معماران معروف

ها حدید ملیتی عراقی-بریتانیایی دارد و در تاریخ ۳۱ اکتبر ۱۹۵۰ در بغداد به دنیا آمد. مدرک ریاضیات خود را از دانشگاه آمریکایی بیروت اخذ کرد و سپس برای تحصیل در مدرسه معماری لندن (AA) راهی لندن شد. او بعد از فارغ التحصیل شدن از دانشگاه با استاد اسبق خویش رم کولهاس در دفتر معماری «OMA» به کار مشغول شد و در سال ۱۹۷۷ عضوی از آن شد. در سال ۱۹۸۰ دفتر مستقل خود را در لندن ایجاد کرد و در همان سال‌ها در مدرسه معماری (AA) به تدریس مشغول بود.

مرکز مگی در بیمارستان ویکتوریا (۲۰۰۶)، کرکالدی، اسکاتلند

ایستگاه قطار سریع‌السیر ناپل (۲۰۰۶)، ناپل، ایتالیا

ساختمان مرکزی ب‌ام‌و (۲۰۰۵)، لیپزیگ، آلمان

ترن هوایی (۲۰۰۷) اینسبروک، اتریش

مرکز علمی فائنو (۲۰۰۵)، وولفسبرگ، آلمان

سکوی پرش اسکی برگیسل (۲۰۰۲)، اینسبروک، اتریش

ایستگاه آتش نشانی ویترا (۱۹۹۴)، ویل ام راین، آلمان

او در سال ۱۹۲۹ م در خانواده‌ای یهودی در شهر تورنتوی کانادا (با نام اصلی فرانک اون گلدبرگ) دیده به جهان گشود.

او در سال ۱۹۴۷ م به همراه خانواده اش به لس آنجلس مهاجرت کردودر دانشگاه جنوب کالیفرنیا به تحصیل در رشته معماری پرداخت. او از شاگردان ویلیام پریرااست.

در سال ۱۹۵۶ م در دانشگاه هاروارد به تحصیل در رشته برنامه‌ریزی شهری پرداخت و هم‌زمان در دفتر ویکتور گروئن مشغول به کار شد.

او اکنون شهروند ایالات متحده و ساکن لس آنجلس است.

در کارهای اولیه گری می‌توان تأثیراتی از معماران سوئیس و فرانسه به خصوص لو کوربوزیه مشاهده کرد..این تأثیرات را تا سال ۱۹۷۲ می‌توان در کارهای گری مانند استفاده از فرمهای هندسی ساده مشاهده کرد.

به طور کلی در کارهای گری نوعی گرایش مجسمه سازانه را می‌توان مشاهده کرد چه در توسعه خانه همسرش ۱۹۸۷ تا موفق‌ترین کارش در سبک فولدینگ کهموزه هنرهای معاصر بیلبائو است.

او معتقد است:

گری از پیشگامان عرصه معماری فولدینگ می‌باشد. مابازای علمی زبان معماری فولد، نظریات بحران و تداوم است. بحران یا فروپاشی در تبدیل سریع ازحالتی به حالت دیگر، مانند آب به یخ یا بخار، تجلی می‌کند. بحران یا به دو پاره شدن می‌انجامد یا به پیچیده شدن، در هم فرورفتن و در هم تنیدن که مضمون معماری فولد است.

در این معماری که گویی در حال فروریختن و کج شدن است، ترتیب پلان، نما و مقطع با هم اشکال ابهام آمیزی همانند کریستالها می‌آفرینند.

این بازی را گری با در هم ریختن زبانهای مختلف معماری و ترکیب آنها آغاز کرده‌است. در بنای موزه ویترای او در وایمار آلمان، که در کارهای آیزنمن تأثیرگذاشت، اجزای معماری مکعبهای در هم تنیده و دفرمه و کج و کوژند. از همین رو بعضی معماری او را جانور گونه و کرم گونه نامیده‌اند. در کل می‌توان گفت معماری گری یک معماری شخصی و غیر تقلیدی است و بدون برنامه خاص و یک نوع عدم قطعیت در اکثریت پروژه‌های گری دیده می‌شود

، متولد ۱۳۴۴ در شیراز، معمار و استاد ایرانی علوم معماری مدرسه طراحی دانشگاه هاروارد آمریکا است.

