دلنوشته های محرم/

پیام خون خطابی آتشین است *** بقاءِ دیـن قرینِ اربعیـن است

کــه تــاریـخِ پُـر از خـون و شـهـادت *** سراسر اربعین در اربعین است

به دورانِ سیاهِ سلطه ی شب *** که میدوزند از افشاگران لب

جـهـادِ حـضـرت سـجـاد و زیـنـب *** بیانِ خطبه های آتشین است

زبـانِ زیـنـب٬این بـانـوی پُــر درد *** که هست آموزگارِ هر زن و مرد

چنـان در کـوفـه طـوفانـی به پـا کرد *** تو گویی خود٬امیر المؤمنین است

اسیران را چو بر محمل نشاندند *** تـو گویی تیر غم بر دل نشاندند

گُلی را چیده و در گِل نشاندند *** رقیه آن گل شادابِ دین است

 دیـار شـام با غـم ها قـریـن اسـت *** قلوب شیعیان زین غم حزین است

     مـزار زیـنـب و قـــبـــر رقـیــه *** تجلی گاه عشق عارفین است

تشنگان حرم عشق همه گوش کنید     آب را از نظر خویش فراموش کنید

ناله واعطشا را همه خاموش کنید    آب را از نظر خویش فراموش کنید

می رسد دم به دم از علقمه فریاد حسین    کیست این لحظه کند روی به امداد حسین

خیمه ها را همگی جمله سیه پوش کنید   آب را از نظر خویش فراموش کنید

جسم عباس علمدار زمین افتاده    با لب تشنه نگهبان حرم جان داده

می ز جام غم و انده و الم نوش کنید  آب را از نظر خویش فراموش کنید

کیست مردانه چو عباس علم برگیرد    رمق از پیکره ظلم و ستم برگیرد

علم اشک و عزا را همه بر دوش کنید    آب را از نظر خویش فراموش کنید

گل نثار تن صدپاره عباس کنید   با گل بوسه همه حرمت وی پاس کنید

جسم صدپاره عباس در آغوش کنید   آب را از نظر خویش فراموش کنید

ای زمین کربلا امشب منم با ساربان
قطع سازد ازبدن دست من وانگشترم
ای زمین ازخون یاران گشته ای چون گلسِتان
روی تو افتاده بی سرنوگلان ِپرپرم
غم ندارم ای زمین از زخم شمشیر و سنان
یادم آمد از گلوی خشک نازاصغرم
ای زمین کربلا دارم به هر جانب نظر
می کِشم من انتظار روی زهرا ،مادرم

چون به وقت مردنم بر سر ندارم هیچ کس
مادرم آید ببندد هردو چشمان ترم
ای زمین کربلا بودم تورامن میهمان
با لب تشنه بُرَد شمر لعین از تن سرم
ای زمین، جسم به خون غلتان بُوَد مهمان تورا
بر سر نی می رود تا شام رأس انورم

یا فاطمه رسیده محرم حسینت

بهار اشک و ناله در ماتم حسینت

ماهی که گردد از مین پرپر گل بهارت

ماهی که میهمان را لب تشنه سر بریدند

کبوتر حرم را با تشنه سر بریدند

شال عزا و بسته بانوی دل شکسته

ماهی که زینب تو صاحب عزای آن است

از داغ شش برادر دل خون و قد کمان است

بگویید عمه ش زینب بیایید. علی را بر در خیمه رساند

خدا داند که من طاقت ندارم.علی را بر در خیمه رسانم

علی جان چراغ شام تارم.فراقت برده آرام و قرارم

نچیدم حجلگاه شادی تو.ندیدم من شب دامادی تو

امیدم بود تو در هنگام پیری.عصای پیری مادر بگیری

به امیدی علی اکبر بیایید.در غم بر رخ لیلا گشاید

آمد محرم اهل عالم جمله اندر شور و شین - همچون خلیل الله سرکوی منا آمد حسین

باز از چه گردیده جهان پر از نوا یا بوالعجب - آمد بدشت کربلا شاهنشه عالی نسب

شد قلب های شیعیان خون از غم شاه عرب - در این زمین بیکس شود آن شهریار عالمین

اشک بریزازدیدگان طوفان غم برپا شده
چون بهردل های غمین گریه چو مرهم آمده
سوی عزیز فاطمه،آن مظهر لطف وصفا
با تیغ خشم وکینه ها آن ابن ملجم آمده
تا رأس او سازد جدا آن دشمن دین وخدا
شمرپلید بی حیا با عزم محکم آمده
آن زاده زهرا ببین شد رأس او ازتن جدا
خیل ِعظیم ِغصّه ها بر خلق عالم آمده
دریای خون جاری شده درسرزمین کربلا
از جورخیل اشقیا این بحر و این یم آمده
زینب به دشت کربلا دارد به صد شور ونوا
سوی دگر طفلان او همپایه ی غم آمده

اگر دردی که داری بی علاج است
به هر دردی دوا دارد ابوالفضل

گر چه بی دستم ولی من دستگیر دست هایم

نام من عباس و مفتاح در باب الشفایم

مادرم قنداقه ام را دور بیرق تاب داده

من ابوالفضلم دوای درد های بی دوایم

"آنها كه تن به هر ذلتى مى ‏دهند تا زنده بمانند، مرده‏ هاى خاموش و پلید تاریخند و ببینید آیا كسانى كه سخاوتمندانه با حسین به قتلگاه خویش آمده ‏اند و مرگ خویش را انتخاب كرده ‏اند - در حالى كه صدها گریزگاه آبرومندانه براى ماندنشان بود و صدها توجیه شرعى و دینى براى زنده ماندن شان بود - توجیه و تأویل نكرده ‏اند و مرده‏ اند، اینها زنده هستند؟ آیا آنها كه براى ماندن‏شان تن به ذلت و پستى، رها كردن حسین و تحمل كردن یزید دادند، كدام هنوز زنده ‏اند؟ دکتر علی شریعتی

مقتدایان امام حسین‏ علیه السلام كسانى هستند كه از مایه جان خویش در راه خدا نثار مى‏كنند و به راستى حسین آموزگار بزرگ شهادت است كه هنر خوب مردن را در جان بى‏تاب انسان‏هاى عاشق، تزریق می كند. دکتر علی شریعتی

امسال محرم واسم خیلی فرق داشت

نمیدونم چه فرقی

ولی دلم گرفته بیشتر از هر سال

السلام علیک با با عبدالله

میگن هر جا دیدی کم آوردی بگو یا ابوالفضل ....

کم آوردم، دیگه دلی برام نمونده؛ هر چی بوده پاره پاره شده....دستمو بگیر یا ابوالفضل

یا حسیـــــن ...

کمی تربت می خواهم ... 

زیاد نیست ...

خاک چادر خواهرت زینب را می خواهم ... 

امـــــــان از دل زینـــــــب ...