:.¸¸.•`¯`•.¸ دلنوشته های زیبای مهدوی :.¸¸.•`¯`•.¸

عمل و علم و شجاعت، همه یک جا داری 
آنچه خوبان همه دارند، تو تنها داری

غایبانه عرض حال خویشتن تا کی کنم؟ 
روبرو خواهم که گویم حال دل را بعد از این

غروب جمعه دلگیر با دعای سمات 
دل شکسته من می‌زند دوباره صدات

عمری است که از حضور او جا ماندیم 
در غربت سرد خویش تنها ماندیم

طوفان فتنه موج فکن شد در این محیط 
بهر نجات شیعه ز گرداب‌ها، بیا

طلوع فجر نزدیک است نزدیک 
به قرآنی که می‌خوانید، سوگند!

ظاهر و باطن جهان روشن 
شد به میلاد مهدی بن حسن

ظهور کن ملکا! بر عدو بده کیفر 
که همچو قافیه، گردیده عرصه بر ما تنگ

طلوع ده ای خدا! خورشید خاور 
منور کن جهان یک بار دیگر

ظهور خویش‌را تو خود زدرگه خدا طلب‌کن 
که مستجاب می‌کند خدای تو دعای تو

حجاب نور، تو را می‌کند ز من مستور 
کنون که محو توام، بی‌حجاب با من باش

طعنه ز اغیار تو ای یار! شنیدن تا کی؟ 
روی نادیده و اوصاف تو گفتن، تا کی؟

ضمیر روشن خواجو، که شمع انجمن است 
چراغ خلوتیان رواق شش در باد

ضد دل گشتم و از کوی تو بگریخته‌ام 
گر نگاهم نکنی، سوخته سوخته‌ام‌

سحر در نیمه شعبان تجلی کرد خورشیدی 
که از نور جبینش شد منور دیده زهرا