بداء و مهدويت

بحث بداء به طور عمده در سه عرصه از مباحث مهدويت مطرح مي‌شود:
 

1. در اصل ظهور

بدون ترديد ظهور و قيام حضرت مهدي عليه السلام از وعده‌هاي خداوند است و هرگز در آن تخلف صورت نمي‌گيرد و روايات پرشماري بر حتمي بودن آن تأكيد كرده است. در رواياتي چند قيام جهاني حضرت مهدي عليه السلام از بزرگ‌ترين پديده‌هايي دانسته شده كه به طور قطع در پايان دوران و آستانة رستاخيز شكل مي‌گيرد. رسول گرامي اسلام صلي الله عليه و آله و سلم فرمود:
 

گر قسمتم شود که تماشا کنم تو را/ای نور دیده جان و دل اهدا کنم تو را

این دیده نیست قابل دیدار روی تو/چشمی دگر بده که تماشا کنم تو را/

ای پناه بی پناهان شیعه!...بیا!بیا که ما جز تو دادرسی نداریم

ای آخرین جواب دل انگیز هر سوال/در متن قرن های پر از وحشت و ملال/

هرقدر هم که دیر بیایی و راه دور/هرقدر هم که بگذرد این سالهای سال/

یک روز ذوالفقار نگاهت به آسمان/پل می زند به سمت تبسم به شور و حال/

تلخ است اگرچه بی تو همه مرانتظار/ما را امید تا ابد است و تو را مجال/

ياري امام زمان(عج) در اين زمان به انجام صحيح وظايف خود در زمان غيبت است . وظيفه منتظر امام زمان(ع) اين است که مانند يک منتظر واقعي زندگي کند. وقتي انسان حقيقتا منتظر کسي باشد تمام رفتار و سکناتش نشان از منتظر بودن او دارد. به عنوان مثال اگر منتظر ميهمان باشد حتما خانه را تميز و مرتب مي کند، وسايل پذيرايي را آماده مي کند و با لباس مرتب و چهره اي شاداب در انتظار مي ماند. چنين کسي مي تواند ادعا کند که منتظر ميهمان بوده است. اما کسي که نه خانه را مرتب کرده است و نه وسايل پذيرايي را آماده نموده است و نه لباس مرتب و تميزي پوشيده است و نه اصلاً به فکر ميهمان است اگر ادعا کند که در انتظارميهمان بوده همه او را ريشخند خواهند کرد و بر گزافه گويي او خواهند خنديد.