تجزیه و تحلیل IP

باشگاه خبرنگاران؛ علاوه بر جايگاه پروتکل ها، يکي ديگر از عناصر مهم در زيرساخت شبکه هاي مبتني بر TCP/IP مدل آدرس دهي IP است. مدل انتخابي مي بايست اين اطمينان را بوجود آورد که اطلاعات ارسالي بدرستي به مقصد خواهند رسيد. نسخه شماره چهار IP ( نسخه فعلي ) از 32 بيت براي آدرس دهي استفاده کرده که بمنظور تسهيل در امر نمايش بصورت چهار عدد صحيح ( مبناي ده ) که بين آنها نقطه استفاده شده است نمايش داده مي شوند.

 

 

نحوه اختصاص IP

نحوه اختصاص IP به عناصر مورد نياز در شبکه هاي مبتني بر TCP/IP يکي از موارد بسيار مهم است. اختصاص IP ممکن است بصورت دستي و توسط مديريت شبکه انجام شده و يا انجام رسالت فوق بر عهده عناصر سرويس دهنده نرم افزاري نظير DHCP و يا NAT گذاشته گردد. براي آشنائي با نحوه اختصاص IP با هر يک از روش هاي فوق لازم است که در ابتدا اطلاعات لازم در خصوص ساختار داخلي IP و نحوه تخصيص آدرس هاي منطقي به آدرس هاي فيزيکي کسب گردد. در اين مرحله لازم است با پروتکل هائي نظير :

ARP(Address Resolution Protocol) و RARP(Reverse ARP) و نحوه عملکرد آنها آشنا شويم.

ويندوز ۲۰۰۰ داراي امکانات جديدي در رابطه با تخصيص IP نظير APIPA(Automatic Private IP Addressing) بوده که اين امکان را به يک سرويس گيرنده DHCP خواهد داد که در صورت عدم يافتن سرويس دهنده DHCP براي خود يک آدرس موقت در نظر بگيرد.

 

DHCP

با استفاده از پروتکل فوق مي توان سرويس دهنده اي در شبکه را مسئول ارائه IP بصورت خودکار نمود. سرويس دهنده DHCP با استفاده از يک منبع ( استخر) مشتمل بر مجموعه اي از آدرس هاي IP قادر به اختصاص IP براي هر يک از سرويس گيرندگان DHCP خواهد بود. نسخه پياده سازي شده در ويندوز ۲۰۰۰ شامل ويژگي هاي جديدي نظير، امکان ترکيب با سرويس دهنده DNS ، قابليت ايجاد حوزه هاي Multicast ، قابليت تشخيص سرويس دهنده هاي غير مجاز DHCP و ... است.

 

IP Subnetting

يکي از مهمترين عمليات در رابطه با اختصاص IP مسئله Subnetting است. مسئله فوق بعنوان هنر و علمي است که ماحصل آن تقسيم يک شبکه به مجموعه اي از شبکه هاي کوچکتر (Subnet) از طريق بخدمت گرفتن ۳۲ بيت با نام Subnet mask بوده که بنوعي مشخصه (ID) شبکه را مشخص خواهد کرد. در ادامه اين نوشتار در رابطه با نحوه تعريف زيرشبکه ها آشنا خواهيم شد. در اين بخش لازم است که با مبناي دو و نحوه نشان دادن اعداد بصورت صفر و يک بيشتر آشنا شويم. ذکر اين نکته ضروري است که در مبناي دو تمامي اعداد بصورت دنباله اي از صفر و يک نمايش داده شده و هر رقم در اين مبنا داراي يک ارزش مکاني متناسب با ضرايب متفاوت عدد دو است.

براي تبديل هر عدد مبناي دو به معادل مبناي ده کافي است که ارقام مربوطه در ارزش مکاني مربوط به خود ضرب شده و ماحصل جمع آنان بعنوان معادل مبناي ده در نظر گرفته شود.

يك عدد 32 بيتي (bit) است كه پس از اتصال به شبكه (... , Internet , LAN) به ما متعلق مي گيرد. 

شكل كلي IP را مي توان به صورت http://www.xxx.yyy.zzz در نظر گرفت كه با هر بار اتصال به اينترنت به صورت Dial Up اين عدد تغيير مي كند.

به عنوان مثال در حال حاضر IP ما 213.155.55.104 است اما در اتصال بعدي ممكن است اين عدد به 213.155.55.20 تغيير كند.

