بهشت

رواياتي پيرامون موضوع ( بهشت )

بهشت .

قرآن .

((بـه سـوى آمـرزش پروردگار خود و بهشتى بشتابيد كه پهناى آن آسمانها و زمين است و براى پرهيزگاران آماده شده است )).
((بـه سـوى آمـرزش پروردگارتان و به سوى بهشتى بشتابيد كه پهناى آن مانند پهناى آسمان و زمين است )).
ـ امام على (ع ) : هان ! من چيزى مانند بهشت نديده ام كه جوينده اش خواب باشد و نه مانند دوزخ كه گريزان از آن درخواب باشد.
ـ شـمـا كـه نـاگـزير ميل و خواهش داريد پس خواهش خود را متوجه بهشتى كنيد كه به پهناى آسمانها و زمين است .

ـ امـام بـاقر (ع ) : اى كه خواهان بهشتى ! وه ! چه خوابت دراز است و مركبت كند و همتت سست ! شـگـفتا از اين طالب و مطلوب ! و اى گريزان از دوزخ ! چه تند مركبت را به سوى آن مى رانى ؟
! و چه زود به دست مى آورى آنچه را كه به دوزخت مى افكند؟
!.
ـ پيامبر خدا (ص ) : هر كه مشتاق بهشت باشد در انجام كارهاى خوب بكوشد.
ـ امـام سـجاد (ع ) : بدانيد كه هر كس مشتاق بهشت باشد به سوى خوبيها بشتابد و از خواهشهاى نـفـس كـنـاره گيرد و هركه از آتش بترسد, از گناهان خود به درگاه خداوند زود توبه برد و از حرامها باز ايستد.
ـ امام على (ع ) : بهشت برترين هدف است .

ـ بهشت سرانجام رستگاران است .

ـ بهشت سراى امنيت و آسايش است .

ـ بهشت پاداش كسى است كه (از خدا) فرمان برد.
ـ بهشت هدف پيش افتادگان است و آتش پايانه واماندگان .

ـ دنيا سراى شقاوت پيشگان است و بهشت سراى پرهيزگاران .

ـ خيرى كه در پى آن آتش بود خير نتوان شمرد و شرى كه در پس آن بهشت باشد شر نيست .

بهشت ناچيز است و هر بلايى جز آتش عافيت .

عظمت نعمتهاى بهشت .

قرآن .

((و هـيـچ كـس از آن روشـنـى چـشـم خبر ندارد كه به پاداش كارهايى كه مى كرده اند, برايشان اندوخته اند)).
ـ پـيـامـبـر خدا (ص ) : خداى تعالى فرموده است : براى بندگان نيك كردار خود چيزهايى فراهم آورده ام كه نه چشمى ديده است و نه گوشى شنيده است و به ذهن هيچ بشرى خطور نكرده است .

جانهاى شما بهايى جز بهشت ندارد.

قرآن .

((خدا از مؤمنان جانها و مالهايشان را خريد تا بهشت ازآنان باشد)).
ـ امام على (ع ) : جانبهاى شما جز بهشت نيست , پس آن را جز به بهشت مفروشيد.
ـ هر كس جان خود را جز در قبال بهشت بفروشد, به رنج و مصيبت سختى گرفتار آمده است .

ـ هر كس جان خود را به چيزى جز نعمتهاى بهشت بفروشد به آن ستم كرده است .

بهاى بهشت .

ـ امام صادق (ع ) : جمله ((لا اله الا اللّه )) بهاى بهشت است .

ـ پـيامبر خدا (ص ) : پاداش كسى كه خداوند نعمت يكتاپرستى را به او عطا كرده است , چيزى جز بهشت نيست .

ـ خـداى عزوجل فرموده است : پاداش كسى كه نعمت يكتاپرستى را به او داده ام چيزى جز بهشت نيست .

ـ خـداى جل جلاله مى فرمايد: لا اله الا اللّه دژ من است , پس هر كه به دژ من درآيد از عذابم ايمن باشد.
ـ هر كس بميرد و بداند كه خدا حق است وارد بهشت شود.
ـ امام على (ع ) : بهاى بهشت كار نيك و شايسته است .

ـ بهاى بهشت دل بركندن از دنياست .

شرطهاى رفتن به بهشت .

