عروس عادی: با اجازه بزرگترها بله
(این اصولا مثل بچه آدم بله رو می گه و قال قضیه رو می کنه.)
عروس لوس: بع..........له!
عروس زیادی مؤدب: با اجازه پدرم، مادرم، برادرم، خواهرم، دایی جون، عمه جون،...، زن عمو کوچیکه، نوه خاله عمه شکوه، اشکان کوچولو، ... ، مرحوم زن آقاجان بزرگه ، قدسی خانوم جون ، ... ، ... (این عروس خانوم آخر هم یادش می ره بگه بله واسه همین دوباره از اول شروع می کنه به اجازه گرفتن ... !)
عروس خارج رفته: با پرمیشن گریت ترهای فمیلی ... اُ یس
عروس خجالتی: اوهوم
عروس پاچه ورمالیده: به کوری چشم پدر شوهر و مادر شوهر و همه فک و فامیل این بزغاله (اشاره به داماد) آره... ( وضعیت داماد کاملا قابل پیش بینی است)
عروس هنرمند: با اجازه تمامی اساتیدم، استاد رخشان بنی اعتماد، استاد مسعود کیمیایی، ...، اساتید برجسته تئاتر، استاد رفیعی، ... ، مرحوم نعمت ا.. گرجی ، شیر علی قصاب هنرمند، روح پر فتوه مرحومه مغفوره مرلین مونرو، مرحوم مارلین دیتریش، مرحوم مغفور گری گوری پک و... آری می پذیرم که به پای این اتللوی خبیث بسوزم چو پروانه بر سر آتش...
عروس داش مشتی: با اجزه بروبکس مُجلی نیست من که پایه ام ...
عروس فمنیست: یعنی چی؟! چه معنی داره همش ما بگیم بله... چه قدر زن باید تو سری خور باشه چرا همش از ما سؤال می پرسن؟ یه بار هم از این مجسمه بلاهت (اشاره به داماد) بپرسین... (اصولا این قوم فمنیست جنبه ندارن که بهشون احترام بذارن و یه چیزی ازشون بپرسن... فقط باید زد تو سرشون و بهشون گفت همینه که هست می خوای بخواه نمی خوای نخواه)