تشخيص كلاس IP بر اساس مقدار دهدهي اولين اكتت

  

 

IP چه كاربردي دارد؟

IP به عنوان يك شناسنامه در شبكه است و كاربردهاي بسياري دارد. براي توصيف كامل IP نياز به شرح TCP/IP است كه بعدا به آن اشاره خواهيم كرد. همان طور كه در جامعه شناسنامه وسيله اي براي احراز هويت ماست و بدون آن جزو آن جامعه محسوب نمي شويم، IP نيز وسيله اي براي شناسايي ما در شبكه است و امكان اتصال به شبكه بدون آن وجود ندارد. به طور مثال هنگامي كه در شبكه مشغول چت (Chat) هستيم، كامپيوتر شما داراي يك IP مي باشد. و جملاتي را كه شما تايپ مي كنيد به وسيله مسير يابها (Router ) مسير يابي (Routing) شده و به كامپيوتر شخص مقابل ميرسند و متني را هم كه شخص مقابل تايپ مي كند روي IP شما فرستاده مي شود. 

خط فرمان در ويندوز چيست؟ خط فرمان يا همان ''Command Prompt'' در ويندوز نوعي شبيه ساز سيستم عامل Dos در ويندوز است كه فايلهاي اجرايي ''exe,com'' در آن اجرا مي شود. خط فرمان ويندوز دستورات بسيار زياد و كاربردي دارد كه به مرور زمان آنها را خواهيم آموخت. 

 

دسترسي به خط فرمان در ويندوز: دسترسي به خط فرمان به دو روش ميسر است. 

روش اول: روي Start Menu كليك كرده و گزينه Run را انتخاب مي كنيم. سپس در پنجره ظاهر شده اگر ويندوز شما 98/ME باشد عبارت ''Command'' و اگر 2000/2003/XP باشد عبارت ''CMD'' را تايپ مي كنيم هم اكنون محيط Command Prompt در جلوي شما قرار دارد! 

روش دوم : با طي كردن مسير Start> Programs>Accessories و كليك كردن برروي Command Prompt اين محيط براي شما باز ميشود.

 ادامه مبحث IP را توسط حسین جاهدی دنبال می کنید. 

 

چگونه IPخود را بدست آوريم ؟ 

براي بدست آوردن IP خود در سيستم عامل ويندوز كافي است همان طور كه در بالا توضيح داده شد به محيط Command Prompt رفته و عبارت '' IPCONFIG '' را تايپ كنيم. 

به طور مثال پس از اجراي دستور به نتايج زير مي رسيد:

Windows IP Configuration 0 Ethernet adapter : 

IP Address. . . . . . . . . : 213.155.55.232

Subnet Mask . . . . . . . . : 255.255.255.0

Default Gateway . . . . . . : 213.155.55.232

 

فعلا تنها به سطر IP Address توجه كنيد (Default Gateway و Subnet Mask) بعدا برسي خواهد شد. ملاحظه مي كنيد كه IP ما213.155.55.232 است. آدرسهاي IP به چند دسته تقسيم مي شوند؟

آدرسهاي IP به پنج كلاس A,B,C,D,E تقسيم مي شوند. از بين اين كلاسها تنها كلاسهاي A,B,C كاربرد دارند كه به شرح آنها مي پردازيم. 

 

كلاس A : تمام IP هايي كه www آنها بين 1 تا 126 است ، جزو كلاس A محسوب مي شوند. به عنوان مثال : 112.10.57.13 يك IP كلاس A است. اين كلاس ويژه پايگاهاي بزرگ اينترنتي است. 

 

كلاس B : تمام IP هايي كه WWW آنها بين 128 تا 191 مي باشد را شامل مي شود. مانند IP ي 172.155.55.73 كه جزو كلاس B است. 

 

كلاس C : اين كلاس تمام IP هايي كه WWW آنها بين 192 تا 223 است را شامل مي شود: مانند 213.133.52.138 كه جزو كلاس C محسوب مي شود. 

IPاز چند قسمت تشكيل شده است؟ 

اگر خاطرتان باشد قبلا به این مبحث در YJC پرداختیم اما اکنون به صورت کامل تر بررسی می کنیم.