ـ پـيـامـبر خدا (ص ) : هر كس از روى اخلاص بگويد لا اله الا اللّه (خدايى جز اللّه نيست ) به بهشت رود و اخلاص آن به اين است كه لا اله الا اللّه او را ازآنچه خداى عزوجل حرام كرده است باز دارد.
ـ امـام رضا (ع ) در حديث سلسلة الذهب از قول پدران بزرگوارش (ع ) فرمود: شنيدم پيامبر خدا مى فرمايد: شنيدم جبرئيل مى فرمايد: از خداى جل جلاله شنيدم كه مى فرمايد: لا اله الا اللّه دژ من است , پس هر كه به دژ من درآيد از عذاب من ايمن باشد.
راوى مـى گـويـد: چـون شتر به راه افتاد آن حضرت بانگ برآورد: آن شرايطى دارد و من يكى از شرايط آنم .

ـ پيامبر خدا (ص ) : جمله لا اله الا اللّه نزد خدا بزرگ و گرامى است .

زبان آورد مال و جانش در امان است اما سرانجامش آتش باشد.
ـ مـردى خـدمـت امام باقر (ع ) آمد و از اين حديث پيامبر پرسيد كه فرموده است : هر كس بگويد: خدايى جز اللّه نيست به بهشت مى رود, امام باقر (ع ) فرمود:خبر درست است .

 

عوامل رفتن به بهشت .

قرآن .

((هر كس كه كارى شايسته كند, چه زن و چه مرد , اگرمؤمن باشد همگى به بهشت مى روند و به قدر گودى پشت هسته خرمايى در حق آنان ستم نمى شود)).
((خداوند جانها و مالهاى مؤمنان را خريد, در مقابل اينكه بهشت از آنشان باشد)).
((اين بهشتى است كه آن را به بندگان پرهيزگار خود ميراث مى دهيم )).
ـ امام على (ع ) : بهشت رفتن ارزان است و دوزخ رفتن گران .

ـ پيامبر خدا (ص ) : امت من بيشتر به سبب دو چيز وارد بهشت مى شوند : خدا پروايى و خوشخويى .

ـ در پاسخ به سؤال از عملى كه چيزى ميان آن و بهشت مانع نشود فرمود: خشمگين مشو, چيزى از مردم مخواه و بر مردم آن پسند كه بر خودت مى پسندى .

ـ سـه چـيـز است كه هر كس با آنها خداى عزوجل را ديدار كند از هر درى كه خواهد وارد بهشت شـود: كسى كه خوشخو باشد و در آشكار و نهان از خدا بترسد و بحث و ستيزه را رها كند اگر چه حق با او باشد.
ـ امـام بـاقـر (ع ) : ده چـيـز اسـت كه هر كس با آنها خداى عزوجل را ديدار كند به بهشت درآيد: گـواهـى دادن به يگانگى خدا, گواهى دادن به پيامبرى محمد (ص ) , اقرار به آنچه خدا فرستاده است , بر پا داشتن نماز, پرداختن زكات , روزه ماه رمضان , زيارت خانه خدا, دوستى با دوستان خدا و بيزارى از دشمنان خدا و دورى كردن از هرمست كننده )).
ـ پـيـامـبر خدا (ص ) به ابوذر فرمود: آيا دوست دارى به بهشت روى ؟
[ابوذر گويد:] عرض كردم : آرى , پدرم فدايت باد.
ـ سوار بر شتر خود بود و قصد رفتن به يكى از جنگها را داشت , باديه نشينى بيامد و ركاب شتر آن حـضـرت گـرفت و عرض كرد: اى رسول خدا! به من كارى بياموز كه با انجام دادن آن به بهشت روم ؟
حضرت فرمود: هركارى كه دوست دارى مردم در حقت بكنند تو با آنها همان كن و هر كارى كه دوست ندارى نسبت به تو انجام دهندتو نيز با آنان چنان مكن .

ـ بـه يـزيـد بـن اسيد فرمود: اى يزيد بن اسيد! آيا بهشت را دوست دارى ؟
پس , آنچه براى خودت دوست دارى براى برادرت دوست بدار.
ـ امـام باقر (ع ) : چهار چيز است كه هر كس داشته باشد خداوند در بهشت براى او خانه اى بسازد: هـر كـس يـتيم را سرپناه دهد, به ناتوان رحم كند, با پدر ومادرش مهربان باشد و با غلامش مدارا كند.
ـ امـام صـادق (ع ) : چهار كار است كه هر كس يكى از آنها را انجام دهد وارد بهشت شود: هر كس حيوان تشنه اى راآب دهد, يا شكم گرسنه اى را سير كند, يا بدن برهنه اى را بپوشاند, يا گردن در بندى را آزاد كند.
ـ سـه كـار اسـت كه هر كس يكى از آنها را انجام دهد خداوند بهشت را بر او واجب گرداند: انفاق كردن درتنگدستى , خوشرويى با همه عالم و انصاف داشتن .

