بر دوش ابر تكيه زدي تا كمان شدي
آرش تويي، كه زمزمه ي آسمان شدي

باريد هفت رنگ غزل، روي دفترم
رنگين كمان روشن عمر جهان شدي

تير- آنچنان- شدي كه زمان را شكسته اي
بر شانه ي حماسه ي ايران، نشان شدي

من درهجوم حادثه ها، محو مي شدم
تو آمدي، شرافت سرخ زمان شدي

روح تو كوچ كرد و شفق پرده را كشيد
رنگين ترين ستاره شبهايمان شدي

منبع: كتاب اين شرح بي نهايت