:.¸¸.•`¯`•.¸ دلنوشته های زیبای مهدوی :.¸¸.•`¯`•.¸
دلیل عصمت راهم، تو را من چشم در راهم
شب است و بى چراغم من، اسیر کوره راهم من
بتاب اى خضر بر راهم، تو را من چشم در راهم
شبم را نورباران کن، نگاهم را چراغان کن
که بى مهر تو گمراهم، تو را من چشم در راهم
تو خورشید جهانتابى، تو نور خالص و نابى
تو را اى خوب مى خواهم، تو را من چشم در راهم
تو هستى رامش جانم، تو غایب، من پریشانم
اسیر حسرت و آهم، تو را من چشم در راهم
مگر از ما تو دلگیرى، نقاب از رخ نمى گیرى؟
ظهورت هست دلخواهم، تو را من چشم در راهم
پر از بوى گناهم من، شهید اشک و آهم من
اگر مغضوب درگاهم، تو را من چشم در راهم
برادر قصد من دارد، به راهم گرگ مى بارد
چو یوسف مانده در چاهم، تو را من چشم در راهم
دلم از بوى شب فرسود، بتاب اى قبله موعود (عج)
تو هستى مهر و هم ماهم، تو را من چشم در راهم
نشستم تا بیایى تو، کجایى تو ؟ کجایى تو ؟
امین دردآگاهم، تو را من چشم در راهم
رضا اسماعیلی (دبیر صفحه شعر ماهنامه موعود)
یک شب بیا ستاره بریزم به پای تو
ای آفتاب من همه چیزم فدای تو
یک شب بیا به ما برسد ای اذان صبح
از پشت بام مسجد کوفه صدای تو
ما مدتی است خانه تکانی نکرده ایم
شرمنده ایم در دل ما نیست جای تو
غیر از همین دو قطره اشکی که مانده بود
چیزی نداشتم که بیارم برای تو
از روزهای هفته سه شنبه برای من
شب های پنجشنبه و جمعه برای تو
روزی به خاطر سفر جمکران من
روزی به خاطر سفر کربلای تو
اللهم عجل لولیک الفرج
مــــــَــھــــــــدے جـــــان...
احساس میکنم که نباشی بهار نیست
شعری میان دفتر این روزگار نیست
معطوف میشود به شما حس واژه ها
آقا خودت بگو مگر این افتخار نیست؟
من با سروده های همه شرط بسته ام
بیتی بدون نام شما ماندگار نیست
سین سلام سفره ی تحویل سال نو
معنای این قصیده مگر انتظار نیست؟
روزی ظهور میکنی و میرسد بهار
اما به ماه وسال و زمان اعتبار نیست
تقویم هم به گفته ام اقرار میکند
سوگند میخورد که نباشی بهار نیست...
العَجَــــــــــل العَجَـــــــــــل العَجَـــــــــــل یا مولانا یا صـــــــــــاحِبَــــــــــ الزَّمــــــــــان
مــــــَــھــــــــدے جـــــان...
خزان ز راه می رسد ، جوانه پیر می شود
نَفَس چه زود می رود ، بیا که دیر می شود
شب است و باد می وزد ، چگونه صبح می کنی؟
دلم چه شور می زند ؛ به غم اسیر می شود
چه راه ها که بی عبور تو غبار می خورد
چه دشت ها که بی حضور تو کویر می شود
همیشه در تخیلم ز شوقِ وصل ، خُــــرّمم
نگو ز هجر با دلم ، بهانه گیر می شود
اگر نیایی ای بهار آرزوی فاطمه !
مرام تازیانه خدشه ناپذیر می شود
که گفت زود می رسی ؟ "چه دیر زود می شود!"
نَفَس نمانده زود باش ! بیا که دیر می شود...
یا بقیة الله فی ارضه
از روزها من جمعه ها را دوست دارم
این جمعه های آشنا را دوست دارم
هر صبح جمعه ندبه می خوانم برایت
ازکودکی ام این دعا را دوست دارم
امروز و فردا می کنم شاید بیایی
حتی همین تردیدها را دوست دارم
شبهای جمعه تا سحرهایش کجایی؟
کرب وبلایی؟ کربلا را دوست دارم
بین دعاهایی که می خوانم برایت
“آقا بیا – آقا بیا” را دوست دارم
آجَــرَڪَ اللہ یا صـــــــــــــــــــاحِب ََ الزمان
مــــــَــھــــــــدے جـــــان...
