احاديث

حدیث (962) امام صادق(ع) می فرمایند

اِنَّ لِلمُؤمِنِ عَلى المُؤمِنِ سَبعَةَ حُقوقٍ، فَاَوجَبُها اَن يَقولَ الرَّجُلُ حَقّا وَ اِن کانَ عَلى نَفسِهِ اَو عَلى والِدَیهِ، فَلا يَمیلَ لَهُم عَنِ الحَقِّ

 مؤمن را بر مؤمن، هفت حق است. واجب‏ترین آنها این است که آدمى تنها حق را بگوید، هر چند بر ضد خود یا پدر و مادرش باشد و به خاطر آنها از حق منحرف نشود

بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 223، ح 8

حدیث (963) امام جواد(ع) می فرمایند

نِعمَةٌ لاتُشكَرُ كَسَيِّئَةٍ لاتُغفَرُ؛
نعمتى که سپاسگزارى نشود مانند گناهى است که آمرزیده نشود.

غررالحکم 6/441/10926

رسولُ اللّه صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

سابُّ المُؤمِنِ كالمُشرِفِ على الهَلَكَةِ .ناسزاگوى به مؤمن همچون كسى است كه در آستانه هلاكت باشد .

حدیث (964) امام صادق(ع) می فرمایند

العَمَلُ الخالِصُ : الّذی لا تُریدُ أنْ يَحْمَدَكَ علَیهِ أحَدٌ إلاّ اللّه‏ُ عزّوجلّ

ُعمل خالص ، آن است که نخواهى کسى جز خداوند تو را بر انجام آن بستاید.

بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 223، ح 8

حدیث (965) حضرت خاتم الانبیاء(ص) می فرمایند

مَن رُزِقَ تُقىً فَقَد رُزِقَ خَیرَ الدُّنیا وَالآْخِرَةِ
هر کس تقوا روزى‏اش شود، خیر دنیا و آخرت روزى او شده است.

 کنزالعمال جلد13 ، صفحه151

حدیث (966) حضرت خاتم الانبیاء(ص) می فرمایند

مَن رُزِقَ تُقىً فَقَد رُزِقَ خَیرَ الدُّنیا وَالآْخِرَةِ
هر کس تقوا روزى‏اش شود، خیر دنیا و آخرت روزى او شده است.

 معدن الجواهر، ص 73

عنه صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

سِبابُ المؤمِنِ فُسوقٌ ، وقِتالُهُ‏كُفرٌ ، وأكلُ لَحمِهِ مِن مَعصيَةِ اللّه .ناسزاگفتن به مؤمن فسق است و جنگيدن با او كفر و خوردن گوشت او (غيبت كردن از وى) معصيت خداست .

حدیث (967) امام صادق(ع) می فرمایند

إذا لَم تَكُن حَلیما فتَحَلَّم
اگر بردبار نیستى ، خود را به بردبارى وادار

الکافی : ج 2 ، ص 112 ، ح 6

حدیث (968) امام صادق(ع) می فرمایند

صاحِبُ النِّيَّةِ الصّادِقَةِ صاحِبُ الْقَلبِ السَّلیمِ...
کسى که نيّت درست داشته باشد، دل سالم و پاک دارد...

غررالحکم جلد2 ، صفحه451

عنه صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

لا تَسُبُّوا الناسَ فَتَكتَسِبُوا العَداوةَ بَينَهُم .به مردم ناسزا مگوييد كه با اين كار در ميان آنها دشمن پيدا مى‏كنيد .

حدیث (969) امام صادق(ع) می فرمایند

مَن قَبِلَ اللّه‏ُ مِنْهُ صَلاةً واحِدَةً لَم يُعَذِّبْهُ وَمَن قَبِلَ مِنْهُ حَسَنَهً لَم يُعَذِّبْهُ

خداوند از هر کس یک نماز و یا یک کار نیک را قبول کند، عذابش نمى ‏نماید.

کافى، ج 3، ص 266، ح11

حدیث (970) امام صادق(ع) می فرمایند

إنَّ القَصدَ یورِثُ الغِنى 
میانه‏روى ، ثروتمندى مى‏آورد

الکافی : ج 4 ، ص 53 ، ح 8

حدیث (971) امام علی (ع) می فرمایند

اِنَّ التَّقوى مُنتَهى رِضَى اللّه‏ِ مِن عِبادِهِ وَحاجَتُهُ مِن خَلقِهِ فَاتَّقُوا اللّه‏َ الَّذى اِن اَسرَرتُم عَلِمَهُ وَاِن اَعلَنتُم كَتَبَهُ
نهایت خشنودى خداوند از بندگانش و خواسته او از آفریدگانش تقواست، پس تقوا از خداوندى بکنید که اگر پنهان کنید مى‏داند و اگر آشکار سازید مى‏نویسد

کنزالعمال    10/143/28731  

حدیث (972) امام باقر (ع) می فرمایند

الدُّعاءُ يَرُدُّ القَضاءَ ، وَقَد اُبرِمَ إبراما ـ وَضَمَّ أصابِعَهُ ـ 

دعا ، قضا را ـ گر چه حتمى و قطعى شده باشد ـ بر مى‏گرداند حضرت [براى تشبیه و بیان قضاى محتوم] انگشتانش را به هم چسباند

الکافی : ج 2 ، ص 470 ح 6

رسول اللّه‏ صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :

إنَّ اللّه‏َ عز و جل أوحى إلى موسَى بنَ عِمرانَ أنِ ابدَأ بِالمِلحِ وَاختِم بِالمِلحِ ؛ فَإِنَّ فِي المِلحِ دَواءً مِن سَبعين داءً ، أهوَنُهَا الجُنونُ ، وَالجُذامُ ، وَالبَرَصُ ، ووَجَعُ الحَلقِ وَالأَضراسِ ، ووَجَعُ البَطنِ .

خداوند عز و جل به موسى بن عمران ، وحى فرستاد كه : «غذا را با نمك ، آغاز كن و با نمك ، پايان ده ؛ چرا كه در نمك ، درمان هفتاد درد است كه كمترين آنها ، ديوانگى ، جذام ، پيسى ، گلودرد ، دندان‏درد و شكم درد باشد» .