ـ امـام على (ع ) : خداى سبحان به سبب نيت درست و منش پاك (بندگانش ) هر كس را بخواهد به بهشت برد.
ـ پـيامبر خدا (ص ) در پاسخ به اين پرسش باديه نشينى كه چه كند تا به بهشت رود فرمود: سؤالى مختصر اما پراهميت پرسيدى .

است كه خودت به تنهايى بنده آزاد كنى و فك رقبه آن است كه در بهاى آزادى او كمك كنى ـ به خويشاوند ستمگرمهربانى و نيكى كن , اگر چنين نكردى , پس گرسنه اى را سير كن و تشنه اى را آب ده , بـه كـار خـوب فرمان ده و از كارزشت باز دار, اگر اين هم نتوانستى زبانت را جز از خير و خوبى فرو بند.
ـ نـيـز بـه بـاديه نشين فرمود: گرسنه را سير كن , تشنه را آب ده , به كار نيك فرمان ده و از كار زشت باز دار, اگر توان اين را نداشتى زبانت را از جز خوبى نگه دار, زيرا با اين كار بر شيطان چيره مى آيى .

ـ آيا هر يك از شما دوست دارد به بهشت رود؟
عرض كردند: آرى , اى رسول خدا.
مرگ را درمقابل ديدگان خود قرار دهيد و از خدا چنان كه شايد شرم داريد.
ـ در پـاسخ به اين پرسش مردى كه : چه كنم تا به بهشت روم ؟
فرمود: مشكى نو خريدارى كن و با آن آنـقدر مردم را آب بده تا آن را فرسوده و پاره كنى , زمانى كه مشك را پاره كرده باشى , به عمل بهشت دست يافته اى .

ـ امـام عـلـى (ع ) : هر كس شش خصلت در او جمع شود به بهشت درآيد و از آتش برهد:كسى كه خـدا را بـشـناسد و فرمانش برد و شيطان را بشناسد و نافرمانيش كند, حق را بشناسد و پيرويش نمايد و باطل رابشناسد و از آن بپرهيزد و دنيا را بشناسد و دورش افكند و آخرت را بشناسد و آن را بجويد.
ـ مـردى از حـضرت مسيح (ع ) پرسيد: اى آموزگار خوبى ! مرا به كارى راهنمايى كن كه به سبب آن به بهشت دست يابم , فرمود: در نهان و آشكارت از خدا بترس و به پدر و مادرت خوبى كن .

ـ پـيامبر خدا (ص ) : هر كس به اندازه زمان ميان دو دوشيدن شتر جهاد در راه خدا نصيبش شود وارد بهشت گردد.
ـ امام على (ع ) : به بهشت دست نيابد مگر كسى كه باطنش نيكو و نيتش خالص باشد.
ـ پيامبر خدا (ص ) : وارد بهشت نشود مگر نفسى كه در برابر خدا تسليم باشد.

بهشت پوشيده از ناخوشيهاست .

قرآن .

((آيا مى پنداريد كه به بهشت خواهيد رفت , حال آن كه هنوزآنچه بر پشينيان شما گذشته بر شما نـيـامده است ؟
به ايشان سختى و رنج رسيد و به لرزه درآمدند تا آن جا كه پيامبر و مؤمنانى كه با اوبودند گفتند: پس , پيروزى خدا كى خواهد بود؟
بدان كه پيروزى خدا نزديك است )).
((آيا مى پنداريد كه به بهشت خواهيد رفت و حال آن كه هنوز خدا معلوم نكرده كه از ميان شما چه كسانى جهاد مى كنند و چه كسانى پايدارى مى ورزند؟
)).
((و امـا هـر كـس كـه از عـظمت پروردگارش ترسيده و نفس را از هوى بازداشته , همانا بهشت جايگاه اوست )).
ـ امـام رضـا (ع ) : هـر كس از خدا بهشت بخواهد و در برابر سختيها پايدارى نورزد بيگمان خود را ريشخند كرده است .

