قوانيني كه براي حفاظت از گياهان كمياب در نظر گرفته شده است، مشكلاتي را براي مطالعه اين گياهان توسط محققان به وجود آورده است كه اين موضوع سبب شده است آينده اين گياهان در معرض تهديد قرار گيرد.
به همين دليل، متخصصان گياهشناسي خواستار اصلاح آييننامهها و مقررات تجارت بينالملل در خصوص گونههايي كه در معرض خطر انقراض و نابودي قرار گرفتهاند، شدهاند.
اين قوانين به گونهاي تنظيم شده است كه از تبادل نمونههاي گياهي خشك بين هر باريومها (نمايشگاه گياهان خشك) در سراسر دنيا ممانعت به عمل ميآورد. اين در حالي است كه همه انواع گلهاي اركيده در فهرست مجموعه گونههاي در معرض خطر قرار گرفتهاند و به همين علت به منظور جلوگيري از انقراض كامل اين گلها، تبادل نمونههاي موجود از اين گلهاي ناياب حتي ميان محققان نيز ممنوع اعلام شده است.
محققان نيز به علت عدم دسترسي به نمونههاي گياهي براي بررسي علت انقراض اين گونهها تحقيقات خود را در اين زمينه متوقف ساختهاند.
براساس بررسيهاي انجام شده، جمعآوري گلهاي اركيده در برزيل و كاستاريكا كه از زيستگاههاي اصلي اين گياه هستند، از سال 1975 كه اين قانون به تصويب رسيده است با كاهش چشمگيري مواجه بوده است.
اين در حالي است كه بررسي و تحقيق درباره ويژگيها و نيازهاي اين گياه ميتواند زمينه مناسبي را براي جلوگيري از انقراض آن به وجود آورد، اما قوانين زيستمحيطي نه تنها كمكي به حفاظت از گونههاي در حال نابودي نكرده است، بلكه در حقيقت موانعي را براي بررسي دقيق و موشكافانه علت اصلي انقراض اين گونهها به وجود آورده است.
منبع: Newscientist
