پاسخ به:غبطه خوردن
جمعه 17 بهمن 1393 10:43 PM
اِتَّقُوا اللّه وَ استَعينوا عَلى ما اَنتُم عَلَيهِ بِالوَرَعِ وَ الجتِهادِ فى طاعَةِ اللّه فَاِنَّ اَشَدَّ ما يَكونُ اَحَدُكُم اغتباطا ما هُوَ عَلَيهِ لَو قَد صارَ فى حَدِّ الخِرَةِ وَ انقَطَعَتِ الدُّنيا عَنهُ فَاِذا كانَ فى ذلِكَ الحَدِّ عَرَفَ اَنَّهُ قَدِ استَقبَلَ النَّعيمَ وَ الكَرامَةَ مِنَ اللّه وَ البُشرى بِالجَنَّةِ وَ اَمِنَ مِمَّن كانَ يَخافُ وَ اَيقَنَ اَنَّ الَّذى كانَ عَلَيهِ هُوَ الحَقُّ وَ اَنَّ مَن خالَفَ دينَهُ عَلى باطِلٍ هالِكٍ؛
تقواى خدا پيشه كنيد و در راهى كه برگزيده ايد از پارسايى و تلاش در اطاعت فرامين الهى كمك بجوييد، كه اگر چنين كرديد بيشترين غبطه به حال يكى از شما آنگاه خواهد بود كه به سر حدّ آخرت برسد و ارتباط وى از دنيا قطع شده باشد، پس آنگاه كه به چنين منزلگاهى رسيد، مى فهمد مى بيند كه نعمت و كرامت از طرف خداوند به وى رو نموده و بشارت بهشت به وى داده مى شود و ايمن مى شود از آنچه مى ترسيد و يقين مى كند كه راهش بر حق بوده و هر كس بر خلاف راه او بوده بر باطلى هلاك كننده بوده است.
(محاسن، ج 1، ص 177)
