اسم من «ارغوان» است!

دشمن سنگ كليه هستم. اگر سوخته گل مرا برروي زخم بگذاريد، خون آن را بند مي‏آورم. براي دستگاه تنفس بهتر از من نمي‏يابيد. پاك كننده معده بوده، سردي آن را نيز درمان مي‏كنم. فارسي من ارغوان است و اعراب آن را معرب كرده «ارجوان» گويند، ولي عربي من «ارغيد» مي‏باشد. شربت بهار من خمارشكن است، و چون چوب مرا بسوزانند و برابر و بمالندا: را سياه و پرپشت مي‏كنم. ارتفاع درخت من از سه متر تا ده متر است، گلهاي زيباي من كه به بهار ارغوان معروف مي‏باشند به صورت خوشه هايي قبل از پيدايش برگ ظاهر مي‏شوند و با رنگ ارغواني خود منظره قشنگي به درخت من مي‏دهد. برگهاي جوان من خوراكي است و پوست درخت من قابض است. زادگاه اوليه من ايران، مخصوصا استان فارس است، بهار من كمي شيرين است و آوازه را صاف مي‏نمايد. من اخلاط لزج را از بين سردي معده و كليه‏ها را از بين مي‏برم، من دستگاه تنفس را زهكشي مي‏كنم و سنگ كليه و مثانه را مي‏ريزانم. نوشيدن جوشانده من قي آور است و دستگاهي تنفس و معده را پاك مي‏كند. پاشيدن گرد سوخته گل و ريشه من بر روي زخم خون را بند مي‏آورد و خضابي نيكو است، مخصوصا براي رنگ كردن مژه و ابر و بسيار مناسب است.

زبان خوراكيها جلد دوم دكتر غياث الدين جزايرى