ـ امـام عـلـى (ع ) : رسـول خـدا (ص ) مـى فـرمـود: گرداگرد بهشت را سختيها گرفته است و گرداگرد دوزخ را شهوتها.
كه چيزى از طاعت خدا نيست مگر آن كه با كراهت انجام مى گيرد و چيزى از معصيت خدا نيست مگر آن كه با ميل صورت مى پذيرد.
.

ـ امام باقر (ع ) : بهشت در احاطه ناملايمات و بردبارى است , پس , هر كه در دنيا بر ناملايمات صبر كـنـد به بهشت رود, و دوزخ در احاطه لذتها وخواهشهاى نفس است , پس هر كه لذت و خواهش نفس را برآورده كند به دوزخ رود.
مجلسى , رضوان اللّه عليه مى گويد: مضمون اين خبر مورد اتفاق شيعه و سنى است .

ـ پـيـامبر خدا (ص ) : بدانيد كه كار بهشت به سبب داشتن تپه و ماهور دشوار است و كار دوزخ به سبب خواهشهاى نفسانى آسان و هموار.
ـ امام على (ع ) : هرگز بهشت را به دست نياورد مگر كسى كه با نفس خود مبارزه كند.
ـ هرگز به بهشت نرسد مگر كسى كه براى رسيدن به آن بكوشد.
ـ با ناملايمات و سختيهاست كه بهشت به دست مى آيد.
ـ مسيح (ع ) : خفتن بر بوريا و خوردن نان جوين در طلب بهشت آسان است .

ـ امام على (ع ) : بهشت با آرزو به دست نمى آيد.

بهشت بر چه كسانى واجب است ؟
.

ـ پـيامبر خدا (ص ) : هر كس به من تضمين دهد كه زبان و شهوت خويش را حفظ كند, من بهشت را براى او ضمانت مى كنم .

ـ مـن براى كسى كه بحث و مجادله را رها كند هر چند حق با او باشد و براى كسى كه دروغ را هر چـنـد به شوخى ترك گويد و براى كسى كه خوشخو باشدخانه اى را در حومه بهشت و خانه اى را در مركز بهشت و خانه اى را در بالاى بهشت ضمانت مى كنم .

ـ امام صادق (ع ) : چه كسى چهار چيز را به من تضمين مى دهد تا من چهار خانه در بهشت براى او تـضمين كنم ؟
انفاق كن و از تنگدستى مترس , سلام را در جهان رواج ده , بحث و جدل را واگذار هر چند حق با تو باشد و با مردم به انصاف رفتار كن .

ـ پـيـامـبـر خـدا (ص ) : شـش چيز را براى من به عهده گيريد, من براى شما بهشت را به عهده مـى گـيـرم : هرگاه سخن گفتيددروغ مگوييد, هر گاه وعده داديد خلف وعده نكنيد, هرگاه امين تان دانستند خيانت نورزيد, چشمانتان را (ازحرام ) فرو بنديد, شهوت خويش را حفظ كنيد و دست و زبان خود را نگه داريد.
ـ (حـفـظ) شـش امـر را براى من عهده دار شويد من بهشت را براى شما عهده دار مى شوم : نماز, زكات , امانتدارى ,شهوت , شكم و زبان را.
ـ هر كس به من تضمين پنج چيز را بدهد من بهشت را براى او ضمانت مى كنم .

چيز كدام است ؟
فرمود: خلوص و صفا با خداى عزوجل , خلوص و صفا با پيامبر او, خلوص و صفا با كتاب خدا,خلوص و صفا با دين خدا, خلوص و صفا با جامعه مسلمانان .

ـ در حـديـث مـعراج آمده است : اى احمد! به عزت و جلالم سوگند هيچ بنده مؤمنى نيست كه انجام چهار كار را به من تعهد سپرد مگر آن كه او را وارد بهشت كنم : زبان در كام گيرد و آن را جز به سخنان بجا و سودمند نگشايد, دلش را از وسوسه نگه دارد, مراقب علم و نگاه من به خود باشد و نور ديدگانش گرسنگى باشد.
ـ امـام صـادق (ع ) : خـداى تـبـارك و تعالى به مؤمن تضمين داده است كه .. .
اگر به ربوبيت او و پـيامبرى محمد (ص ) و امامت على اعتراف كند و فرايض او را به جا آورد وى را در جوار خود سكنا دهد.

بهشت بر چه كسانى حرام است ؟
.

