بازرگانى
راستگويى بازرگان .
ـ پيامبرخدا (ص ) : كاسب درستكار, راستگوو مسلمان در قيامت با شهيدان است .
ـ كاسب راستگو در روز قيامت زير سايه عرش است .
ـ درهاى بهشت به روى كاسب راستگو بسته نمى شود.
ـ امـام صـادق (ع ) : خداوند سه نفر را بدون حسابرسى وارد بهشت مى كند: پيشواى دادگر, تاجر راستگو و پيرى كه عمر خود را در طاعت خدا گذرانده باشد.
ـ پيامبر خدا (ص ) : بازرگان راستگو و درستكار در كنار پيامبران و صديقان و شهيدان است .
دروغگويى تاجر.
ـ پيامبر خدا (ص ) : سه كسند كه خداوند به آنها نمى نگرد .. .
و كسى كه از كالاى خود تبليغ دروغ كند .
تبليغ كالا با قسم و سوگند.
ـ امـام صـادق (ع ) : خـداى تبارك و تعالى از كسى كه با قسم و سوگند خوردن كالاى خود را به فروش رساند نفرت دارد.
ـ پـيامبر خدا (ص ) : جز اين نيست كه هر كس با سوگند خوردن مال مسلمانى را از آن خود كند خداوند بهشت را براو حرام و دوزخ را بر او واجب گرداند.
ـ امام على (ع ) : اى جماعت دلا ل ! كمتر سوگند خوريد كه اين كار كالا را به فروش مى رساند و سود (حقيقى ) رامى برد.
تجارت آخرت .
قرآن .
((اى كـسـانـى كـه ايـمـان آورده ايـد! آيا شما را به تجارتى كه شما را از عذابى دردناك مى رهاند راهنمايى كنم ؟
به خدا و پيامبرش ايمان آوريد و در راه خدا با مال و جان خويش جهاد كنيد.
است اگر بدانيد ...)) .
((آنان كه كتاب خدا را مى خوانند و نماز مى گزارند و از آنچه بدانان داده ايم پنهانى و آشكارا انفاق مى كنند اميدوار به تجارتى هستند كه هرگز زيان نمى كند)).
ـ پيامبر خدا (ص ) ـ در پاسخ به پرسش ابن مسعود درباره تجارت آخرت ـ : زبان خود را از ذكر خدا لـخـتـى مـيـاساى وبگو: ((پاك است خدا, ستايش از آن خدا, خدايى جز اللّه نيست و خدا بزرگتر است )) اين است تجارت سودآور.
خداى تعالى مى فرمايد:((اميدوار به تجارتى هستند كه هرگز زيان نمى كند.
مى افزايد)).
ـ هـر چه ديدگانت ديد و خوش آيند دلت بود آن را به حساب خداوند بگذار, زيرا اين است تجارت آخرت وخداوند مى فرمايد: ((آنچه نزد شماست رفتنى است و آنچه نزد خداست ماندنى )).
ـ امام على (ع ) : بازار كالاى آخرت كساد است .
ـ هيچ تجارتى چون عمل صالح نيست و هيچ سودى همچون ثواب نباشد.
ـ من چيزى چون بهشت نديده ام كه جوينده اش در خواب باشد و چيزى چون دوزخ كه گريزان از آن نيز درخواب باشد و كاسبتر از كسى نديدم كه كسبش براى روزى باشد كه در آن روز ذخيره ها اندوخته مى شود و درونهاآشكار مى شود.
ـ اعمال دنيا تجارت آخرت است .
ـ سودبر كسى است كه دنيا را به آخرت بفروشد.
ـ به دست آوردن حسنات از بهترين درآمدهاست .
ـ بيشترين سود را كسى برده است كه آخرت را به دنيا بخرد.
ـ همانا جان شما بهايى دارد, آن را جز به بهاى بهشت مفروشيد.
ـ هر كس خود را به بهايى جز بهشت بفروشد به دردسر افتاده است .
ـ تجارت اين نيست كه دنيا را بهاى جان خود و عوض پاداش الهى بينى .
ـ مـبـادا بـهره خود از پروردگارت و مقام و منزلتى را كه نزد او دارى به اندكى از خرد و ريز دنيا بفروشى .
ـ پيامبر خدا (ص ) : تاجر دنيا خود و مالش را به خطر مى افكند و تاجر آخرت غنيمت و سود مى برد.
او نفس اوست و سپس بهشت برين .
مقام تاجر آخرت نزد خدا.
ـ پـيـامـبـر خـدا (ص ) : اى ابوذر! خداى جل ثناه مى فرمايد: به عزت و جلالم سوگند كه بنده اى خواهش مرا بر خواهش خود ترجيح ندهد مگر آن كه جانش راتوانگر و بى نياز سازم و آخرت را فكر و ذكـر او گـردانـم و آسمانها و زمين را ضامن روزى او كنم و ملكش را براى اوبسنده سازم و در تجارت با هر تاجرى هواى او را داشته باشم .
ـ اى پـسر مسعود! سوگند به آن كس كه مرا [ به پيامبرى ] برانگيخت هر كس دنيا را واگذارد و بـه تـجـارت آخـرت رو كند خداى تعالى پشت سر تجارت او برايش تجارت كند و به تجارتش سود بخشد.
((مـردانـى كـه بـاز نمى داردشان ...)) .
ـ امام على (ع ) : هر كس فرمانبرى از خدا را كالاى خويش سازد , بى آن كه تجارت كند سودها به طرف او سرازيرشود.
تجارت , مؤمن را از ياد خدا باز نمى دارد.
قرآن .
((مردانى كه هيچ تجارت و خريد و فروشى از ياد خدا ونماز گزاردن و زكات دادن بازشان ندارد.
ـ فقه الرضا (ع ) : هرگاه در حال كسب و كار بودى و وقت نماز رسيد كسب تو را از نماز باز ندارد, زيرا خداوندمردمى را چنين توصيف كرده و ستوده است : ((مردانى كه هيچ تجارت ...)) .
اين مردم كاسب بودند اما چون گاه نمازمى رسيد دست از كسب و كار مى شستند و به نماز بر مى خاستند.
نمى كردند و نماز مى خواندند.
تجارت و دين .
ـ امام على (ع ) : كسى كه دين را دكان خود قرار دهد بهره او از دينش همان است كه مى خورد.
ـ فـقه الرضا (ع ) : خاندان محمد را وسيله امرار معاش خود نسازيد كه وسيله ارتزاق قراردادنشان كفر است .
ـ امام على (ع ) : كسى كه براى دنيا به دين عمل كند كيفرش نزد خدا دوزخ است .
ـ كسى كه با كارى آخرتى در طلب دنيا برآيد از مطلوب خود دورتر شود.
ـ پيامبر خدا (ص ) : قرآن را بخوانيد و به آن عمل كنيد.
وسيله امرار معاش قرار ندهيد.
ـ هر كس قرآن را بخواند بايد كه به وسيله آن از خدا بخواهد.
به وسيله آن از مردم مى خواهند (قرآن را وسيله ارتزاق قرار مى دهند).