وی در دانشگاه‌های کلمبیا و پرینستون به عنوان مشاور فعالیت می‌کند.

پروفسور فرشید موسوی از جمله کارشناسان سرشناس معماری در جهان به حساب می‌آید.

وی تا سیزده سالگی در ایران (ساری) بوده‌است و سپس برای ادامه تحصیل به انگلستان می‌رود.

وی دانش آموخته دانشگاه کینگز لندن، دانشگاه داندی و مدرسه معماری بارتلت می‌باشد.

پروفسور فرشید موسوی به مدت ۸ سال در اتحادیه معماری لندن مشغول به تدریس بود و در این مدت ریاست موسسه معماری فرهنگستان هنرهای زیبا در وینرا نیز بر عهده داشت.

علاوه بر سرپرستی این فرهنگستان فرشید موسوی بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ در این موسسه به تدریس نیز مشغول بود. وی به همراه همسرش الخاندرو زائراپولو شرکت معروف معماری Foreign Office Architects را در سال ۱۹۹۵ میلادی بنیان نهاد. وی در سال ۲۰۱۱ پس از جدایی از همسرش، بنیاد FMA را راه اندازی نمود.

فرشید موسوی همچنین از داوران جایزه معماری آقاخان است.

دریافت جایزه چارلز نیکس در سال ۲۰۰۵

دریافت جایزه نقشه کشی معماری برای پارک نوارتیس و پارکینگ بزرگ بازل در مراسم سالانه ونیز در سال ۲۰۰۴

برنده طرح سینما آزادی تهران

 در دانشگاه قاهره آغاز به کار کرد و رئیس مدرسه معماری دانشگاه این شهر بود. همواره تلاش می‌کرد تا شیوه ساختمان سازی سنتی فراموش شده را به ویژه در مناطق روستایی مصر، که مراحل اولیه توسعه را طی می‌کردند، به روش بازسازی مجدداً احیا کند.وی کاربری روش‌های پرهزینه وارداتی را صرفاً هنگامی به کار می‌برد که از راه حل‌های شیوه‌های سنتی ثمربخش‌تر می‌نمود. از این رو الگویی ارائه داد که در سطح جهانی مورد قبول قرار گرفت.

یکی از مشهورترین کارهای او روستای قرنه جدید در نزدیک اُقصُر است که تماماً از خشت خام ساخته شده‌است. حسن فتحی مسئول تهیه طرحی جهت جابجایی روستای قُرنه از طرف اداره باستان‌شناسی قاهره می‌شود. در این جابجایی فتحی از شیوه‌های قدیمی ساخت و ساز بهره گرفت.

نیکلای مارکف (زادهٔ ۱۸۸۲ میلادی در تفلیس و درگذشتهٔ ۱۹۵۷ در تهران)، معمار ایرانی گرجستانی بود.

نیکلای مارکف در سال ۱۸۸۲ در خانواده‌ای سرشناس از افسران ِ روسیه تزاری در تفلیس زاده شد. او در سال ۱۹۱۰ از آکادمی هنرهای زیبای سن پترزبورگفارغ التحصیل شد و سپس تا سال ۱۹۱۴ در بخش ِ فارسی ِ دانشکدهٔ شرق‌شناسیِ این دانشگاه تحصیل کرد. مارکف در جنگ ِ جهانی اول به عنوان دواطلب در ارتش ِ روسیه در قفقاز خدمت کرد. در سال ۱۹۱۷ میلادی (۱۲۶۹ خورشیدی) آجودان فرماندهی بریگاد قزاق شد که یک واحد ویژهٔ نظامی در ایران بود کهناصرالدین شاه آن را تشکیل داده‌بود. در ارتش ِ ایران به درجهٔ ژنرالی رسید و پس از انقلاب ِ اکتبر روسیه در ایران ماندگار شد. درسال ۱۹۲۱ میلادی از بریگاد قزاقخارج شد و و به حرفهٔ معماری بازگشت. نیکلای مارکف در شهرداری ِ تهران استخدام شد. این معمار روسی تبار با ساختِ بیش از بیست اثر معماری در ایران و به خصوص در تهران، از پیشگامان معماری مدرن در ایران محسوب می‌شود.

