اولین شعر طنزی که به ذهنت میرسه بنویس

چون تیشه مباش وپای خود را متراش

چون رنده زکار خویش بی بهره مباش

تعلیم ز اره گیر در امر معاش

نیمی سوی خود میکش و نیمی میپاش

ماراهمه شب نمی بردخواب

شاقی، بده بادیازپام آب

به مسجد رفتم و با سوز دل یاد خدا کردم/

نهادم کهنه کفشم را و کفش نو به پا کردم/

ای اول کار نکن مرا بی کار

یادم امد ز دیشب           که خوابم نبرد ام شب