پرهیز از دروغ‏
امام علیه‏السلام فرزندان خود را از دروغ برحذر داشته و فرمود: 
«اتقوا الکذب، الصغیر منه و الکبیر، فی کل جد و هزل. فان الرجل اذا کذب فی الصغیر اجترأ علی الکبیر، أما علمتم أن رسول الله (ص) قال: ما یزال العبد یصدق حتی یکتبه الله صدیقا، و ما یزال العبد یکذب حتی یکتبه الله کذابا...» [1] . «از دروغ بپرهیزید، چه کوچک باشد و چه بزرگ جدی باشد، یا شوخی زیرا وقتی که کسی دروغ کوچکی را گفت به دروغ بزرگ جرأت پیدا می‏کند، آیا نمی‏دانید که رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فرموده است: بنده خدا همواره راست می‏گوید تا خداوند او را راستگو بنویسد و بنده‏ای پیوسته دروغ می‏گوید تا این که خداوند او را دروغگو قلمداد کند.» امام علیه‏السلام انسان را از دروغ گفتن درباره هر چه باشد بر حذر داشته است زیرا دروغ از زشت‏ترین گناهان و پر مجازات‏ترین معصیتها در پیشگاه خداست، همچنان که بر آراستگی به راستگویی امر فرموده است بدین جهت که راستی ریشه هر فضیلت و سر آغاز تمام شرافتها و کرامتهای انسانی است. 

پی نوشت ها: 
[1] اصول کافی: 2 / 223.