21.  به‌ خداوند خوشبين‌ باش‌ ، زيرا هركه‌ به‌ خدا خوشبين‌ باشد ، خدا با گمان‌خوش‌ او همراه‌ است‌ ، و هركه‌ به‌ رزق‌ و روزى‌ اندك‌ خشنود باشد ، خداوند به‌ كردار اندك‌ او خشنود باشد ، و هركه‌ به‌ اندك‌ از روزى‌ حلال‌ خشنود باشد ، بارش‌ سبك‌ و خانواده‌اش‌ در نعمت‌ باشد و خداوند او را به‌ درد دنيا و دوايش‌ بينا سازد و او را از دنيا به‌ سلامت‌ به‌ دار السلام‌ بهشت‌ رساند
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 472)

22.  ايمان‌ چهار ركن‌ است‌ : توكل‌ بر خدا ، رضا به‌ قضاى‌ خدا ، تسليم‌ به‌ امرخدا ، واگذاشتن‌ كار به‌ خدا
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 469)

23.  از امام‌ رضا درباره‌ بهترين‌ بندگان‌ سؤال‌ شد . فرمود : آنان‌ هرگاه‌ نيكى‌كنند خوشحال‌ شوند ، و هرگاه‌ بدى‌ كنند آمرزش‌ خواهند ، و هرگاه‌ عطا شوند شكر گزارند ، و هرگاه‌ بلا بينند صبر كنند ، و هرگاه‌ خشم‌ كنند . درگذرند
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 469)

24.  كسى‌ كه‌ فقير مسلمانى‌ را ملاقات‌ نمايد و بر خلاف‌ سلام‌ كردنش‌ بر اغنيا براو سلام‌ كند ، در روز قيامت‌ در حالى‌ خدا را ملاقات‌ نمايد كه‌ بر او خشمگين‌ باشد
(عيون‌ اخبار الرضا ، ج‌ 2 ، ص‌ 52)

25.  از حضرت‌ امام‌ رضا ( ع‌ ) درباره‌ خوشى‌ دنيا سؤال‌ شد . فرمود : وسعت‌ منزل‌و زيادى‌ دوستان‌  
(بحار الانوار ، ج‌ 76 ، ص‌ 152)

26.  زمانى‌ كه‌ حاكمان‌ دروغ‌ بگويند ، باران‌ نبارد و چون‌ زمامدار ستم‌ ورزد ،دولت‌ ، خوار گردد ، و اگر زكات‌ اموال‌ داده‌ نشود چهار پاپان‌ از بين‌ روند
(بحار الانوار ، ج‌ 73 ، ص‌ 373)

27.  هر كس‌ اندوه‌ و مشكلى‌ را از مؤمنى‌ برطرف‌ نمايد ، خداوند در روز قيامت‌اندوه‌ را از قلبش‌ برطرف‌ سازد
(اصول‌ كافى‌ ، ج‌ 3 ، ص‌ 268)

28.  بعد از انجام‌ واجبات‌ ، كارى‌ بهتر از ايجاد خوشحالى‌ براى‌ مؤمن‌ ، نزدخداوند بزرگ‌ نيست‌
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 347)

29.  بر شما باد به‌ ميانه‌روى‌ در فقر و ثروت‌ ، و نيكى‌ كردن‌ چه‌ كم‌ و چه‌ زياد ،زيرا خداوند متعال‌ در روز قيامت‌ يك‌ نصفه‌ خرما را چنان‌ بزرگ‌ نمايد كه‌ مانند كوه‌ احد باشد
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 346)

30.  به‌ ديدن‌ يكديگر رويد تا يكديگر را دوست‌ داشته‌ باشيد و دست‌ يكديگر رابفشاريد و به‌ هم‌ خشم‌ نگيريد
(بحار الانوار ، ج‌ 78 ، ص‌ 347)

نشانه های مومن واقعی از ديدگاه قرآن

گروه انديشه و علم: در مطلب پيش رو به بررسی برخی از نشانه های ايمان و مومن واقعی از ديدگاه قرآن پرداخته شده است.

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) شعبه آذربايجان غربی، برخی از آيات قرآن در مقام معرفی ايمان واقعی به مردم است و آنها را ترغيب می كند كه آن را به دست آورند و سعی كنند ايمانشان كامل تر شود و به مراتب نازل ايمان اكتفا نكنند.
يكی از اين آيات آيه دوم سوره انفال است:« اولين نشانه مومن واقعی آن است كه وقتی ياد خدا می شود يا خودش به ياد خدا می افتد، دلش می لرزد.»
امام صادق (ع) به ابن جندب می فرمايد: «مومنان كسانی اند كه خوف الهی در دل دارند» اين نكته ای لطيف است كه ما از آن غفلت داريم .
خوف ما از خدا، معمولا به دليل اعمال بدمان است،چون موجب عقاب و سقوط مان می شود و در واقع ما از آثار بد گناهان خودمان می ترسيم، ولی غافل هستيم از اينكه اگر كار بدی هم نكرده ايم، باز هم جای ترس وجود دارد، مثلا ترس از اينكه آنچه داريم از ما گرفته شود.
در جای ديگر قرآن كريم آمده است:«اذا تليت عليهم آياته زادتهم ايمانا » نشانه ديگر ايمان واقعی آن است كه ساكن و جامد نيست، به اصطلاح پويا و متحرك است.
وقتی آيات الهی برای چنين كسی خوانده می شود ايمان دارد و بر ايمانش افزوده می شود و خدای متعال از لطف خودش، برای هدايت او وسيله ای فرستاده و آن قرآن است.
نشانه سومی كه در قلب انسان مومن ظاهر می شود اين است كه: «علی ربهم يتوكلون» وقتی به ايمان انسان افزوده شد و خداوند را اينگونه شناخت كه كليد همه كارها به دست اوست، سر سلسله اسباب و علل به يد قدرت اوست، بر همه چيز احاطه دارد و همه چيز به اذن او تاثير می كند، اعتمادش فقط به خدا خواهد بود.
اينها سه نشانه از نشانه های قلبی و باطنی مومنان است، در اينجا به دو آيه مربوط به نشانه عملی و ظاهری اشاره می كنيم، در سوره انفال آيه سوم آمده است:« مومنان نماز را با حضور قلب به پا می دارند و از آنچه روزی آنان كرديم به فقرا انفاق می كنند.» 
در جای ديگر از قرآن آمده است: « مومنان واقعی آنان هستند كه حقا مومنند.»

انسان بدون داشتن ایمان به خدا نمی‌تواند زندگی سالم داشته باشد و یا كاری مفید و ثمربخش برای بشریت و تمدن بشری انجام دهد. انسان فاقد ایمان به خدا، یا به صورت موجودی غرق در خودخواهی درمی‌آید كه هیچ‌وقت از لاك منافع فردی خارج نمی‌شود، و یا به صورت موجودی مردد و سرگردان كه تكلیف خویش را در زندگی و در مسائل اخلاقی و اجتماعی نمی‌داند.

بندگان مومن همیشه ذکر خدا را به زبان دارند . خدا ترس هستند و به یاد قیامتند.