دعا قبل از نماز

صـفـوان جـمال گويد: من (هنگام نماز) خدمت حضرت صادق (ع ) بودم كه پيش از تكبيرة الاحـرام روبـروى قبله ايستاد و گفت :

اللَّهُمَّ لَا تُؤْيِسْنِي مِنْ رَوْحِكَ وَ لَا تـُقـَنِّطـْنـِي مـِنْ رَحـْمَتِكَ وَ لَا تُؤْمِنِّي مَكْرَكَ فَإِنَّهُ لَا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخَاسِرُونَ

(يعنى بار خدايا مرا از رحـمت خود محروم مساز و از مهر خود نااميدم مكن ، و از مكر و كيفر خود آسوده خاطرم منما زيرا از مـكـر خـدا آسـوده خاطر نشوند جز مردمان زيانكار)

گويد: من عرضكردم : قربانت من اين دعـا را از هـيـچـكـس پـيـش از شـمـا نـشنيدم : فرمود: همانا از بزرگترين گناهان كبيره نزد خداوند نااميدى از رحمت خدا و آسوده خاطر بودن از كيفر و مكر خدا است .

منبع : اصول كافى جلد 4 صفحه : 323 رواية : 3