کنایه از عاشق ، واله و شیدای آن بودن.

زان لب که مرده ی نفس آب زندگی است     دشنام خشک هم به دعا گو نمی رسد

 « سالک قزوینی »                                                                                    

درد تو دوای من ای دل و جان شهریار!        زنده و مرده ی درد تو و دوای تو 
« شهریار»