مارکوف، معماری اسلامی و شیوه‌های سنتی احداث بناهای ایرانی و مصالح محلی از قبیل آجر، سنگ، کاشی و گچ را می‌ستود. در واقع، آجرهای خشتی که وی به کار می‌برد به نام آجر مارکوفی مشهور شد. شهر تهران در دههٔ اول و دوم قرن ِ جاری پر از ساختمان‌هایی به سبک او شد، سبکی که تلفیق چهار نوع فرهنگ را به نمایش می‌گذاشت: مدرن، التقاطی، غربی و ایرانی. آرت دکو و جریان‌ها ی موازی در اروپا و آمریکا استفاده از نتایج پژوهش‌های باستان شناسی، به خصوص نتایج مربوط به دوران اسلامی و صفوی در طراحی بر روش ِ معماری ِ مارکف تاثیر گذاشتند. استفاده از فناوری محلی متاثر از کشفیاتباستان شناسی در طراحی ِ بناها از دیگر ویژگی‌های کار ِ مارکف بود. 

دبیرستان البرز: ساختمان دبیرستان البرز از نخستین کارهای او محسوب می‌شود.

ادارهٔ پست و تلگراف تهران: این بنا درسال ۱۳۰۷ هجری خورشیدی با صرف هزینهٔ پانصد هزار تومان و با مساحت ۱۵ هزار متر مربع در خیابانمام‌ خمینی(ره) فعلی تأسیس شد. بخشی از این ساختمان که در کنار سردر باغ ملی است و قبلاً اداره گمرکات پست بوده، به موزه تبدیل شده‌است. از ویژگی‌های سبک معماری ِ دورهٔ پهلوی اول که در ساختمان موزهٔ پست هم به کار رفته، ترکیب ِ معماری دوران‌های مختلف تاریخی در ایران و غرب است.

مدرسهٔ ژاندارک

دانشسرای عالی ِواقع در میدان بهارستان: این مکان در حال ِ حاضر محل دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران است.

عمارت شهرداری واقع در میدان توپخانه که در دوران محمدرضا شاه تخریب شد.

کارخانه قند ورامین، نخستین کارخانه قند ایران و خاورمیانه است که در سال ۱۳۱۳ خورشیدی توسط نیکلای مارکوف، ساخته و در سال ۱۳۸۴ به بخش خصوصی واگذار شده‌است. این کارخانه در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده‌است.

مدرسه جدید دارالفنون

زندان قصر

ساختمان شهرداری

خانهٔ پروفسور عدل

دبیرستان انوشیروان دادگر

مسجد امین‌الدوله

کارخانه سیمان تهران

سفارت ایتالیا

کلیسای حضرت مریم

ساختمانِ سینگر: این بنا در چهارراه ِمخبرالدوله تهران واقع است. در ساخت ِ این بنا مارکف معماری ِ اروپایی ِ معمول را دنبال کرد و آن را به صورت ِ نئوکلاسیک ساخت که منعکس کنندهٔ معماری ِ کلاسیک ِ قرن ۱۶ بود.

عمارت مشیرالدوله: این خانه، در انتهای بن بست پیرنیا در خیابان لاله‌زارنو و کمی پایین‌تر از چهارراه کنت واقع است و در آغاز ِ مشروطهٔ دوم به سفارش ِ مشیرالدوله ساخته شد که در سن پترزبورگ با مارکف صمیمیت پیدا کرده‌بود. این ساختمان که خاطرهٔ انشای فرمان مشروطیت، تدوین قوانین جدید دادگستری و نگارش کتاب تاریخ ایران باستان و دیگر آثار مشیرالدوله پیرنیا و زندگی روزمره و مرگ و حتی مجلس ختمش در دوره رضاشاه را در خود دارد، پس از انقلاب اسلامی به عنوان بنای تاریخی به ثبت سازمان میراث فرهنگی رسید و با انجام تعمیرهایی، اینک موزه موسسه‌ای به نام مطالعات علوم پزشکی است.

مارکف برای شهرداری تهران کار می‌کرد و ساختمان‌های بسیاری در تهران و شهرهای پیرامونی آن ساخته‌است