راوي :همرزم شهيد
منبع :سايت ساجد
شهيد ياسيني نسبت به افرادي كه صادقانه و از روي صدق و صفاي باطني خدمت مي كردند .علاقه فراوان داشت . بارها در جمع همكاران مي گفت :« من دست تمامي عزيزاني را كه مخلصانه تلاش مي كنند تا وابسته به بيگانگان نباشيم به گرمي فشرده ، مي بوسم و بر اين بوسه افتخار مي كنم .» كلام آن روز ايشان همواره در ذهنم تداعي مي شد . روزي كه در شرف انتقال از چابهار به تهران بود ، به منظور قدرداني از تلاش و پي گيري هاي همه جانبه و شبانه روزي اش در امور عملياتي و رفاهي پايگاه ، جلسه توديع بسياربا شكوهي از سوي مسئولان و پرسنل برگزار شد .
فرداي آن روز به اتفاق ساير دوستان و همكاران براي بدرقه او به فرودگاه رفتيم . در جمع ما مرحوم ستوانيار محمد محمدي مطلق – كه تا آن زمان آجودان جناب سرهنگ ياسيني بود – هم حضور داشت . جناب ياسيني لب به سخن گشود و از همراهي سايرين تشكر و قدرداني كرد و آنگاه رو به آقاي محمدي – كه فردي لايق و كاردان و در ضمن سني هم از او گذشته بود – كرد و گفت :«جناب محمدي ! شما خيلي مرا شرمنده كرديد . چگونه قادرم اين همه محبت و صفاي شما را جوابگو باشم .» سپس چند قدمي به سوي او برداشت و براي مصافحه دستش را دراز كرد . محمدي نيز دستش را دراز كرد . ناگاه شهيد ياسيني خم شد ، به دستان او بوسه زد با مشاهده چنين صحنه اي همه تحت تاثير قرار گرفته و مي گريستيم ، مانده بوديم كه چگونه فراق او را تحمل خواهيم كرد.چندي گذشت و اين در حالي بود كه محمدي هنوز شوكه بود و مي گفت :« غم فراق او سراسر وجودم را فرا گرفته و قادر نيستم تا براي لحظه اي عمل آن روزش را به فراموشي سپارم . او آن چنان تحولي در من ايجاد كرد كه هرگز به ياد ندارم كسي موفق به آنجام آن شده باشد » پس از چندي خدمت ايشان رسيدم و پرسيدم : - مي شود برايم فرماييد به چه دليل دستان محمدي را بوسيديد؟ - براي چي اين همه كنجكاو شده اي ؟! - خيلي دوست دارم تا هدفتان را از انجام اين كار بدانم تاملي كرد و گفت :- حال كه دوست داري بداني اشكالي نداره برايت مي گويم . - بفرماييد . سراپا گوشم - سيد ! به ياد داري كه در جلسات متعدد مي گفتم دستاتن بچه هاي مخلص را مي بوسم و ... - بله . هميشه اين كلام شما در ذهنم بوده . - پس همه چيز بايد برايت روشن شده باشد .سري به نشانه رضايت تكان دادم و در دل ، يك دلي و يك زباني او را تحسين گفتم . او به آنچه مي گفت اعتقاد داشت و يا بهتر بگويم قبل از آنكه سخني بگويد به آن عمل مي كرد.
(سرهنگ سيد محمد موسوي ، شهيد عليرضا يا سيني )