قرآن .

((هر كس به خدا شرك مى ورزد خداوند بهشت را بر اوحرام گردانيده و جايگاهش آتش باشد)).
((درهـاى آسـمـان بـه روى كسانى كه آيات ما را تكذيب كرده اند و از آنها سربرتافته اند, گشوده نخواهد شد تا آن گاه كه شتر از سوراخ سوزن بگذرد((8)).
ـ امـام كـاظم (ع ) : بهشت بر سه كس حرام شده است : سخن چين , ميگسار و مرد بى غيرت يعنى فاسق .

ـ پيامبر خدا (ص ) : بهشت بر سه كس حرام است : منت گذارنده (بر خدا), غيبت كننده و ميگسار .

ـ خداى عزوجل مى فرمايد: بهشت بر منت گذار (بر خدا) و بخيل و سخن چين حرام است .

ـ جبرئيل به من اطلاع داد كه بوى بهشت از فاصله هزار سال به مشام مى رسد ليكن فرزندناخلف و كسى كه ازخويشاوندان ببرد و پيرمرد زناكار و كسى كه از روى تكبر دامن كشان راه رود و فتنه انگيز و منت گذار و جعظرى بوى بهشت را را استشمام نمى كنند.
ـ شـداد بـن اوس از پـيـامبر (ص ) نقل مى كند كه فرمود: جواظ و جعظرى و عتل زنيم به بهشت نمى روند.
ممسك و بى خير, پرسيدم : جعظرى چه كسى است ؟
فرمود: آدم درشتخوى خشن .

فرمود: آدم شكم فراخ بدخوى پرخور بيرحم ستمگر.
در خبرى ديگر آمده است : عتل : آدم بد كفر.
ـ پيامبر خدا (ص ) : آن شب كه به آسمان برده شدم پروردگارم جل جلاله , به من وحى فرمود: اى محمد! اگر بنده ام مرا چنان عبادت كند كه همچون مشك پوسيده گردد و سپس نزد من آيد در حـالـى كـه ولايـت ايشان [ محمد و على وفاطمه و حسن و حسين (ع ) ] را نپذيرفته باشد او را به بهشت خود درنياورم .

ـ حيله گر و خيانتكار به بهشت نمى روند.
ـ فرزند ناخلف و آدم ميگسار به بهشت نمى روند.
ـ سه كس اند كه هرگز بهشت نمى روند : مرد بى غيرت , زن مرد نما ((9)) و دائم الخمر.
ـ پيرمرد زناكار, تهيدست گردنفراز و كسى كه با كار خود بر خدا منت نهد به بهشت نمى روند.
ـ امام صادق (ع ) : خداى تبارك و تعالى به خود سوگند ياد كرده كه سه گروه را در بهشت جاى نـدهـد: كـسى كه فرمان خداى عزوجل را رد كند يا كسى كه از فرمان امام هدايتگر سر برتابد و يا كسى كه حق مؤمنى را نپردازد.
ـ پيامبر خدا (ص ) : زورگو, بخيل و بدرفتار به بهشت نمى روند.
ـ هر كس سرپرست ملتى شود و به آنها خيانت و دغل ورزد خداوند بهشت را بر او حرام گرداند.

دروازه هاى بهشت .

قرآن .

((بهشتهاى جاويدان كه دروازه هاى آنها به رويشان گشوده است )).
ـ پيامبر خدا (ص ) : بهشت را دروازه اى است به نام ((ريان )) (سيراب ) كه جز روزه داران از آن وارد نشوند.
ـ بـهـشت را دروازه اى است به نام ((باب المعروف )) (دروازه خوبى ) كه جز اهل خوبى از آن وارد نشوند.
ـ بلال ازپيامبرخدا(ص )شنيدكه مى فرمايد: دروازه صبر در كوچكى است كه يك لنگه دارد و درى از ياقوت سرخ ‌است و آن را حلقه اى نباشد.
اسـت و بـانگ و آهى دارد .. .
و اما دروازه بلا .
(بلال مى گويد:) عرض كردم : مگر دروازه بلا همان دروازه صبرنيست ؟
فرمود: نه .زرد اسـت و يك لنگه دارد و چه كم اند كسانى كه از اين در وارد شوند .. .
واما دروازه اعظم .
از اين دروازه بندگان صالح وارد بهشت مى شوند.
ـ امام على (ع ) : بهشت هشت دروازه دارد: دروازه اى كه پيامبران و صديقان از آن وارد مى شوند, دروازه اى كه شهيدان و صالحان از آن داخل مى شوند و پنج دروازه ديگر كه شيعيان و دوستداران مـا از آن وارد مى شوند .. .
و يك دروازه ديگر كه ديگر مسلمانانى كه به يگانگى خدا گواهى دهند و در دلشان ذره اى دشمنى نسبت به ما خاندان نباشد از آن به بهشت در مى آيند.
ـ پيامبر خدا (ص ) : بهشت را هشت دروازه است .. .
هر كه خواهد از هشت دروازه وارد شود بايد به چهار خصلت چنگ زند: صدقه دادن , بخشندگى , خوشخويى و نيازردن بندگان خدا.
ـ همانا دروازه هاى بهشت در سايه شمشيرهاست .