 IP از دو قسمت Net ID و Host ID تشكيل شده است و مقادير بيت ها در اين دو قسمت در كلاسهاي مختلف IP متفاوت است. Net ID در واقع شناسه شبكه و Host ID شناسه ميزبان در IP است. 

 

بررسي Net ID در كلاس هاي مختلف: Net ID در كلاس A به صورت http://www.0.0.0 يعني تنها www را شامل مي شود. 

در كلاس B به صورت : http://www.xxx.0.0 است يعني http://www.xxx در واقع Net Id مي باشد. و در كلاس C به صورت : http://www.xxx.yyy.0 است.

 

كلاس A  در كلاس A : Net ID هشت بيت است و Host ID آن 24 بيت كه مجموعا 32 بيت مي شود. اين كلاس مي تواند 16.777.14 ميزبان (Host) داشته باشد يعني 16.777.14 IP كه زير مجموعه آن قرار مي گيرند. به عنوان مثال http://www.44.4.13 كه 44.4.13 يكي از ميزبان ها (Host) مي باشد. 

 

NetID در كلاسB: از هشت بيت به شانزده بيت افزايش مي يابد و فضا را براي host ID كمتر مي كند، به همين دليل IP هاي زير مجموعه آن به 56.534 كاهش مي يابد. به عنوان مثال آی پی http://www.xxx.55.137 كه 55.137 يكي از ميزبانهاست. 

 

NetID در كلاسC: باز هم بزرگتر شده و از 16 بيت در كلاس B به بيست و چهار افزايش مي يابد و Host ID به كوچكترين مقدار خود يعني هشت بيت مي رسد. اين كلاس تنها 242 IP را پشتيباني مي كند. به عنوان مثال http://www.xxx.yyy.93 كه در آن 93 يكي از ميزبانهاست. 

باشگاه خبرنگاران؛ در جلسه قبل به مباحث نحوه اختصاص IP، DHCP و IP Subnetting پرداختیم. برخی از نكات مهم جلسه قبل: 

1- سعي كنيد بيشتر در محيط Command Prompt كار كنيد تا به آن عادت كرده و دست خود را در اجراي دستورات سريع تر كنيد. سرعت در اجراي دستورات هنگام Hack كردن بخصوص Client بسيار مهم است.

2- با كمي دقت حتما متوجه مي شويد كه IP اي كه www آن 127 باشد در هيچ يك از كلاسهاي مطرح شده وجود ندارد. در حقيقت IP ي 127.0.0.1 از قبل براي كامپيوتر خودمان رزرو شده و به آن Local Host مي گويند.

3- هنگامي كه به صورت Dial Up به اينترنت متصل مي شويد معمولا IP كلاس C به شما تعلق مي گيرد. 

4- توصيه و پيشنهاد براي استفاده از Command Line ويندوز 2000 يا XP است.

 

 

آدرس هاي رزو شده 

برخي از آدرس هاي IP براي اهداف خاصي  رزو شده مي باشند و مدير شبكه نمي تواند  از اين نوع آدرس ها استفاده نمايد: 

آدرس هائي كه از آنها به منظور شناسائي و يا مشخص كردن خود شبكه استفاده مي گردد. شبكه اي به آدرس  0 . 11 . 150 . 198 مشخص شده است. ( يك شبكه كلاس C كه سه بايت اول آن آدرس شبكه و بايت آخر آدرس هاست را مشخص مي نمايد ) مادامي كه داده بر روي شبكه محلي فوق حركت مي نمايد و از يك هاست به هاست ديگر ارسال مي گردد، شماره هاست حائز اهميت مي باشد. زماني كه داده اي از يك هاست موجود بر روي يك شبكه ديگر براي هر يك از هاست هاي موجود در اين شبكه ( محدوده  آدرس هاي  1 . 11 . 150 . 198 تا 254 . 11 . 150 . 198 )  ارسال مي گردد در مرحله اول شماره شبكه حائز اهميت خواهد بود، چراكه روتر با استفاده از آن قادر به فورواردينگ مناسب بسته اطلاعاتي به شبكه مقصد است. ( مثلا ارسال داده از شبكه اي به آدرس  0 . 11 . 159 . 198 )

شبكه محلي موجود در قسمت پائين شكل همانند شبكه محلي در بخش بالا عمل مي نمايد با اين تفاوت كه شماره شبكه آن 0 . 12 . 150 . 198 است. 

