چند سطر یادگاری

در هر جغرافیایی که باشم ؛

جهت ها تفاوتی ندارند...

تمامِ دامنه هایِ دلم به سمت حـــرم توست..!!

 

السلام علیک یا ابا الفضل العباس

 

خدایا مرا دریاب

 

 

ای کاش انسان ها همان قدر که از ارتفاع میترسیدند،

کمی هم از پستی هراس داشتند

 

"دکتر علی شریعتی"

 

نعره هیچ شیری

خانه چوبی را خراب نمیکند

من از سکوت موریانه ها میترسم...!

 

اونی که زود میرنجه

زود میره، زود هم برمی گرده

اما اونی که دیر میرنجه

دیر میره ، اما دیگه بر نمی گرده

من آسمان پر از ابرهای دلگیرم

 

اگر تو دلخوری از من ، من از خودم سیرم

 

من آن طبیب زمین گیر زار و بیمارم

 

که هرچه زهر به خود می دهم نمی میرم

 

من و تو آتش و اشکیم در دل یک شمع

 

به سرنوشت تو وابسته است تقدیرم

 

به دام زلف بلندت دچار و سردرگم

 

مرا جدا مکن از حلقه های زنجیرم

 

درخت سوخته ای در کنار رودم من

 

اگر تو دلخوری از من ، من از خودم سیرم

 

(یادگاری )

فردا اگر بدون تو باید به سر شود

نهفته در پس حرفی نگفته است

 

مگذار درددل کنم و دردسر شود

ای زخم دلخراش لب از خون دل ببند

 

دیگر قرار نیست کسی باخبر شود

موسیقی سکوت صدایی شنیدنی است

 

بگذار گفتگو به زبان هنر شود

فرقی نمی کند شب من کی سحر شود

 

شمعی که در فراق بسوزد سزای اوست

بگذار عمر بی تو سراپا هدر شود

 

رنج فراق هست و امید وصال نیست

این "هست و نیست" کاش که زیر و زبر شود

 

 

از سخن چینان شنیدم آشنایت نیستم

خاطراتت را بیاور تا بگویم کیستم

 

 

سیلی هم صحبتی از موج خوردن سخت نیست

صخره ام هر قدر بی مهری کنی می ایستم

 

 

تا نگویی اشک های شمع ازکم طاقتی است

در خودم آتش به پا کردم ولی نگریستم

 

 

چون شکست آیینه، حیرت صد برابر می شود

بی سبب خود را شکستم تا بیننم کیستم

 

 

زندگی در برزخ وصل و جدایی ساده نیست

کاش قدری پیش از این یا بعد از آن می زیستم

 

 

چقدر خدا داری؟

مرد و زنی نزد شیوانا آمدند و از او خواستند برای بدرفتاری فرزندانشان توجیهی بیاورد.
مرد گفت: “من همیشه سعی کرده‌ام در زندگی به خداوند معتقد باشم. همسرم هم همین طور، اما چهار فرزندم نسبت به رعایت مسایل اخلاقی بی‌اعتنا هستند و آبروی ما را در دهکده برده‌اند. چرا با وجودی که هم من و هم همسرم به خدا ایمان داریم، دچار این مشکل شده‌ایم؟”

شیوانا به آن‌ها گفت: “ساختمان خانه خود را برایم تشریح کنید.”
مرد با تعجب جواب داد: “این چه ربطی به موضوع دارد؟ حیاط بزرگ است و دیوارهای کوتاهی دارد. یک ساختمان بزرگ وسط آن قرار گرفته که داخل آن اتاق‌های بزرگ با پنجره‌های بزرگ، اثاثیه درون ساختمان هم بسیار کامل است. در گوشه حیاط هم انبار بزرگی داریم، آن سوی حیاط هم آشپزخانه و حمام و توالت قرار گرفته است.”
شیوانا پرسید : “درون این خانه بزرگ چه قدر خدا دارید؟”
زن با تعجب پرسید :”منظورتان چیست! مگر می‌توان درون خانه خدا داشت؟”
شیوانا گفت: “بله ! فقط اعتقاد داشتن کافی نیست! باید خدا را در کل زندگی پخش کرد و در هر بخش از زندگی و فکر و کارمان سهم خدا را هم در نظر بگیریم. برایم بگویید در هر اتاق چه قدر جا برای کارهای خدایی کنار گذاشته‌اید؟ آیا تا به حال در آن منزل برای فقیران مراسمی برگزار کرده‌اید؟ آیا از آن آشپزخانه برای پختن غذا برای در راه مانده‌ها و تهی‌دستان استفاده‌ای شده‌است؟ آیا پرده‌ای که به پنجره‌ها آویخته‌اید نقشی خدایی بر آن‌ها وجود دارد؟ بروید و ببینید چه قدر در زندگی خودتان خدا را پخش کرده‌اید و رد پای خدا را در کجاهای منزلتان می‌توانید پیدا کنید. اگر چهار فرزند شما به بی‌راهه کشانده شده‌اند، این نشان آن است که در آن منزل، حضور خدا را کم دارید. اعتقادی را که مدعی آن هستید به صورت عملی در زندگی‌تان پخش کنید، خواهید دید که نه تنها فرزندان‌تان بلکه بسیاری از جوانان و پیروان اطراف شما هم به راه راست کشانده خواهند شد.”

هـرچه دلـم خواست نه آن میشود 
چونکه خدا خواست همان میشود

آهــوی در دام و بـه چـنگــال دد 
چونکه خدا خواست دوان میشود

سـیلِ گِــل و لای بجــا مــانده ای 
چونکه خدا خواست روان میشود

خســرو اگر نیست به دامان یــار 
چونکه خدا خواست عیان میشود

نکتــه ی بنهفته به اعماق جــان
چونکه خدا خواست بیان میشود

سنــگ ذلــیلـی بــه تهِ چــاهِ لای 
چونکه خدا خواست گران میشود

خـرد و ضعـیفی وفــروماندگــان 
چونکه خدا خواست کلان میشود