چند سطر یادگاری

جایى که بودن و نبودنت هیچ فرقى ندارد
نبودنت را انتخاب کن
اینگونه، به بودنت احترام گذاشته اى . . .

کودکی که از تاریکی می‌ترسد را می‌توان بخشید .
تراژدی زندگی زمانیست که مردی از روشنایی بترسد . . .

اگر در دل کسى جایى ندارى ، فرش زیر پایش هم نباش . . .

اشخاصی که هرگز وقت ندارند آنهایی هستند که کمتر کار می کنند . . .

“آنکس که در مدرسه ای را باز می کند، درِ زندانی را می بندد.”

وقت سحر است خیز ای مایۀ ناز
نرمک نرمک باده خور و چنگ نواز
کانها که بجایند نپایند بسی
وآنها که شدند کس نمی آید باز

به ندرت اشخاصی را پیدا می کنید که در سال، بیش از دو یا سه بار فکر کنند.
من خودم با هفته ای یکبار یا دو بار فکر کردن به شهرت جهانی رسیده ام . . .

بزرگان، تنها از آنرو بزرگ جلوه می کنند
که ما زانو زده ایم
پس بگذارید برخیزیم

و کدامین ثروت است که نگاه دارید تا ابد ؟
آنچه امروز از آنِ شما است، یک روز به دیگری سپرده میشود .
پس امروز به دست خویش بخشش کنید
باشد که شهد گوارای سخاوت نصیب شما گردد ، نه مرده ریگی وارثانتان . . .

انسان ها
به نسـبت هر ظرفیتی که برای کسب تجربه دارند عاقلند
نه به نسبت تجاربی که اندوخته اند . . .

بچه های فقیر فقط در زنگ انشا ، تعطیلات را به کنار دریا می روند . . .

بی صبری ، شخص را از هیچ رنجی نمی رهاند
بلکه درد جدیدی را برای از پا در آوردن او به وجود می آورد . . .

از زحمت کشان ، خارپشتان را دوست دارم
از پستانداران ، خفاشان را
از خزندگان ، ماران را دوست دارم
از گزندگان ، آدمیان را . . .