 

آدرس هاي broadcast

 از اين نوع آدرس ها جهت انتشار بسته هاي اطلاعاتي براي تمامي دستگاه هاي موجود بر روي يك شبكه استفاده مي گردد. براي شبكه 0 . 11 . 150 . 198  آدرس broadcast  برابر  255 . 11 . 150 . 198 مي باشد. داده اي كه به آدرس broadcast ارسال م‍ي گردد توسط هر يك از هاست هاي موجود بر روي آن شبكه ( 0 . 11 . 150 . 198  ) خوانده مي شوند .

شبكه محلي نشان داده شده در بخش پائين شكل ( 0 . 12 . 150 . 198 ) نيز عملكردي مشابه با شبكه نشان داده شده در بخش بالا دارد با اين تفاوت كه آدرس broadcast آن معادل 255 . 12 . 150 198 مي باشد.

يك آدرس IP كه تمامي بيت هاي مربوط به هاست آن صفر باينري در نظر گرفته شده است، آدرس شبكه را مشخص مي نمايد. اين آدرس رزو شده بوده و نمي توان از آن استفاده نمود. يك آدرس كلاس B كه تمامي بيت هاي مربوط به هاست آن صفر در نظر گرفته شده است. آدرس 0 . 0. 10 . 176  ، آدرس شبكه را مشخص مي نمايد. 

در صورتي كه يك آدرس شبكه كلاس A را در نظر بگيريم ( در اين كلاس از سه بايت براي آدرس دهي هاست و از يك بايت براي آدرس دهي شماره شبكه استفاده مي گردد ) ،‌ آدرس 0 . 0 . 0 . 113 آدرس IP شبكه اي است كه مي تواند شامل هاستي به آدرس 3 . 2 . 1 . 113 باشد . روترها از آدرس هاي شبكه در زمان فورواردينگ بسته هاي اطلاعاتي بر روي شبكه استفاده مي نمايند.

در يك آدرس شبكه كلاس B  براي دو اكتت و يا بايت اوليه به صورت پيش فرض مقدار در نظر گرفته مي شود. از دو بايت و يا اكتت آخر براي شماره هاست و مشخص نمودن دستگاه هاي متصل شده به شبكه استفاده مي گردد. به اين نوع آدرس ها اصطلاحا  unicast گفته مي شود. ( uni مفهوم  يك را مي دهد ) يك آدرس unicast صرفا به يك هاست بر روي يك شبكه اشاره مي نمايد. در مثال فوق آدرس IP:  176.10.0.0  براي آدرس شبكه رزو شده است و نمي توان آن را به هيچ يك از دستگاه هاي متصل شده به اين شبكه نسبت داد. در چنين مواردي مي توان به عنوان نمونه  از آدرس 1 . 16 . 10 . 176 براي آدرس دهي يكي از هاست هاي موجود بر روي شبكه 0 . 0. 10 . 176 استفاده نمود. در اين مثال 10 . 176 بخش مربوط به آدرس شبكه و 1 . 16 بخشي است كه آدرس يك هاست را بر روي شبكه فوق مشخص مي نمايد.

براي ارسال داده به تمامي دستگاه هاي موجود بر روي يك شبكه به يك آدرس broadcast نياز خواهيم داشت. broadcast زماني اتفاق مي افتد كه يك فرستنده  اقدام به ارسال داده براي تمامي دستگاه هاي موجود در يك شبكه مي نمايد. آدرس broadcast و شبكه يك نمونه آدرس كلاس B را نشان مي دهد. 

آدرس broadcast شبكه فوق 255 . 255 . 10 . 176 مي باشد. بسته هاي اطلاعاتي حاوي چنين آدرس مقصدي توسط هر يك از كامپيوترهاي موجود بر روي شبكه (  0 . 0 . 10 . 176 ) دريافت و پردازش مي گردد. براي حصول اطمينان از اين موضوع كه ساير دستگاه هاي موجود  در شبكه پيام broadcast را پردازش مي نمايند،‌ فرستنده مي بايست از يك آدرس  IP خاص مقصد استفاده نمايد تا هر يك از دستگاه هاي گيرنده بتوانند آن را شناسائي و پردازش نمايند. آدرس هاي broadcast در بخش هاست خود داراي مقدار يك مي باشند. ( تمامي بيت هاي مربوط به بخش هاست در آدرس IP، يك باينري در نظر گرفته مي شود )

براي شبكه 0 . 0 . 10 . 176 كه شانزده بيت آن مربوط به آدرس دهي هاست است،‌ آدرس 255 . 255 . 10 . 176 به عنوان آدرس broadcast در نظر گرفته مي شود. 