درجات بهشت .

قرآن .

((و آنان كه با ايمان نزد او آيند و كارهاى شايسته كنند,درجاتى بلند دارند)).
((بـنگر كه چگونه بعضيشان را بر بعضى ديگر برترى نهاده ايم و در آخرت درجات و برتريها, برتر و بالاتر است )).
ـ امام صادق (ع ) : نگوييد يك بهشت است .

ـ پيامبر خدا (ص ) : در بهشت درجه روى درجه است چنان كه ميان آسمان و زمين ! بنده نگاهش را بـه بالا مى دوزدو نورى خيره كننده بر او مى درخشد چندان كه نزديك است ديدگانش را كور كند, او شادمان مى شود و مى پرسد:اين چيست ؟
گفته مى شود: اين نور برادر مؤمن توست .

مى كرديم و اينك اينچنين بر من برترى داده شده است ؟
گفته مى شود: او از تو در عمل برتر بود سـپـس , موجبات خشنودى دل او (بنده مخاطب ) چندان فراهم مى آيد تا آن كه سرانجام خشنود مى شود.
ـ امـام عـلى (ع ) در وصف بهشت مى فرمايد: بهشت داراى درجاتى است كه يكى بر ديگرى برترى دارد و داراى منازلى است كه با هم تفاوت دارند.
ـ امـام سـجـاد (ع ) : بر تو باد به قرآن , زيرا خداوند بهشت را آفريد .. .
و درجات آن را به اندازه آيات قرآن قرار داد.پس هر كه قرآن بخواند, قرآن به او گويد: بخوان و بالا رو.
مرتبه تر از او نخواهد بود مگر پيامبران و صديقان .

ـ پـيـامـبـر خدا (ص ) : خداوند گروهى را وارد بهشت مى كند و به آنها چندان عطا مى فرمايد كه آرزوهايشان برآورده مى شود.
پـروردگـارا! ايـنـان برادران ما هستند و در دنيا با هم بوديم , پس , به چه سبب آنها را بر ما برترى دادى ؟
جـواب مـى آيـدكـه : هيهات ! زمانى كه شما سير بوديد آنان گرسنه بودند, زمانى كه شما سـيراب بوديد آنان تشنه بودند, زمانى كه شمامى خوابيديد آنها (به عبادت ) بيدار بودند و آن گاه كه شما زندگى خوش و آسوده اى داشتيد آنان در سختى وناراحتى به سر مى برند.
ـ امـام عـلـى (ع ) : مـنـازل شـيـعـه ما به ديده بهشتيان چنان به نظر مى رسد كه هر يك از شما ستارگان را در كرانه آسمان به زحمت مى بيند.

درجات ويژه در بهشت .

ـ پـيـامبر خدا (ص ) : خداى تعالى در بهشت ستونى از ياقوت سرخ آفريده است كه روى آن هفتاد هزار قصر است و هر قصرى هفتاد هزار اتاق دارد.
اين قصرها را براى كسانى آفريده است كه به خاطر او يكديگر را دوست بدارند و ديد و بازديد كنند.
ـ در بهشت قصرى است كه وارد آن نشود مگر كسى كه ماه رجب را بسيار روزه بدارد.
ـ در بـهشت درجه و مقامى است كه به آن دست نيابد مگر پيشواى دادگر يا خويشاوندى كه زياد صله رحم به جاآورد و يا عيالوار صبور.
ـ امـام باقر (ع ) : خداى عزوجل بهشتى دارد كه جز سه كس وارد آن نشود: مردى كه درباره خود بـه حـق داورى كـند,مردى كه به خاطر خدا به ديدن برادر مؤمن خود رود و مردى كه براى خدا برادر مؤمن خود را بر خويشتن ترجيح دهد.
ـ پـيـامـبـر خدا (ص ) : در بهشت اتاقهايى است كه بيرون آن از داخل ديده مى شود و درون آن از بيرون .

