دلنوشته های محرم/
نجه اولدوزلاري گويده ساي ماخ اولماز مين اولدوز چيخسا اما بير آي اولماز
مينلر پهلوان گلسه جهانه شهامتده حسين تاي اولماز
شهامتده ابولفضل تاي اولماز
ترجمه به فارسي :
ميدوني تو آسمون نميشه ستاره ها رو شمرد اگه هزاران ستاره هم ظاهر بشند نميتونند مثل يه ماه باشند
هزاران پهلوان به اين جها ن بيايند تو شهامت نميتونن مثل حسين باشند
تو شهامت نميتونن مثل ابولفضل باشند
درس عاشورا درس زندگیست
درس خوبی و فلاحت، بندگیست
اگرچه اندک است طول وقوعش
هزاران درس داد آن با طلوعش
عاشورا نه تنها شور حسینی است باید شعور حسینی باشه .
شعور حسینی یعنی عشق به ولایت .عشق به مردم .
حلال وحرام دونستن . نماز اول وقت .احترام به پدر ومادر وبزرگان .
آزادگی وآزاد زیستن .مردانه زندگی کردن ومردانه مردن .
شعور حسینی یعنی معنویت وحضور همه جانبه خدا در زندگی .
حسین جان خود شاهد بی عداالتی وزیرپا گذاشتن حق هستی
حسین جان بی گناه سر میبرن . آتش میزنن . آواره میکنن .
ترس وارعاب ایجاد میکنن . به حق حضرت مهدی به دادمون برس .
ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﻋﺒﺎﺱ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ... ﻫﺮ ﺩﻭ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ یا ابوالفضل عباس
بصیرت یعنی اینکه بدانیم شمری که در کربلا سر از حسین (ع) برید همان جانباز جنگ صفین است که تا مرز شهادت پیش رفت
مقام معظم رهبری
مرا ببخش، مرا چون که خوب میدانم….که توبه کردم و آدم نمیشوم هرگز
پـــیــراهـن ، روی و دل سیاهـــمـان را بـــا هــم بپذیـــر
صداي هَل مِن ناصر یَنصُرنی امام حسين عليه السلام در صحراي نينوا بييچده بود
امام حسين عليه السلام به نيزه تنهايي وغربت تكيه داده بود و ياور ميطلبيد
ولي هنوز امام تنها نشده بود
كودكي در گهواره بيقرار بود كه نداي ياور خواهي و نداي غربت امام حسين عليه السلام را لبيك گفت
كودكي كه از هزاران مرد با غيرت تر بود
كودكي كه براي نشان دادن مظلومیت امام حسين عليه السلام باقي مانده بود
كودكي كه آخرین سرباز امام حسين عليه اسلام و آخرين ياور امام حسين عليه اسلام بود
كودكي كه تاب ديدن تنهايي و غربت پدر را نداشت
كودكي كه تمام اميد بي بي رباب بود
حسین حسین دردلره درمان حسین حسین حسین جان سنه قربان حسین
قربان اُولوم ذکر ائلیین دیللره قربان اولوم سینه ووران اللره
قربان اولوم اُول کسیلن اللره حسین حسین جانیوه قربان حسین
منده آقا بو قاپییه گلمیشم گول آدیوی باب شفا بولموشم
ترجمه به فارسي :
حسين حسين واسه هر دردي درمان تو هستي حسين حسين همه جام فداي تو ، حسين
قربان همه زبونهاي كه ذكر تو ميگويند قربان همه اونايي بشم كه با دستشون سينه ميزنند
قربان اون دست هاي بريده بشم حسين حسين جانم فداي تو ، حسين
اي آقا منم به در درگاه تو اومدم اسم گل تو ( حسين ) باب شفا دونستم
کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود
با آن همه بازی عاشقانه ای که با خدا کردی
مگر جایی برای ما هم هست...
آنقدر حواس خدا را با دوست داشتنت برده ای
که برای لبخندش
باید نام تو را صدا کنیم
دل بی تو فغان آمد داد از غم تنهایی
سین!گوشه ی چشمی٬که حرفها دارم:
دلم گرفته٬فقط شوق "کربلا" دارم
تو سر پناه منی٬یک نگاه کن آقا!
مگر به غیر حسینیه من کجا دارم؟!
حرم نرفتم و حال دلم وخیم شده
خدا به خیر کند من هنوز جا دارم
دلم گرفته٬ولی وقتی کربلا دور است
دلم خوش است که من "مشهد الرضا" دارم
چقدر فاصله افتاد و مشهدی نشدم...
دلم شکسته٬ببین که منم خدا دارم!
حسین!ماه محرم شروع عشق من است
وگرنه من همه ی سال هم عزادارم
تمام دلخوشی ام این شده که هیئتی ام
قسم به حضرت زهرا س٬فقط تو را دارم...
به زیر دین حسینم ولی خدا را شکر
که صاحبی چو ابالفضل با وفا دارم...
گل خوش رنگ و بوی من حسین است
بهشت آرزوی من حسین است
مزن دم پیش من از لاله رویان
که یار لاله روی من حسین است
من آن مداح مست سینه چاکم
که عز و آبروی من حسین است
عاشورا هر روز در کربلای دلمان اتفاق می افتد
مواظب باشیم "حسین" دلمان به دست "یزید" نفس ، تشنه لب شهید نشود....