 

آدرس هاي  عمومي و خصوصي 

ثبات و انسجام اينترنت به يكتائي عمومي آدرس هاي شبكه بستگي دارد. همانگونه كه در شكل 5 مشاهده مي نمائيد، مدل آدرس دهي شبكه فوق داراي مشكل جدي است. هر دو شبكه داراي يك آدرس شبكه  0 . 11 . 150 . 198 مي باشند. زماني كه داده ارسالي به روتر مي رسد، وي آن را مي بايست براي كدام شبكه فوروارد نمايد؟ 

مدلي اينچنين، افزايش بار ترافيكي شبكه را به دنبال داشته و مي تواند در عمل روتر را به منظور انجام وظايف خود با شكست مواجه نمايد. بنابراين، مي بايست از  مكانيزم هاي خاصي به منظور حصول اطمينان از يكتائي آدرس ها استفاده گردد. اين مسئوليت در ابتدا به InterNIC ( برگرفته شده از  Internet Network Information Center ) واگذار گرديد. اين سازمان هم، اينك غيرفعال است و مسئوليت واگذار شده به آنها توسط موسسه IANA ( برگرفته شده از Internet Assigned Numbers Authority  ) دنبال مي گردد. اين سازمان با دقت مديريت آدرس هاي IP را با هدف عدم تكرار در آدرس هاي عمومي انجام مي دهد. 

آدرس هاي IP عمومي منحصربفرد مي باشند و نمي بايست ماشين هاي متصل شده به يك شبكه عمومي داراي آدرس هاي IP مشابه باشند. چراكه آدرس هاي IP عمومي، سراسري و استاندارد مي باشند. تمامي ماشين هاي متصل شده به اينترنت مي بايست به اين قانون وفادار و پايبند باشند. آدرس هاي IP عمومي را مي توان از يك مركز ارائه دهنده خدمات اينترنت ( ISP ) و ساير مراكز قانوني دريافت كرد. 

با توجه به رشد سريع اينترنت، تعداد آدرس هاي IP عمومي جوابگو نمي باشند. به همين دليل و در جهت حل اين بحران، مدل هاي آدرس دهي جديدي نظير CIDR ( برگرفته شده از classless interdomain routing ) و يا IP V6 ، پياده سازي شده است. 

يكي ‌ديگر از راه حل هاي پياده سازي شده به منظور حل مشكل فوق، استفاده از آدرس هاي خصوصي است. همانگونه كه اشاره گرديد هاست هاي اينترنت نيازمند يك آدرس IP منحصربفرد جهاني مي باشند. شبكه هاي محلي كه به اينترنت متصل نشده اند مي توانند از هر آدرس معتبري استفاده نمايند. ( بشرطي كه بر روي شبكه خصوصي منحصربفرد باشند ) امروزه تعداد زيادي از شبكه هاي خصوصي در كنار شبكه هاي عمومي وجود دارد كه ممكن است سرانجام به اينترنت متصل شوند. 

بر اساس RFC 1918 سه بلاك از آدرس هاي IP براي شبكه هاي خصوصي در نظر گرفته شده است. ( يك كلاس A،  يك مجموعه از آدرس هاي كلاس B و يك مجموعه از آدرس هاي كلاس C ) آدرس هائي از اين نوع بر روي ستون فقرات اينترنت روت نشده و  روترهاي اينترنت بلافاصله آدرس هاي خصوصي را دورخواهند انداخت. 

جدول زير محدوده آدرس هاي خصوصي را نشان مي دهد.

 

 

آدرس هاي IP خصوصي 

در صورتي كه قصد تعريف يك اينترانت غيرعمومي، يك آزمايشگاه تست و ... را داشته باشيم، مي توان از اين نوع آدرس هاي خصوصي در مقابل آدرس هاي منحصربفرد سراسري استفاده نمود.

آدرس هاي IP خصوصي مي توانند با آدرس هاي IP عمومي تركيب گردند. براي اتصال شبكه اي  كه از آدرس هاي IP خصوصي استفاده مي نمايد به اينترنت، نيازمند ترجمه آدرس هاي خصوصي به آدرس هاي عمومي مي باشيم. به اين فرآيند ترجمه، NAT ( برگرفته شده از  Network Address Translation  ) گفته مي شود. معمولا روتر دستگاهي است كه عمليات NAT را انجام مي دهد.