آن كس از امت من سكنا خواهد گزيد كه سخن نيكو بگويد, اطعام كند, به همگان سلام گويد, بر روزه مداومت كند وشب هنگام كه مردم در خوابند نماز بگزارد.
ـ در بهشت منزلهايى است كه بندگان با اعمال خود بدانها نمى رسند.
زير آنها ستونى [ در آسمان معلقند ].
.

عاليترين نعمت بهشت .

قرآن .

((خـدا بـه مـردان مؤمن و زنان مؤمن بهشتهايى را وعده داده است كه جويها در آن جارى است و بهشتيان همواره در آنجايند و نيز خانه هايى نيكو در بهشت جاويد.
پيروزى بزرگ , خشنودى خداوند است )).
ـ امـام على (ع ) : عاليترين و لذتبخش ترين نعمت بهشت همانا دوست داشتن خدا ودوست داشتن به خاطر خدا و حمد و ستايش خداست .

كه حمد و ستايش از آن خداست كه پروردگار جهانيان است )).
شور محبت در دلهايشان برخيزد و فرياد برآورند: حمد و ستايش خداى را كه پروردگار جهانيان است .

ـ امام سجاد (ع ) : آن گاه كه بهشتيان وارد بهشت شوند و دوست خدا به باغها و خانه هايش درآيد .. .
خداى جبار برآنان مشرف شود و بگويد: آيا به شما بگويم بهتر از آنچه اينك داريد چيست ؟
عرض كـنـند: پروردگارا! چه چيزبهتر از اين وضعى است كه ما داريم ؟
.. .
پس خداوند تبارك و تعالى به آنـهـا فـرمايد : خشنودى من از شما و محبت من به شما بهتر و بالاتر از اين وضع است كه داريد ...
سـپـس امـام (ع ) ايـن آيـه را تلاوت كرد: ((.. .
و خشنودى خدا برتراست , اين همان پيروزى بزرگ است )).
ـ امـام صـادق (ع ) : خـداوند را در هر روز جمعه بر بندگان مؤمن خود كرامت و بخششى است ...
هرگاه گرد هم آيندپروردگار تبارك و تعالى برايشان جلوه كند و چون به او بنگرند به سجده در افتند.
ـ در حديث معراج آمده است : اى احمد! همانا در بهشت كاخى است .. .
ويژه خاصگان : روزى هفتاد بـار بـه آنهامى نگرم و با ايشان سخن مى گويم .. .
آن گاه كه بهشتيان از خوراك و نوشيدنى لذت مى برند آنان از ياد و سخن و گفته من متلذذ مى گردند.
گويى و شكمهايشان را از زياده خورى باز داشته اند.
ـ امـام صـادق (ع ) ـ در تـوصـيف مؤمنان در بهشت ـ : خداى تبارك و تعالى فرمايد: اى بندگان راستين من ! در دنيا ازنعمت عبادت من برخوردار شويد, زيرا در آخرت به آن متنعم مى شويد.
ـ در تـفـسـيـر آيـه ((پروردگار ما! در دنيا و آخرت به ما نيكويى عطا فرما)) ـ : نيكويى در آخرت همان خشنودى خدا و بهشت است و در دنيا وسعت روزى ومعاش و خوشخويى .

پايين ترين منازل بهشت .

ـ پـيـامـبـر خدا (ص ) : دون پايه ترين فردبهشت مردى است كه هزار سال به قلمرو پادشاهى خود مـى نـگرد و دورترين نقطه آن را مى بيند و همسران وخدمتگزاران و اورنگهاى خويش را مشاهده مى كند.
ـ امـام صـادق (ع ) : كمترين فرد بهشت چنان است كه اگر جن و انس ميهمان او شوند همه را از خوراك و آشاميدنى پذيرائى كند و از آنچه دارد چيزى كم نشود!.
ـ پـيـامبر خدا (ص ) : موسى (ع ) از پروردگارش پرسيد: پروردگارا! كمترين فرد بهشت كيست ؟
فرمود: مردى كه بعداز همه بهشتيان وارد بهشت شود.