معیار ازدواج شما چیست؟

شاید نظر حاج آقا اینه که ازدواج هدف نیست بلکه وسیله ای است برای رسیدن به کمال. نه اینکه خودش کمال باشه و اگه کسی ازدواج نکرد از این کمال محروم باشه...

برداشت افراد با همدیگه فرق میکنه -

فقط امیدوارم برداشت شما ناشی از بزرگی استاد نباشه- بعضی اوقات برداشت آدما اسمش میشه توجیه ! - یادمان نرود آدم های بزرگ اشتباهات بزرگ می کنند-  از زیبر صدر اسلام گرفته تا بعضی از بزرگان انقلاب اسلامی

حرف صحیح از هرکس باشه قابل قبوله

حرف اشتباه از هرکس باشه غیر قابل قبوله

بدتر از جوونای بیچاره، خیلی از افراد بزرگسال هم درباره ازدواج اینطوری فکر میکنن. واقعا متاسفم که حاج آقای پناهیان با اون بزرگیش باید بیاد این چیزای به ظاهر ساده و پیش پا افتاده رو بگه! ببین درد جامعه چقد بالاست... 

یه چیز بگم ...خداییش کسایی که ازدواج کردن .معمولا درگیره همین ازدواجشون هستن  دیگه :  حالا تو مساله ی روابط شون باهم دیگه و خانواده هاشون،تو رفاه وافزایش آسایششون،تو تامین لذت وعاطفه  ،نمیگم مهم نیست  ولی زیادی برای  خودمون بزرگ وسختش کردیم .....دیگه به مسایل پیشرفت اخلاق و ایمان  کم اهمیت داده میشه ....واقعیت رو ببینیم  دور از این حرف نیست ....

درست میفرمایین ...نه اینطور نباید باشه ....باید روی حرف بزرگان هم دقت کرد ....

اصلا موضوع خوبی هم برای ادامه بحثمون میشه. 

همه سخنرانی رو گوش کنیم و بیایم درباره اش نظر بدیم. 

نقدش کنیم، نقاط مثبتش و نکات منفیش رو بگیم. 

موافقین دوستان؟ 

اگه نظر دیگه ای دارین، لطفا بگین.

موافقم ...فرصت داشته باشم حتما شرکت میکنم ....شب تون بخیر

دوستان عزیز جلسه مفیدی بود. 

شب همگی بخیر.  

عالیه! تایپک ما تازه شروع شده و حالا حالا ها ان شاالله میخایم توش بحث کنیم از قبل از ازدواج تا نوه و نتیجه دار شدن. درباره اش حتمن بحث میکنیم آقا پویای گل.

کمی از بحث معمول خودمون فاصله بگیریم و به سئوال یکی از دوستان درباره ازدواج موقت پاسخ بدهیم. 

ازدواج موقت چیست؟ 

 ازدواج موقت كه در افواه «عوام» به نام «صيغه» مشهور شده از نظر قوانين اسلامى يك نوع قرارداد ازدواج است كه با ازدواج «دائم» (ازدواجهاى معمولى) هيچ گونه فرقى جز در مسأله «محدود بودن مدت» ندارد.

در ازدواج موقت، مرد و زنى كه ازدواج آنها با يكديگر بلامانع است با هم پيمان زناشويى مى بندند و عقد مى خوانند و تعيين «مهر» و «مدت» مى كنند، و فرزندى كه از آنها به وجود مى آيد يك فرزند مشروع و قانونى (حلال زاده) و داراى تمام حقوق و مزاياى يك فرزند است.

پس از تمام شدن مدت ازدواج موقت، و جدايى دو همسر از يكديگر، زن بايد «عدّه» نگهدارد، يعنى پيش از گذشتن «مدت معينى» حق ندارد با مرد ديگرى ازدواج دائم يا موقت كند (مدت مزبور اقلا چهل و پنج روز تمام براى زنانى كه عادت ماهانه نمى بينند و براى آنها كه مى بينند دو بار قاعده شدن است).

بديهى است فلسفه نگه داشتن عدّه اين است كه روشن شود كه از شوهر اوّل نطفه اى در رحم زن منعقد شده است يا نه، چه اينكه اگر منعقد شده باشد در اين مدت آشكار مى شود، ناگفته پيداست كه در صورت انعقاد نطفه بايد تا موقع وضع حمل از ازدواج با ديگرى خوددارى نمايد.

بنابراين اگر زن، قبل از گذشتن مدت مزبور كه در واقع «حريم زوجيت» محسوب مى شود با ديگرى عقد ازدواج دائم يا موقت ببندد ازدواج او باطل و عمل او «عمل منافى عفت» (زنا) محسوب خواهد شد ومشمول تمام كيفرهايى است كه در اسلام براى اين كار تعيين شده است.

از اين گفتار چنين نتيجه مى گيريم كه تمام حدود ازدواج و شرايط همسرى كه در «ازدواج دائم» وجود دارد بايد در «ازدواج موقت» رعايت گردد (به استثناى موضوع مدت).

فقهاى اسلام طبق مدارك اسلامى تصريح كرده اند كه اين دو نوع ازدواج از نظر احكام هيچ گونه فرقى با هم ندارند جز در يك مورد و آن اينكه:

در ازدواج دائم «مسلمان» نمى تواند با «غير مسلمان» ازدواج كند، ولى ازدواج موقت مرد مسلمان با زن غير مسلمانى كه از اهل كتاب است (مانند مسيحى و يهودى) مانعى ندارد. اما از نظر «آثار حقوقى» اين دو نوع ازدواج فقط در دو مورد با يكديگر فرق دارند:

1. در ازدواج موقت زن و مرد از يكديگر ارث نمى برند (ولى البتّه فرزند آنها از هر دو ارث مى برد). تازه اين در صورتى است كه در عقد، شرط ارث نكنند، بنابراين اگر هنگام اجراى صيغه عقد شرط نمايند كه از يكديگر ارث ببرند اين حق براى آنها ثابت خواهد بود.

2. در ازدواج موقت، زن حق «نفقه» ندارد و تنها همان مهر خود را مى تواند بگيرد، ولى قابل توجه اينجاست كه چون مهر حد معينى ندارد و از طرفى مدت اين ازدواج هم طبق قرارداد معلوم است، زن مى تواند با توجه به مقدار مدت، مخارج خود را پيش بينى كرده و به مقدار مهر بيفزايد، و شايد اينكه در اسلام دستور داده شده در اين نوع ازدواج «مهر» صريحاً در متن عقد ذكر شود براى مراعات همين نكته و امثال آن بوده است. 

روى اين حساب اين دو مورد تفاوت حقوقى (يعنى ارث و نفقه) چون هر دو قابل تغيير و تابع طرز قرارداد است (حق ارث را با شرط كردن در متن عقد، و نفقه را از طريق اضافه نمودن مهر مى توان تأمين نمود) فاصله زيادى ميان اين دو نوع ازدواج از نظر آثار ايجاد نمى كند.