lenditara1
کاربر طلایی1
|
تعداد پست ها :
9088
|
تاریخ عضویت :
بهمن 1391
اتل متل یه بازی
|
اتل متل یه بازی |
|
بازیای بچهگونه |
|
از آقا جون نشسته |
|
تا كوچولوی خونه |
|
اول عمونشسته |
|
بعد زن عمو فریده |
|
بعد مامان و آقاجون |
|
بعد بابا و سعیده |
|
مامان بزرگ كنارش |
|
بعد عمه جون خجسته |
|
بعد هم شوهر عمه كه |
|
سوخته كنار نشسته |
|
همین طوری كه میخوند |
|
رسید به پای باباش |
|
با دست روی پاهاش زد |
|
تِقّی صدا داد پاهاش |
|
یه دفعه رنگش پرید |
|
پای بابا رو ناز كرد |
|
نذاشت كه ورچیده شه |
|
پای اونو دراز كرد |
|
بعد دوباره شروع كرد |
|
اتل متل روخوندش |
|
با كلّی داد و بیداد |
|
آقا جونم سوزوندش |
|
دوباره توی بازی |
|
قرعه به بابا افتاد |
|
نذاشت بابا بسوزه |
|
با كلی داد و فریاد |
|
بازی كرد و دوباره |
|
به پای بابا رسید |
|
چشماشو بست و رد شد |
|
انگار پاهارو ندید |
|
مامان جونم سوزوندش |
|
عمه رو بیرون انداخت |
|
با قهر و با جرزنی |
|
كار عمو رو هم ساخت |
|
زن عمو هم بیرون رفت |
|
مامان بزرگش هم سوخت |
|
اون وقت بابا رو بوسید |
|
چشماشو به پاهاش دوخت |
|
بعد از خودش شروع كرد |
|
اتل متل رو خوندش |
|
ولی بازم آخرش |
|
بدجوركی جزوندش |
|
نمیتونست بخونه |
|
سعیده آچین واچین |
|
پای بابا ورچیدهاس |
|
تو جنگ رفته روی مین |
|
یكدفعه بغضش گرفت |
|
گفت : تو اتل متلهام |
|
بابا دیگه بازی نیست |
|
تا كه نسوزه بابام |
|
پاهای مصنوعی رو |
|
برد با خودش تو اتاق |
|
محكم درو بهم زد |
|
چشماشو دوختش به طاق |
|
امشب حال سعیده |
|
خیلی خیلی خرابه |
|
بازم با بغض و گریه |
|
میخواد بره بخوابه |
|
دیگه میخواد وقت خواب |
|
سعیده عادت كنه |
|
جای متكّا رویِ |
|
پااستراحت كنه |
|
ولی یه روز میفهمه |
|
بابا همیشه برده |
|
پای بابا تو جبهه |
|
شهید شده، نمرده |