مصطفي رحماندوست معروف به شاعر "صد دانه ياقوت"، (زاده نخستين روز تيرماه ۱۳۲۹، همدان) شاعر، نويسنده و مترجم كتاب‌هاي كودكان و نوجوانان است.
علوم انساني
زبان و ادبيات فارسي
شعر
مصطفي رحماندوست پس از پايان تحصيل دوران ابتدائي و متوسطه، تحصيلات عالي خود را در رشتۀ زبان و ادبيات فارسي دانشگاه تهران به پايان رساند، و از سال 1349 تحقيق و نوشتن در مورد ادبيات كودكان را شروع نمود.
همسر: آذر رضايي (معلم، نويسنده و مترجم )
او پس از اخذ مدرك كارشناسي زبان و ادبيات فارسي از دانشگاه تهران، به عنوان كارشناس كتاب‌هاي خطي در كتابخانه مجلس مشغول به كار شد و سپس به عنوان مدير مركز نشريات كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان، مدير مسئول نشريات رشد، سردبير رشد دانش آموز، سردبير و پديدآورنده سروش كودكان و نوجوانان به فعاليت خود ادامه داد. او همچنين به مدت سه سال مدير كل دفتر مجامع و فعاليت‌هاي فرهنگي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي ايران بوده است كه بنابر گفته خودش، آغاز راه او براي انتقال ادبيات برگزيده كودكان و نوجوانان ايران به زبانهاي ديگر بوده است. مصطفي رحماندوست، علاوه بر اين، مدرس داستان نويسي و ادبيات كودكان و نوجوانان در دانشگاه‌ها نيز بوده است. وي پس از بازنشستگي از سمت هاي دولتي، مدير گروه شكوفه (بخش كودكان و نوجوانان) انتشارات اميركبير و مشاور ادبي آثار مربوط به كودكان و نوجوانان كتابخانه ملي ايران و يكي از اعضاي اصلي داوران بين المللي جشنواره بين المللي فيلم كودكان و نوجوانان اصفهان و جشنواره بين المللي تئاتر كودكان و نوجوانان است. او عضو هيأ‌ت‌هاي‌ داوري‌ كتاب‌ سال، جشنواره‌هاي‌ كتاب‌ و مطبوعات‌ كودكان و عضو شوراي‌ موسيقي‌ كودكان‌ و شوراي كتاب كودك ايران نيز بوده‌است.



 



    1  
      2  
      3  
      ويژگي اثر : قصه براي نوجوانان
4  
      5  
      6  
      7  
      8  
      9  
      10  
      11  
      12  
      13  
      14  
      15  
      16  
      ويژگي اثر : قصه منظومه براي كودكان
17  
      18  
      19  
      20  
      ويژگي اثر : قصه منظومه براي خردسالان
21  
      22  
      ويژگي اثر : ترجمه يك قصه فلسطيني-برگزيده كتاب سال-اين كتاب قصه اي فلسطيني است. داستان كتاب، فداكاري دختري است بنام سماء كه پاهايش قدرت حركت نداشته و براي خدمت به مردم نگهباني چشمه اي را كه آب ده را تأمين مي كند به عهده مي گيرد و سرانجام براي آگاه ساختن مردم به از حمله دزدان (با به صدا در آوردن زنگي كه نزديك چشمه آويخته شده)، جان خود را از دست مي دهد و مردم نيز پاس اين فداكاري پرچمي چهار رنگ (پرچم فلسطيني) به ياد او تهيه مي نمايند كه بر بالاي خانه ها نصب مي شود و نشاني از مبارزه با بيگانگان است.