خلاقیت در ورزش

بى شك یكى از زیباترین ویژگى هاى انسان قدرت آفرینندگى یا خلاقیت اوست و به واسطه همین ویژگى است كه انسان مى تواند اهداف آرمانگرایانه خود را پدید آورده و توانایى هاى خود را شكوفا سازد. تاكنون از خلاقیت تعاریف بسیار زیادى ارائه شده است و خلاقیت را مى توان همانند الماسى نگریست كه وجوه مختلفى دارا است و ارزش واقعى الماس وقتى روشن خواهد شد كه تمامى وجوه مورد توجه قرار گیرد.

ورزش نیز از دیدگاه فلسفى نوعى خلاقیت بشمار مى آید زیرا ورزش خود حاوى خلاقیتهاى گوناگونى است كه مدارهاى اصلى ورزش و ورزش كردن را به وجود آورده و نتیجه ورزش كردن را خلق زیبایى هاى حركتى ، سلامت جسمانى و سپس خلق سلامت روانى مى كند. در واقع هر بخش از ورزش را كه نگاه كنیم مى توانیم خلاقیتهاى مختلفى را مشاهده كنیم كه به وجود آورنده خلاقیتهاى كلى و اساسى ترمى شود.

ما از طریق خلاقیتهاى ورزشى مى توانیم به روح و جسم مان سلامتى و زیبایى ببخشیم و در نهایت به مفید و ارزشمند بودن ورزش و فعالیتهاى جسمانى برسیم زیرا خلاقیت در ارتباط تگاتنگ با عوامل روانى به وجود مى آید و اعتماد به نفس، صبر، شكیبایى، آرامش و انعطاف پذیرى از عوامل ایجاد كننده آن است. فعالیتهاى جسمانى مى تواند بیهوده، مفید و حتى مضر باشد و در این میان ما بسته به نوع خلاقیتى كه در فعالیتهاى جسمانى و روانى مان انجام مى دهیم مى توانیم نوع حیاتمان را بسازیم و به آن اشكال مختلف بدهیم.

اگر هدف از فعالیتهاى ورزشى فقط متمركز بر نتایج ورزشى و کسب مقام قهرمانی باشد آنگاه خلاقیتهاى موقت و زود گذر ما در صحنه هاى ورزشى مى تواند همانند جرقه اى در فضاى تاریك، لحظه اى فضا را روشن كند و سپس تاریكى مجدداً حكمفرما مى شود!

اما فراموش نکنید که خلاقیتی، مفید و اثر بخش است كه بتواند پس از پایان جرقه روشنایى اش را ادامه دهد و با اثرات مفیدى كه بر روح و جسم انسان مى گذارد حضورى دایمى و ارزشمند پیدا كند.

ارزشمند بودن نتایج ورزشى جایگاه خاص خود را دارد اما مفید بودن این نتایج بستگى به ارزشى دارد كه براى آن تلاش

مى كنیم و  در نهایت باید بدانیم كه این نتایج چه اثراتى به وجود مى آورند و آیا باعث ظهور احساس برترى كاذب، جاه طلبى، قوى تر بودن، منیت، غرور  و ... مى شود یا به ما نشان مى دهد توانایى هاى پاك انسانى مى تواند به والاترین ارزشهاى خود برسد و در مسیر این صعود به ما شناختهایى سالم از جهان، سلامتى حیات، تفكرصحیح و هویت سالم زیستن بدهد و باعث پاكسازى و اصلاح رفتار ما نسبت به خویش، سایر مخلوقات و جهانمان شود.

آیا این نتایج مى توانند ایجاد فروتنى، شهامت، صداقت، تلاش، تفكرمفید وسالم بكند آیا مى تواند در ما اعتقاد خالصانه و صحیحى نسبت به هستى، جهان و خالق آن به وجود آورد آیا مى تواند ما را به فردى مفید ومتعهد به جامعه اى كه در آن زندگى مى كنیم تبدیل و در نهایت به ما رفتارى صحیح و سالم اعطا كند باید بدانیم كه رفتارها و خلاقیتهاى ما در صحنه هاى ورزشى مى تواند به خلق رفتار پاك و ایده آل انسانى بینجامد ضمن اینكه خطر اغوا شدن و از دست دادن خود در میان تحسین و تمجید دیگران نیز موجود است.

