عبادت حضرت علی

روزی حضرت باقر علیه‏السلام فرمود: خدمت پدرم رسیدم، مشاهده کردم به جایی از عبادت رسیده که هیچ کس نخواهد رسید. صورتش از شب زنده داری زرد و چمشها از شدت گریه مانند آتشی سرخ گردیده، پیشانی از سجده پینه بسته، قدمهای مبارکش با ساق پا به واسطه سر پا ایستادن در نماز ورم کرده بود فرمود: من دیگر نتوانستم خودداری کنم. از دیدن آن حال دلم سوخت و شروع به گریه نمودم. در آن موقع پدرم به فکر فرو رفته بود. بعد از مختصر زمانی متوجه من شد و فرمود: پسر جان یکی از جزوه‏های عبادت علی بن ابیطالب علیه‏السلام را بیاور. جزوه‏ای را تقدیم کردم. اندکی از آن خواند و با خاطری افسرده جزوه را به زمین گذاشت و فرمود: «من یقوی علی عبادة علی بن ابیطالب علیه‏السلام». چه کس قدرت دارد مانند علی بن ابی‏طالب علیه‏السلام عبادت کند. [1] . 

پی نوشت ها: 
[1] بحارالانوار، ج 46، ص 75.