در سال ۴۲ نيز دستاندرکاران سينماى ايران به روال گذشته مترصد جرقهاى بودند تا بحران را مهار کنند و رونقى بکار خود بدهند. در اين ايام سينماى ايران چهرههاى تازه را بدون هيچ ضابطه و قيدى معرفى مىکرد. يک سوم توليدات سال ۴۲زمينهاى پليسى - جنايى داشتند.
شاخص توفيق تجارى سينماى ايران در سال ۱۳۴۲، 'جاده مرگ' است که موفقيت خاصى بهمراه داشت.
تنها وجه مثبت و اميدبخش سال ۴۲، حرکت چند فيلمساز و توليدات آنها مثل 'تار عنکبوت' ، 'ترس و تاريکي' ، 'مردها و جادهها' و 'فرشتهاى در خانه من است' که هيچ توجهى به آنها نشد.
نخستين فيلم اين سال 'قربانى هوس' ساختهٔ قدرتالله احساني، فاقد جذابيتهاى لازم بخصوص در ايام نوروز - زمان اکران اين فيلم - بود. فيلمهاى بعدى سال ۴۲ عبارتند از:
سال ۴۳ با موفقيت دور از انتظار 'آقاى قرن بيستم' اثر سيامک ياسمى آغاز شد و مقدمهٔ تحرکى تازه فراهم آمد. اين فيلم يک اثر ملودرام موزيکال بود که ياسمى کارگردان، تهيهکننده و نويسندهٔ فيلمنامه آن بشمار مىرفت. فيلم ديگر ياسمى در اين سال 'نابغهٔ هفتماهه' نام داشت و نيز فيلم 'لذت' که با استفاده از آداب و سنن و فولکلورکردها نوشته شده بود. ديگر فيلمهاى سال ۴۳ عبارتند از:
دستاندرکاران سينماى ايران، سال ۴۲ را با موفقيتهاى بهتر از قبل پشت سر گذاشتند.
سال ۱۳۴۴
سال ۴۴ با خوشبينى اهالى سينما فرا رسيد و موفقيتهاى پىدرپى سرمايهگذارى و توليدات افزونتر تماشاگران و سينماهاى داوطلب نمايش بيشتر شدند.
در سال ۴۴ درحالىکه نزديک به هفتاد عنوان در جريان توليد بود، تنها چهلوسه عنوان در بيش از چهل سينما به نمايش در آمدند. سال ۴۴ با يکى از موفقترين فيلمها يعنى 'سه نخاله' آغاز شد. گروه محمد متوسلاني، گرشا رئوفى و منصور سپهرنيا، قبل از اين 'دره شهر ما' و 'بىستارهها' شکل گرفته بودند. فيلم 'سه تفنگدار' به کارگردانى محمد متوسلانى باعث تجديد حيات گروه گرديد و مقدمهاى بر محبوبيت اين سه نفر بعنوان بازيگرانى پولساز شد. نويسندهٔ گروه محمد متوسلانى بود. با اين فيلم موقعيت گروه تثبيت شد. صابررهبر سازندۀ فيلم از آن بعنوان يک اثر موفق ياد مىکند.
'سه تا بزن بهار' ساختهٔ حسين مدني، نخستين کار از قرارداد ششگانهٔ گروه با استوديو عصر طلايى بود. اين گروه پس از اين، به اتفاق نزديک به ۲۰ فيلم را بازى کردند که موقعيتهاى مختلفى از فيلمهاى سطحى تا کمدىهاى سادۀ طنزآميز، انتقادي، پرفروش، بىارزش و شکستخورده داشتند. اين همکارى در سال ۱۳۵۰ قطع شد.
'مرخصى اجباري' اثر رضا کريمى فيلم بعدى سال ۴۴ بود.
دو فيلم 'قهرمان قهرمانان' و 'گنج قارون' ساختهٔ سيامک ياسمى است که طبق خواستهٔ سينماروها، با عناوين دهنپرکن و شخصيتهاى سادهاى که قادر به انجام کارهاى بزرگ هستند، ساخته شده است. در اين آثار توجه به صحنههاى رقص و آواز و جنبهٔ مردمى موسيقىها مدنظر قرار داشته؛ در معروفترين اثر ياسي، 'گنج قارون' ، چارچوب ساخت اينگونه فيلمها کامل مىشود. چارچوبى که بعدها بهدفعات تکرار شد.