ورزشكاران خلاق همانند شمشیر دو لبه اى در میان خطر و امتیاز قرار مى گیرند زیرا بهترین و موفق ترین صحنه هاى ورزشى توسط ورزشكاران خلاقى به وجود مى آید كه با تفكر خلاقانه خود به خلق زیباترین، جذاب ترین و مفیدترین حركات مى پردازند و موجب دریافت تحسین و تمجیدهاى فراوان ناظران مى شوند و در این موقعیت ورزشكار باید به خلق قویترین كنترل و تسلط به نفس بپردازد تا درگیر حملات غرور، منیت و جاه طلبى نشود.

یك ورزشكار با اعتقادات پاكش مى تواند مانع هجوم قدرتمند تكبر شود، در غیر این صورت با رها كردن خویش درون این تمجیدها خود را به صورت كاذب، بزرگتر از آنچه هست باور كرده و چنین غرورى به تدریج باعث سست شدن قدرت و توانایى هاى جسمانى، مهارتى و روانى اش مى شود زیرا خود را كامل تصور مى كند و تلاشى نیز براى بهتر شدن نمى كند.

خلاقیت در صحنه هاى ورزشى مى تواند مفاهیم مختلفى را به وجود آورد اما قویترین مفهومى كه مى تواند ایجاد شود خلق سلامتى جسمى و روانى است و اگر اینها نباشد ورزش خطر انحراف و صدمه را به وجود مى آورد.

بنابر این ما باید بدانیم چرا ورزش مى كنیم؟ هدفمان از ورزش كردن چیست؟ قصد رسیدن به چه معنا و شناختى داریم؟ آیا هدفمان خلق معنویات و پاكسازى جسمانى و روانى است یا كسب شهرت، مادیات و شرایط خاص جسمانى تا برترى خود را به دیگران اثبات كنیم؟

در پشت تمامى این تلاشها اگر معنویت و اعتقاد صحیحى نباشد ما هرگز به سلامتى و اختیارسالم زیستن نمى رسیم و هرگز نمى توانیم به امانتى كه خالصانه به ما سپرده شده خدمت كنیم و به راحتى با استعمال داروهاى مضر و رفتارهاى غیر ورزشى و . . .  به جسم و روحمان صدمه مى زنیم تا به امتیازاتى مادى برسیم و در نهایت به دلیل از دست دادن سلامتى جسمانى نتوانیم از آنها استفاده كنیم و هر آنچه كسب كرده ایم را در راه به دست آوردن مجدد آنچه از دست داده ایم هزینه كنیم.

یك ورزشكار در فعالیتهاى ورزشى اش بیش از هر چیز باید به خلق سلامتى روانى خود بپردازد تا متعاقب آن بتواند به خلق جسمى سالم با رفتارى مفید برسد. خلاقیت در ورزش مى تواند ورزش و فعالیتهاى ورزشى را تبدیل به وسیله اى براى رسیدن به روح و رفتارى پاك و سالم كند، نه هدفى خاص كه در جهت ایجاد منافعى مضر تلاش مى كند و در نهایت نیز منجر به از دست دادن هدیه خداوندى مى شود.

 لذا باید ورزشكارانمان را پاك تربیت كنیم و همراه با آموزش مهارتهاى جسمانى، مهارتهاى پاك روانى و استقامتهاى روحى  را آموزش دهیم و خلاقیت را صحنه زیبایى هاى جسمانى و روانى توام با هم كنیم  و در چنین صورتى است كه ما

می توانیم به وحدت گفتار و رفتار در اعتقادات پاكمان برسیم و ورزش را وسیله پاكسازى روح و جسممان كنیم.