مقالات طب توانبخشی

مقدمه و اهداف
در افراد مبتلا به نقص توجه و بيش فعالي، کنترل مهاري که به معناي توانايي کنترل رفتارها يا پاسخ هاي نامناسب و يکي از مولفه هاي اصلي کارکرد اجرايي است، دچار نقص است. هدف از مطالعه حاضر بهبود توانايي بازداري از طريق تحريک الکتريکي مستقيم از روي جمجمه (tDCS) بر روي افراد داراي نشانگان نقص توجه و بيش فعالي است.
مواد و روش ها
در اين پژوهش 20 نفر از دانش آموزان هنرستان سيدالشهداء استان کرمان از طريق پرسشنامه هاي وندريوتا و کانرز که نشانگان اختلال نقص توجه و بيش فعالي را در بزرگسالي و کودکي مي سنجند، انتخاب شدند. همچنين از پرسشنامه SCL-25 براي سنجش سلامت عمومي رواني آزمودني ها استفاده شد. آزمودني ها در موقعيت تحريک آند و شرايط شبه تحريک از طريق آزمون هاي استروپ و برو/ نرو که براي سنجش کنترل مهاري هستند مورد ارزيابي قرار گرفتند.
يافته ها
نتايج نشان مي دهد تحريک آند بر روي شکنج پيشاني تحتاني راست، دقت مهار را در مرحله اجراي مهار محرک هاي هدف پيشين به طور معناداري افزايش مي دهد.
بحث و نتيجه گيري
تحريک الکتريکي مستقيم از روي جمجمه بر روي شکنج پيشاني تحتاني راست (rIFG) افراد داراي نشانگان نقص توجه و بيش فعالي، مي تواند کنترل مهاري را در مهار محرک هاي هدف پيشين بهبود ببخشد.