چند سطر یادگاری
هر چند پیش روی تو غرق خجالت اند
چشمان این غریبه فقط با تو راحت اند...
چه حرف ها که درونم نگفته مي ماند...
خوشا به حال شما که شاعري بلديد...!
بـــــه بلنـــــدی ماه هـــــا و طـــــول ســــال هــــا نگــــاه نکــــــن .
وقتــــی کـــــه گذشــــــت ،
تـــــازه میفهمــــــی کـــــه چـــــه زود گذشــــــت !
وقتـــــی پشـــــت ســـــرت را نگـــــاه میکنـــــــی ،
فقـــــط دیـــــــروز را میبینــــــی . . .
و تمـــــام ســـــال هــــــای سپـــــری شـــــــده ،
در قالــــب دیــــــروز ، گذشتـــــه ای میشـــــود بـــــرای امــــــروزت . . .
و طــــــول عمــــــرِ تـــــو ، فقــــط فردایــــی اســــت کــــه هنــــوز نیامـــــده .
و تــــــو بـــــا کولـــــه بـــــار خاطــــره هایـــــت ،
شــــوق تـــــازه ی دیــــــدارش را داری . . .
و ایــــــن شـــــــوق هرگــــــز کهنـــــــه نمیشـــــــود !
پـــــس امروزهایـــــــت را بـــــا ندامـــــــت دیروزهایـــــــت تبــــــاه نکـــــن . . .
برگ از درخت خسته میشه، پاییز بهونه اس...!!
بشویید قلب هایتان را از هر احساس ناروا
و مغز هایتان را از هر اندیشه خلاف
و زبان هایتان را از هر گفتار ِناپاک
و دست هایتان را از هر آلودگی در بازار
و بپرهیزید
از ناجوانمردیهــا
ناراستی ها
نامردمی ها!
چنین کنید تا ببینید که خداوند
چگونه بر سر سفره ی شما
با کاسه یی خوراک و تکه ای نان می نشیند
و بر بند تاب، با کودکانتان تاب میخورد
و در دکان شما کفه های ترازویتان را میزان میکند
و در کوچه های خلوت شب با شما آواز میخواند
یادمان رفته مگر «همّت و چمران ها» را؟!
بمب های سحر و غربت انسان ها را
« باکری ها » لب دجله به تماشا هستند
یادمان رفته مگر منتظر ما هستند؟!