:.¸¸.•`¯`•.¸ دلنوشته های زیبای مهدوی :.¸¸.•`¯`•.¸

جهان در حسرت آیینه مانده است 
گرفتار غمی، دیرینه مانده است 
شب سردی است بی تو بودن ما 
بگو تا صبح چند آدینه مانده است 

تو از دیار کدامین ستاره می‌آیی؟ 
که گفته‌اند که با یک اشاره می‌آیی؟ 
بیا که خلوت چشمم هنوز بارانی‌ست 
به خواب دیده‌ام آیا دوباره می‌آیی؟ 

ما منتظریم از سفر برگردد 
امید رهایی بشر برگردد 
یک عمر نشسته ایم با این امید 
تا صبح دمی، روح سحر برگردد

با هرچه غریبه، مهربانی ای دوست 
خورشید زمین و آسمانی ای دوست 
آنان که به چشمان تو ایمان دارند 
گویند که صاحب الزمانی ای دوست

تو و چشم انتظاری تا قیامت 
و درد بی نشانی تا قیامت 
دعا کن زودتر آقا بیاید 
که در غربت نمانی تا قیامت

جهان در حسرت آیینه مانده است 
گرفتار غمی دیرینه مانده است 
شب سردی است بی تو بودن ما 
بگو تا صبح چند آدینه مانده است

ستم، آشوب نامردی زیادست 
غم و اندوه بی دردی زیادست 
دل من خوب می داند پس از این 
امید این که برگردی زیادست

می آید از انتهای دنیا از ماه 
چشمان فرشتگان عاشق در راه 
زیبایی رویش از پری افزون است 
لاحول و لاقوة الاّ باللّه 

مرا از شرمساری ها رها کن 
ز دست بی قراری ها رها کن 
بیا یک صبح آدینه دلم را 
از این چشم انتظاری ها رها کن 

غزل مرد مسافر! زود برگرد 
بیا ای مهدی موعود! برگرد 
اگر روی تو را بینم، قبولم 
وگرنه می شوم مردود، برگرد 

غبار غم گرفته خانه ام را 
شکسته این دل دیوانه ام را 
بیا فانوس چشمت را بیاور 
که تا روشن کند کاشانه ام را 

صد قافله دل، به جمکران آوردیم 
رو جانب صاحب الزمان آوردیم 
دیدیم که در بساط ما آهی نیست 
دامن دامن اشک روان آوردیم 

به یاد تو کران تا بی کران دل 
برایت می تپد هفت آسمان دل 
کدامین جمعه می آیی؟ که از شوق 
کنم تقدیم تو صد جمکران دل 

امشب به جنون کشیده میلم، برگرد 
ای جاری ندبه در کمیلم، برگرد 
بی تو، شب تاریک مرا نوری نیست 
برگرد ستاره سهیلم، برگرد 

آنان که به جمکران صفا می بینند 
در خلوت دل، نور خدا می بینند 
عشاق دل افروخته در پرده اشک 
بی پرده، تو را، تو را، تو را می بینند