ÿ      هنگامی که مقدمات نعمت ها به شما میرسد دنباله آن را به واسطه شکرگزاری از آن خود سازید.

ÿ   در هر نعمتی برای خداوند حقی است، کسی که حقش را ادا کند نعمت او را افزونتر کند و کسی که کوتاهی کند، نعمت را در خطر زوال قرار می دهد.

ÿ      نعمتی که شکرگزاری نشده باشد همانند گناهی است که آمرزیده نشده است.

ÿ      چنین نیست که خداوند سبحان راه شکر را بر کسی بگشاید و راه فزونی را بر وی ببندد.

ÿ      هر کس به نیکی خود منت گذارد، سپاسگزاری خود را از بین برده است. 

ÿ      اگر روزی بر دشمنت پیروز شدی به شکرانه این توانمندی او را ببخش.

ÿ      اظهار توانگری از سپاسگزاری است.