اما سه تا رنج آدرس هست كه نا معتبر هست و بايد ترجمه بشوند. 

Range 1: Class A - 10.0.0.0 through 10.255.255.255 

Range 2: Class B - 172.16.0.0 through 172.31.255.255 

Range 3: Class C - 192.168.0.0 through 192.168.255.255 

 

سرويس هاي Name Resolution

يکي ديگر از عناصر مهم در ايجاد زير ساخت منطقي يک شبکه کامپيوتري مسئله Name Resolution است. شايد اين سوال مطرح گردد که چرا اين موضوع تا اين اندازه داراي اهميت است؟ در پاسخ مي توان گفت که علت وجود تفاوت هاي اساسي در نحوه نامگذاري و استفاده از آن نزد انسان و کامپيوتر است. کامپيوترها صرفا قادر به تشخيص و کار با اعداد ( مبناي دو ) مي باشند. بديهي است که در يک شبکه کامپيوتري هر سيستم داراي آدرس منحصر بفردي بوده که بصورت عدد نمايش داده خواهد شد. ارتباط بين کامپيوترهاي موجود در شبکه از طريق اعداد فوق که بعنوان مولفه هاي عددي آدرس دهي مشخص مي گردند انجام خواهد يافت. در مقابل انسان ها علاقه مند به استفاده از اسامي براي دسترسي و ايجاد ارتباط با ساير کامپيوترها، سايت هاي وب و ساير منابع موجود در شبکه مي باشند. مثلا در زمان دستيابي به يک وب سايت کافي است که در بخش آدرس نرم افزار مرورگر خود آدرس يک سايت را تايپ نمائيم http://www.itport.ir  . استفاده از نام فوق بمراتب راحت تر از استفاده از آدرسي بصورت 217.23.6.55 و يا 11001111001011101000001000001110 است. بدون استفاده از سيستم هائي که بنوعي مشکل Name Resolution را حل خواهند کرد استفاده از آدرس هاي عددي حتي بصورت مختصر و بصورت چهار عدد بسيار مشکل زا خواهد بود. سرويس هاي Name Resolution نظير DNS)Domain Name System) و WINS)Windows Internet Name Service) امکان استفاده از اسامي ملموس و با معني براي دستيابي به منابع متفاوت نرم افزاري و سخت افزاري در يک شبکه را فراهم مي آورند.

 

سرويس دهنده هاي DNS و WINS کامپيوترهائي هستند که مسئوليت پشتيباني و نگهداري بانک اطلاعاتي مربوط به آدرس هاي IP و نام مربوطه را برعهده خواهند داشت. عملکرد اين سرويس دهنده ها مشابه درخواست يک شماره تلفن مربوط به يک فرد و يا سازمان از مراکز ۱۱۸ است. در چنين حالتي فرد متقاصي با تماس با اين نوع مراکز نام و مشخصات مربوط را مشخص و در ادامه از طرف مرکز فوق شماره تلفن مورد نظر در اختيار گذاشته مي شود. بهرحال بخاطر سپردن اسامي افراد بمراتب راحت تر از بخاطر سپردن شماره تلفن آنها است. براي ما راحتر است که به اين سوال پاسخ دهيم که " شماره تلفن آقاي / خانم X چيست ؟"

 

سرويس دهنده هاي DNS و WINS داراي عملکردي مشابه با اندک تفاوتي مي باشند. سرويس دهنده DNS قادر به حل کردن مشکل اسامي بصورت(FQDN(Fully Qualified Domaion Names به آدرس هاي IP است. اين نوع اسامي از نفطه بين خود استفاده کرده و نظير اسامي مي باشند که از آنها در دسترسي به وب سايت ها استفاده مي گردد. سرويس دهنده WINS مشکل اسامي را که بصورت NetBIOS مي باشند و تبديل به آدرس IP مربوطه، انجام خواهد داد. اين نوع اسامي بصورت Flat خواهند بود. مثلا اگر کامپيوتري داراي نام Computer12 باشد نوع NetBIOS آن نيز به همان صورت استفاده شده در حاليکه اگر از DNS استفاده گردد نام معادل آن بصورت Computer12.mydomain.com نشان داده خواهد شد.