پاسخ به:دلنوشته های فاطمی
یک شنبه 17 اسفند 1393 2:38 PM
حدیث دل
| بس که دل بی ماه رویت در دل شب ها گریست | آسمان دیده ام زین غُصّه یک دریا گریست |
| باغبان عشق، در سوگت نه تنها ناله کرد | ای گُل پرپر، به حالت بلبل شیدا گریست |
| بار اِلها بین دیوار و دری، آن شب چه شد؟ | کآسمان بر حال زار زُهره زهرا گریست |
| گشت خون آلوده چشم اختران آسمان | بس که زهرا تا سحر بر غربت مولا گریست |
| شد کویر تشنه سیراب ای فلک از بس علی | داغ بر دل، لاله آسا، در دل صحرا گریست |
| تا نبیند اشک او را،تا سحر هر شب علی | با حدیث دل به چَهْ گفت از غریبی یا گریست |
| شیر میدان شجاعت بود و یک دنیای صبر | من ندانم ای فلک با او چه کردی تا گریست |
