تــنــهــایــی ایــن نــیــســت کــه هــیــچـکس اطـرافـت نـباشه!

ایـن نـیست کـه با کسی دوســت نـباشی!
این نــیست که آدمی گـوشــه گـیـر باشی!
ایـن نیست که کسی باهـات حـرف نـزنـه!
ایـن نـیـست کـه هیچوقت نـتـونی خوشـحـال باشی!
این نـیسـت که کـسـی دوسـتـت نداشته باشه! تـنـهـایی ، یـه حـس درونیه!
تنهایی یـعـنـی " هیچکس نمیفهمه حالت بده "

دل عجب موجود سخت جانی است!

هزار بار تنگ میشود ، میشکند، میسوزد ، میمیرد ! و باز هم میتپد

عادت کرده ایم هر روز دوش بگیریم

اما یادمان می رود که ذهنمان هم به دوش نیاز دارد

شبانه روز چقدر خبر و گزارش و مطلب آشغال می تپانیم توی کله مان

 بعد هم با همان کله ی باد کرده به رختخواب می رویم و

توقع داریم در خواب مادربزرگمان را ببینیم

 از صمیم قلب متاسفم برای همه کسانی

که از ترس آتش جهنم است

که به همنوع خود کمک می کنند...

سلام حضرت خورشید؛از آسمان چه خبر؟
از ابرهای پریشانِ نیمه جان چه خبر؟


به لطفِ غفلتِ باران نصیبِ ما عطش است
ازاستجابتِ تشویشِ ناودان چه خبر؟


بیا یکی دو قدم رو به سویِ مهبط ما
بگو که از شبِ تردیدِ کاروان چه خبر؟


میانِ ما خبری جز غروب وغربت نیست!
شما بگو که ازآن سویِ کهکشان چه خبر؟


دلم گرفته از اینجا; زمین خداحافظ!
سلام حضرتِ خورشید از آسمان چه خبر؟

ﻏﺼـــــﻪ ﻧﺨـــﻮﺭ !

ﻣـــــــﯿﺪﺍنی...؟

ﺩُنیا...

ﺑﺎ ﺍﯾــﻦ ﻫــَـﻤـﻪ ﭼﻨﮕــﺎﻝ ﺗﯿـﺰ...

ﻫﯿـﭻ ﭼـَــﻨﮕـــﮯ ﺑﻪ ﺩﻝ ﻧﻤـــــﮯ ﺯﻧﺪ...!