على (عليه السلام ) فرمود:
من حذرك ، كمن بشرك .

كسيكه تو را (از بدى و نادرستى ) بر حذر داشت مانند كسى است كه

(خير و خوشى را) بتو بشارت داده است .

چقدر خوب بود اگر از حرف حق خوشمان ميآمد و هر سخنى را كه بوى

نصيحت و خير خواهى مى داد با كمال ميل مى پذيرفتيم و گذشته از آنكه

از گوينده آن بدمان نميآيد اظهار تشكر كرده و ممنون مى شديم ، براى چه

براى اينكه گاهى انسان مصلحت خود را تشخيص نمى دهد و ممكن

است در ارتكاب بعضى كارها اشتباه كند. اگر كسى متوجه خطاى او شد

و فهميد كه بيراهه مى رود و او را از آن كار نهى كرد و يا اينكه پيش از

شروع در عمل خلافى از عواقب وخيم آن كار، او را ترسانيد، خير او را

خواسته است و راضى نشده كه در مهلكه افتد، و واقعا بر او منتى نهاده

است پس بايد بهمان اندازه كه اگر خبر خوشى باو مى داد خشنود مى

شد، از آن ترسانيدن نيز خوشوقت شود.

 لطفا نظربدهید