پاسخ به:......خاطرات مدرسه من ....
جمعه 11 اردیبهشت 1394 4:05 PM
بنام خدا
مختصری از زندگي نامه ي استاد شهید مطهری - بخش دوم
این دوران را می توان به سه بخش تقسیم کرد:
فعالیت علمی استاد از همین سال آغاز شد. مقدمه و پاورقی بر جلد اول اصول فلسفه و روش رئالیسم را در سال 1332 به پایان رساند و شرح جلد دوم را نیز در سال بعد به اتمام رسانید. از سال 1332 فعالیت سیاسی خود را آغاز کرد. از سال 1334 فعالیت علمی خود را در دانشکده الهیات و معارف اسلامی شروع نمود و مدت 20 سال به کار تعلیم و تدریس ادامه داد. ضمناً حوزه درسی شان در مدرسه مروی در زمینه تدریس علوم اسلام خصوصاً فلسفه از همان سال های اول هجرت به تهران تشکیل شد.
در سال 1339، کتاب داستان راستان از ایشان منتشر شد و مورد استقبال فراوان قرار گرفت. از سال 1338 که انجمن اسلامی پزشکان تشکیل شد، استاد از سخنرانان اصلی این انجمن بود و مسائل مهم فکری فلسفی، فقهی و ایدئولوژیک اسلام را مورد بحث قرار می دادند.
در این دوره، فعالیت سیاسی و اجتماعی و خدمات فرهنگی، علمی و اسلامی استاد ابعاد گسترده ای می یابد. در سال 1342، زمانی که ارتباط امام خمینی(ره) و مردم قطع شد، بزرگ ترین مسئولیت بر دوش افرادی چون مطهری بود.
در این هنگام هسته مرکزی جامعه روحانیت شکل می گیرد و رهبری مردم را به دست می گیرد. استاد مطهری را باید یکی از مبتکران و سازمان دهندگان این طرح دانست. نقش دیگر استاد در هیئت های مؤتلفه اسلامی است که نقش مهمی در گسترش نهضت اسلامی داشت.
در سال 1351 برنامه های ایشان در مسجد الجواد از سوی رژیم تعطیل می شود و چندی بعد «حسینیه ارشاد» نیز تعطیل و استاد بازداشت می شوند. پس از آزادی نیز در سال 1353 ممنوع المنبر می گردند که تا پیروزی انقلاب ادامه می یابد. از مهم ترین خدمات استاد، ارائه ایدئولوژی اصیل اسلام از طریق تدریس و سخنرانی و تألیف کتاب است.
این امر به ویژه در سال های 51 تا 57 به خاطر افزایش تبلیغات گروه های چپی و مارکسیستی و پدید آمدن گروه های مسلمان چپ زده و ظهور پدیده التقاط، به اوج خود می رسد.
او از ارکان جامعه روحانیت تهران بود و وسیله ارتباط این جامعه با امام خمینی(ره). تصمیم گیری های بسیار مهم و اعلامیه های روحانیت در مورد راه پیمایی و دیگر مسائل، به نظر و تصویب ایشان می رسید.
پس از مهاجرت امام به پاریس، ایشان هم به پاریس عزیمت کرد و مورد مشورت امام در مسائل مهم انقلاب بود. پس از پیروزی انقلاب، مسئولیت شورای انقلاب را عهده دار شد و پس از بازگشت امام(ره) نیز همواره در دبیرستان علوی در کنار امام بود. سرانجام در نیمه شب جمادی الثانی 1399 به وسیله اعضای گروه منحرف و ضد مذهب فرقان به شهادت رسید.
منبع : پایگاه اطلاع رسانی حوزه
