آموزش زبان مشهدی
ضمایر:
من = مو
تو = تو
او = او
ما = ما
شما = شما
آنها = اونا
=========
برخی از افعال به شکل دیگری تبدیل میشوند٬ به عنوان نمونه «شدن» به «رفتن» تبدیل میشود٬ مثال: امشب چه زیبا شدی = امشب چه زیبا رفتی.
* البته شیوه تلفظ این فعل نیز متفاوت است٬ رَفتن ( با فتح ر )= رِفتن ( با کسر ر)
=========
«را» ی مفعولی به «ره» تبدیل میشود٬ مثال: هیچ کسی مثل من تو را دوست ندارد = هیچ کسی مثل مو تو ره دوست ندِره.
=========
احوال پرسی:
سلام = سلام (selam)
خوب هستید؟ = خوبن؟ (khooben)
حالتان خوب است؟ = حالتان خوبه؟ (haltan khoobe)
چکار میکنید؟ = چه کار مکنن؟ (che kar mokonen)
خوش میگذرد؟ = خوش مگذره؟ (khosh megzare)
=========
کلمات مشهدی
برخی کلمات و اصطلاحات مشهدی، به همراه معنی آنها را در زیر مشاهده میکنید.
سَرکُن = تراش
لِمَشت = کثیف
خسور= پدر زن (پدر شوهر)
خوش = مادر زن (مادر شوهر)
اَلِفش = چسبناکی در اثر شیرینی
خِفتی = گردنبند
چوری = النگو
سِله به چُخت دِلنگونه = سبد به سقف آویزان است
چُوله غِزَک = مترسک داخل جالیز
توشله = تیله
چُخت = سقف
فَلَکه = میدان
میلان = کوچه
چُغُک = گنجشک
کاغذباد = بادبادک
یَره، یرهگِه = یارو
ناسوس = تلمبهیِ دوچرخه
کُلاج = کسی که چشمش چپ است
مکُش مرگِ ما = اعیانی
کِلپسه = مارمولک
جُل جُل = تکان خوردن خفیف
مِس مِس = معطل کردن
سُرسُر = یواشکی (مخفی) حرف زدن
کُخ نریز = اذیت نکن
کله وَنگ = درگیر شدن
اُوشتولی = مال مفت٬ مجانی
ناخون جِله = نیشگون
بزنقره = جوجه تیغی
نارنجک = نان خامهای
دُری = بشقاب
اِشکاف = کمد
یاد داشتن = بلد بودن
زِنج = چسبناک
لتِّه = تکه پارچه کهنه
لاخ (مو) = تار (مو)
لوخ = حصیر ( نیهایی که در بافت نوعی پرده حصیری به کار میروند)
خُردو = کوچک
شِرشِره = کاغذکشی
کچه سگ = توله سگ
چینگ = منقار
لوش = لجن
مورچه گازی = مورچه بیابونی
ناشور = نشسته
طاس = کاسه
دِلَنگون = آویزون
اُه یَره = آهای آقا!
پِندِری = گمان میکنی
همسِده = همسایه
پوز = دهان
خُسبیده = خوابیده
کَغ = میوه نارس
وَخِه = پاشو (بلندشو)
زلفی = گیره در
شور دادن (شلهها ر شور بده) = هم زدن (شلهها را هم بزن)
غوطّه خوردن = شنا کردن