2- غدد توليدكننده چربي بر روي سطح پوست داراي سوراخها يا منفذهاي كوچكي هستند. در انتهاي مجرايي كه اين غدد توليكنندهچربي وجود دارند، يك فوليكول مو هم قرار دارد. فوليكول مو قادر است كه توليد مو نمايد. غدد توليدكنندة چربي در نيمه راه اين مجرا به آن متصل مي‌شوند. اين مجرا از سلولهايي شبيه همان سلولهاي سطح پوست تشكيل شده است. اگر شما گرفتار آكنه شده باشيد، اين سلولها در هنگام از بين رفتن و پوسته‌ريزي، به يكديگر چسبيده و باعث مي شوند كه مجرا باريك شود.

3- بر اثر باريك شدن مجرا و افزايش توليد چربي (سبوم)، مجرا مسدود مي گردد كه اين وضعيت، نقطه شروعي براي ايجاد انواع آكنه مي باشد. در اين حالت، محيط بسيار مناسبي براي رشد باكتري آكنه بوجود مي‌آيد. اين باكتري بطور طبيعي بر روي پوست افراد زندگي مي‌كند. بر اثر رشد و تكثير اين باكتري، عفونت و التهاب ايجاد مي گردد.

4- التهابي كه بر اثر رشد و تكثير اين باكتري بروزمي‌كند، باعث تحريك سيستم دفاعي بدن مي‌شود و در نتيجه گلبولهاي سفيد بدن را براي مبارزه با باكتريها و ترميم صدمات وارده به محل التهاب مي‌فرستد. اين گلبولهاي سفيد، توليد آن چيزي را مي‌كنند كه ما به آن اصطلاحاً "چرك" مي‌گوييم. چرك، مايعي زرد يا سبزرنگ مي‌باشد كه بدن در پاسخ به التهاب، توليد مي‌كند. چرك، حاوي مقادير زيادي گلبول سفيد است كه از جريان خون براي حمله به محل بروز التهاب مي‌آيند. اما اگر مسدود شدن مجرا توسط باكتري‌ها، عفوني نشود، اين انسداد مجرا بصورت يك گرفتگي مجرا باقي مي‌ماند كه ما اصطلاحاً به آن "دانه سرسياه" (Black head) مي‌گوييم.
در اينجا ما انواع جوشهايي كه ممكن است شما به آنها گرفتار شويد را توضيح مي‌دهيم تا شما بتوانيد بگوئيد كه آيا مشكل شما خفيف، متوسط و يا شديد مي‌باشد. براي اينكه تشخيص آكنه را در فردي مطرح نماييم، لازم نيست كه تمام انواع اين جوشها را داشته باشد. فقط داشتن يك نوع از اين جوشها، كافي است تا تشخيص آكنه مطرح گردد. اين جوشها هر چقدر هم كه شديد باشند، با زهم درمانهاي مؤثري براي از بين بردن آنها وجود دارد.

 

آكنه يا جوش غرور جواني، شايعترين بيماري پوستي در جهان است. اصطلاح پزشكي اين وضعيت، " آكنه وولگاريس" ( Acne vulgaris) مي باشد. اين بيماري پوستي تقريباً تمام نوجوانان را مي‌تواند به شدتهاي مختلف گرفتار سازد. همچنين در بسياري از افراد، اكنه براي اولين بار مي تواند در سنين 20 تا 30 سالگي رخ دهد. در تحقيقي كه در سال 2001 ميلادي در كشور آلمان بر روي افراد از يكسالگي تا 87 سالگي انجام شد،‌ مشخص گرديد كه حدود 27 درصد اين افراد دچار آكنه بوده‌اند. اما اگر فقط نوجوانان آلماني را در اين تحقيق در نظر بگيريم، بيش از 90 درصد آنها به آكنه مبتلا بوده‌اند.
شما وقتي كه بر روي پوستتان، دانه‌هاي سرسياه، سر سفيد يا جوشهاي قرمز يا زردي را مشاهده مي‌كنيد و پوستتان چرب مي‌گردد، مي‌فهميد كه به آكنه دچار شده‌ايد. اين علايم كلاسيك آكنه مي‌باشد. پيدايش آكنه، نه به رنگ پوست شما مربوط مي‌باشد و نه به سن و سال شما. با اينحال، وقتي كه شما به سن بلوغ نزديك مي‌شويد، احتمال بيشتري دارد كه به اين وضعيت گرفتار شويد چون در اين سنين، پوست شما دچار تغييراتي مي‌گردد كه براي بروز آكنه مستعد مي‌شود. آن چيزي كه ااكثر افراد از آن اطلاع ندارنداين است كه چه مدت آكنه در آنها طول مي‌كشد. 15 درصد خانمها حتي تا سنين حدود 40 سالگي هم هنوز از اين مشكل رنج مي‌برند، با اينحال در مردان كمتر اتفاق مي‌افتد كه تا اين سنين هنوز به اين مسكل گرفتار باشند. صورت، گردن، سينه، پشت و شانه‌ها به علت اينكه داراي غدد توليدكننده چربي (غدد سباسه) بيشتري هستند، به آكنه دچار مي‌شوند.
تحقيقات بسيار وسيعي بر روي آكنه صورت گرفته است و متخصصين پوست، چهار عامل را در پيدايش آكنه در افراد دخيل مي دانند كه اين عوامل عبارتند از :
1- به نظر مي‌رسد كه بدن انسان به ميزان زيادي به هورمون‌هاي جنسي مردانه (آندروژن‌ها) حساس مي‌باشد. خانمها هم مانند آقايان داراي هورمونهاي جنسي مردانه هستند اما از آنجائي كه مقدار اين هورمونها در آقايان خيلي بيشتر مي‌باشد، اكثراً آقايان به آكنه دچار مي شوند. هورمونهاي مردانه باعث مي‌گردند كه غدد توليدكننده چربي دربدن بيشتر فعاليت كرده و چربي بيشتري كه اصطلاحاً به آن "سبوم" (Sebum) گفته مي‌شود توليد گردد