:.¸¸.•`¯`•.¸ دلنوشته های زیبای مهدوی :.¸¸.•`¯`•.¸

کجا روم من از این در که خانه ام اینجاست 
کبوتر تو ام و آشیانه ام اینجاست 
اگر چه بال و پر من شکسته اما شکر 
نشسته ام به سرایت که لانه ام اینجاست

باید سلام کرد به تسبیح و یاد او 
بر صبح و بر سپیده و بر بامداد او 
بر او درود و خیر کثیر وجود او 
بر حالت قیام و رکوع و سجود او

ترانه های دل من فقط تو را جوید 
که صاحب نمک این ترانه ام اینجاست 
اگر دلم به دل تو مقیم گردیده 
زپیش دل نروم من که خانه ام اینجاست

دوست دارم که شود هستی من یکسره چشم 
به امیدی که تماشای جمال تو کنم 
 گرچه پر سوخته ام من ، به خدا خواسته ام 
که طواف حرم کعبه به بال تو کنم

به پای مهدی، همه سربازیم 
ز ارکان ابر قدرت قرار اندازیم 
ما خمارانیم، عبد جانانیم 
تا ابد انصارالمهدی می مانیم 
 

خورشید تا به کی به پس ابرها نهان 
عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان 
ای غائب از نگاه و چراغ دل همه 
داغ فراغ تو شده داغ دل همه

ای سینه سوز ناله زهرای بیا بیا 
ای آرزوی زینب کبرا بیا بیا 
تا چند سرو قامت دخت علی کمان 
عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان

ای قبله ی نمازگذاران آسمان 
ای خلق عالمت به سر سفره میهمان 
 هجر تو کرده قامت اسلام را کمان 
الغوث یا بن فاطمه الغوث الامان

عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان 
ای روح دین حقیقت ایمان بیا بیا 
ای جان جان و مصلح کل جهان بیا 
تنها دمید عترت و قرآن بیا بیا

ز کجا پای نهادیم سر کوی تو بود 
آنچه دیدیم و ندیدم گل روی تو بود 
سجده بر سنگ بلا برد وضو ساخت زخون 
هر که محراب نمازش خم ابروی تو بود

هر چه گفتیم و نگفتیم حکایت ز تو داشت 
آنچه خواندیم و نخواندیم هیاهوی تو بود 
 آسمان گشت به هر سوی و زمین بوس تو داشت 
مهر پروانه شمع رخ دلجوی تو داشت

عمری در انتظار نگاهت نشسته ایم 
ای تکسوار سینه ی سینا، ظهور کن 
ای آنکه عرش، بسته به پایت کمند خویش 
وی باده نوش ساغر ادنی، ظهور کن

ای یادگار عترت طاها، ظهور کن 
آرام جان زهره ی زهرا، ظهور کن 
از رخ بگیر معجر غیبت، عزیز دل 
روشن ترین ستاره ی دنیا، ظهور کن

تو وارث بازوی علمدار حسینی 
تو پاسخ فریاد تمام شهدایی 
با خون دل و اشک روان هر شب جمعه 
با مادر خود فاطمه در کرببلایی

ای کاش که یک لحظه به چشم همه عالم 
ز آن گوشۀ شش گوشه به ما رخ بنمایی 
ما پیش تو بودیم ولی حیف نبودیم 
تو در دل مایی و ندانیم کجایی