به شیوه ی غزل اما سپید می آید
صدای جوشش شعری جدید می آید...
چه آتشی غم تو باز زیرسر دارد
که باغ شعرٍ تر از آن پدید می آید...
دوباره سبز شده خاک سرزمین دلم
مگر زخطّه ی چشمت شهید می آید؟
نفس نفس به امید تو عمر می گذرد
امید می رود آری ، امید می آید...
برای درد دل تو مفید نیست کسی
وگرنه نامه برای مفید می آید...
مردّدم که تو با عید می رسی از راه
و یا به یُمن قدوم تو عید می آید...
کلیدداری کعبه نشانه ی حق نیست
کسی است حق که در آن بی کلید می آید...
و حاجیان همه یک روز صبح می گویند:
چقدر بر تن کعبه سفید می آید...
یا رب آن یوسف گم گشته به من بازرســـــــــــــــــــــــــان
تا طربخانه کنی بیت حزن بازرســــــــــــــــــــــــان
ای خدایی که به یعقوب رساندی یوسف
این زمان یوسف من نیز به من بازرســــــــــــــــــــــــــان
رونقی بی گل خندان به چمن بازنماند
یارب آن نوگل خندان به چمن بازرســــــــــــــــــــــــــــان
از غم غربتش آزرده خدایا مپسند
آن سفرکرده ما را به وطن بازرســـــــــــــــــــــــــــان
ای صبا گر به پریشانی من بخشائی
تاری از طره آن عهدشکن بازرســـــــــــــــــــــــــان
مــــــَــھــــــــدے جـــــان...
جـــمــــعـــہ هـــا چـــشـــمـــانــــــِ مـــــنـــــــ لــــبــــریـــزِ از نــــمــــــ مــــے شــــود
تــــا غـــــروبــــشـــــــ ســــر بــــیــــایــــد پــــر زِ مــــاتــــمــــــ مــــے شــــود
حـــــڪــــمـــــــِ عـــصــــرِ جـــمــــعــــہ را هــــرگـــــز نــــفــــهــــیــــدمـــــــ چــــرا
ایــنــــــ چــــنــــیــــنــــــ ســــر تــــا دنــــیــــا پـــُـر از غـــــمـــــــ مــــے شـــــود
العَجَــــــــــل یا صــــــــــــــــاحِبَـــــــــــــــ الزَّمـــــــــــــــــــــان
دوباره پنج شنبه و اضطراب ...
دوباره پنج شنبه و دل بیقراری ...
دوباره پنج شنبه و ...
فردا می آیی ...
نمی آیی ...
چه میشود ...
ای دل تو بگو ...
می آید ...نمی .....
دوباره این عقل اضطراب دل را بیشتر کرد ...
* دوباره می پرسد مگر چه کردی؟...*
دوباره می گوید از آن جمعه تا کنون چقدر دعا کرده ای؟! ...
چقدر هم مسیرش شده ای؟! ...
راست می گوید،،،، خوب که دقت می کنم می بینم؛ جمعه که تمام شد، گویی انتظارم نیز پایان گرفت ...
شنبه من رفتم و دل پر هوسم، من رفتم و دنیا، من رفتم و ...
خیلی که همت داشتم، با گرفتاری های خودم دست و پنجه نرم کردم ...
گرفتاری پسر فاطمه سلام الله علیها را فراموش کردم، گوئی که جمعه ای نبود و هیچ انتظاری ...
باید کاری کرد، باید حواسم بیشتر به هجران و دردش باشد ...
فردا جمعه است ...
نکند ...
نه، با نامیدی دردت را بیشتر نمی کنم
ان شاء الله فردا می آیی ...
سلام امام مهربانم ...
سلام دردت به جانم ...
