 25% فيدبک کاهش معني دار در خطاي متغير در مرحله کسب مهارت (p£0.004) و يادگيري مهارت (p£0.001) ديده شد. همچنين خطاي کل در اين گروه در مرحله کسب مهارت کاهش معني دار (p£0.016) نشان داده است. در اين متغيرها در گروه 100% فيدبک اختلاف معني داري مشاهده نشد. مقايسه بين دو گروه نشان دهنده کاهش معني دار مقادير خطاي مطلق (p£0.035) خطاي متغير (p£0.058) و خطاي کل (p£0.039) در گروه 100% فيدبک در مقايسه با گروه 25% فيدبک در مرحله کسب مهارت بوده است. اگرچه تفاوت معني داري بين دو گروه در مرحله يادگيري مهارت مشاهده نشد.
بحث و نتيجه گيري
در طول مراحل آزمون در گروه %25 فيدبک، پايداري در پاسخ بيشتري مشاهده شد اما در بلوک آخر تمرين، گروه 100% فيدبک بطور معني داري دقت و پايداري در پاسخ بيشتري را نسبت به گروه ديگر نشان دادند. در مرحله يادگيري مهارت بين دو گروه اختلاف معني داري مشاهده نگرديد. در مطالعه حاضر افراد مبتلا به آسيب مغزي متعاقب سکته مغزي در مرحله کسب مهارت، نتايج بهتري را از تمرين با فرکانس 100% بدست آورده اند.