اللهم عجل لولیک الفرج
بهتر از ذکر و ثنای تو چه خواهد بودن؟
خوش تر از مرگ به پای تو چه خواهد بودن؟
این کمال است که جان هدیه به جانان گردد
گر شود دل به فدای تو چه خواهد بودن؟
آنکه را پیک اجل مشتری جانش شد
بهتر از ذبح منای تو چه خواهد بودن؟
مرغ باغ ملکوتم پر پرواز کجاست؟
گر زنم پر به هوای تو چه خواهد بودن؟
آنکه شد مدعی عشق تو، از خویش گذشت
گر خورد جام بلای تو چه خواهد بودن؟
صرف یک لحظه ی دیدار تو یک عمر کنم
خوش تر از شهد لقای تو چه خواهد بودن؟
در دم مرگ مرا اذن سخن گر بدهند
افضل از مدح و ثنای تو چه خواهد بودن؟
دردمند غم تو بودن و شکوه؛ هیهات
درد با یاد شفای تو چه خواهد بودن؟
سیّد محمّد میرهاشمی
تو را به زمزمه و اشک های مادرتان
بیا ظهور تو آقا شفای مادرتان
صدای آمدنت بین کوچه ها پیچید
ببین به لرزه فتاده صدای مادرتان
قنوت امشب زهرا تو را بهانه کند
و یاس میچکد از ربنای مادرتان
به حق چادر خاکیِّ فاطمه برگرد
که مستجاب بگردد دعای مادرتان
همیشه فصل دلم فاطمیه می ماند
سری نمیزنی در عزای مادرتان؟
میان خیمه سبزت تو روضه میگیری
تسلی دل حیدر برای مادرتان
سلام
متوجه شدین که در هیاهوی انتخابات و تبلیغات
یادمان رفت که این جمعه هم گذشت و آقا صاحب الزمان عج الله تعالی فرجه
نیومد
آقا پس کو ستاد انتخابات شما
چرا هیشکی تبلیغ نمیکنه
حتی یک نفر از اون.کاندیداها نگفت من.کاندیدای اقا میشم ...نگفت قسم میخورم به جان اقا...شرمنده اقامون نشم خدمتگزار منتظران اقا باشم....حیف..امان از دست نفس الاماره...
اللهم عجل لولیک الفرج
جمعه ظهور یا جمعه انتخابات؟
لابه لای همه ی تکراری ها
خواسته یاناخواسته از ظهورت می گوییم
جمعه برای ما یک بازی ست
به غروب هم میرسد
اما بیادت نیستیم
مهدی جان
چه انتظاری بعیدی از این شیعیانت داری؟
ما زمینه ساز آوردنت شویم؟
بعضی ها جمعه ی انتخابات را بیشتر از جمعه آمدنت منتظرند
جیب ها با جمعه انتخابات پر میشود نه با آمدن تو
آمدن تو درد آور است
چون مثل مدافعان حرم باید تحمل درد داشت
مهدی جان
شیعیان فانتزی تو در نیامدنت نفش دارند
سپاه تو خمینی ها کم دارد
والا کار آمدنت این همه طولانی نمیشد
برای ظهورت دعاکن ما گرفتاریم
مهدی_آوردنیست_نه_آمدنی
فکر_کردن_درد_دارد
شعر مناجات با امام_زمان (عج)
فکر تو نیستیم که محرم نمیشویم
در انتظار شهره ی عالم نمیشویم
دلشوره ی غریبی تو نیست بین ما
یک ثانیه به یاد تو پر غم نمیشویم
از مبحث امام شناسی جدا شدیم
پس بی دلیل نیست که آدم نمیشویم
تو هستی و گدای تعاریف مردمیم
مُستمسک وِلای شما هم، نمیشویم
دریا کجاست؟ مثل کویریم العجل
با چشم پرگناه که زمزم نمیشویم
باید زمینه ساز برای ظهور شد
ما را ببخش خادم پرچم نمیشویم
امسال فاطمیه به هر قیمتی شده
شرمنده رسول مکرّم نمیشویم
اسلام را میان مدینه زمین زدند
پس بیخیال سیلی محکم نمیشویم!
باز صدای نغمه ی «حسین حسین»(علیه السلام) را می شِنُوَم؛
باز صدای ضجه و ناله ی زینب(سلام الله علیها) را می شنوم؛
باز صدای شرمندگی عباس را می شنوم؛
باز صدای بی تابی علی اصغر(ع) را می شنوم؛ صدای یتیمی رقیه را؛
صدای دعوت مسلم را؛
صدای جوانمردی علی اکبر(ع)؛
صدای گریه های بی امان رباب؛
صدای جوشیدن خون ریخته شده ی ارباب(ع)؛
صدای «أنا مظلوم حسین»(ع)؛
صدای چکیدن آب از مشک پاره پیراهن را؛