احاديث

حدیث (880) امام رضا (ع)  می فرمایند:

رَحِمَ اللّه‏ُ عَبدا اَحیا اَمرَنا ... يَتَعَلَّمُ عُلومَنا وَ يُعَلِّمُهَا النّاسَ ، فَاِنَّ النّاسَ لَو عَلِموا مَحاسِنَ كَلامِنا لاَتَّبَعونا
رحمت خدا بر بنده‏اى را که امر ما را زنده کند... دانش‏هاى ما را فرا گیرد و به مردم بیاموزد. اگر مردم زیبایى‏هاى سخنان ما را مى‏دانستند، از ما پیروى مى‏کردند

معانى الأخبار ، ص 180، ح 1

حدیث (881) حضرت محمد (ص)  می فرمایند:

اِنَّما اَهلَكَ النّاسَ العَجَلَة وَ لَو اَنَّ النّاسَ تَثَـبَّتوا لَم يَهلِک اَحَد
مردم را، در حقیقت، شتابزدگى به هلاکت انداخته است، اگر مردم، از شتابزدگى به ‏دور بودند، هیچ کس هلاک نمى‏شد

محاسن، ج 1، ص 340، ح 697

حدیث (882) امام صادق (ع)  می فرمایند:

اَرْوَحُ الرَّوْحِ اَلْيَأسُ مِنَ النّاسِ
بهترین راحتى و آسودگى، بى‏توقعى از مردم است

کافى ، ج 8، ص 243، ح 337

حدیث (883) حضرت محمد (ص)  می فرمایند:

فِى الاِنسانِ مُضغَةٌ اِذا هىَ سَلِمَت وَ صَحَّت سَلِمَ بِها سائرُ الجَسَدِ، فَاذا سَقِمَت سَقِمَ بِها سائرُ الجَسَدِ وَ فَسَدَ، وَ هِىَ القَل
در انسان پاره گوشتى است که اگر آن سالم و درست باشد، دیگر اعضاى بدنش هم با آن سالم مى‏شوند و هرگاه آن بیمار شود، دیگر اعضاى بدنش بیمار و فاسد مى‏گردند. آن پاره گوشت، قلب است.

خصال، ص 31، ح 109

حدیث (884) امام موسی کاظم (ع) می فرمایند:

قَلیلُ العَمَلِ مِن العالِمِ مَقبولٌ مُضاعَفٌ 
عمل کم ، قبول و دو چندان مىشود.

میزان الحکمة : ج 4 ، ص 3595

حدیث (885) امام على (ع) می فرمایند:

قَد خاطَرَ بِنَفسِهِ مَنِ استَغنى بِرَأيِهِ
هر کس خود را، از رأى و نظر دیگران بى‏نیاز بداند، خودش را به خطر انداخته است.

من لایحضره الفقیه، ج 4، ص 388، ح 5834

حدیث (886) حضرت محمد (ص)  می فرمایند:

اَلصِّدقُ طُمَأْنینَةٌ وَ الكَذِبُ ریبَةٌ

راستگویى [مایه] آرامش و دروغگویى [مایه] تشویش است

نهج الفصاحه، ح 1864

حدیث (887) حضرت علی(ع)  می فرمایند:

اَعَزُّ العِزِّ العِلمُ ؛ لاِءَنَّ بِهِ مَعرِفَةُ المَعادِ وَ المَعاشِ، وَ اَذَلُّ الذُّلِّ الجَهلُ ؛ لاِءَنَّ صاحِبَهُ اَصَمُّ ، اَبكَمُ ، اَعمى ، حَیرانُ

عزیزترین عزّت، دانش است، چرا که با آن معاد شناخته مى‏شود و راه کسب معاش به دست مى‏آید و خوارترین خوارى، نادانى است، چرا که نادان کر و لال و کور و سرگردان است

نزهة الناظر، ص 70، ح 65

حدیث (888) حضرت علی(ع)  می فرمایند:

الحِلمُ حِجابٌ مِنَ الآفا

بردبارى، مانعى در برابر آفت‏هاست

غررالحکم، ح 720

حدیث (889) امام صادق (ع)  می فرمایند:

اَوَّلُ النَّظَرَةِ لَكَ وَ الثّانيَةُ عَلَیكَ وَ لا لَكَ وَ الثّالِثَةُ فیهَا الهَلا

نگاه اول [ناخودآگاه به نامحرم] براى تو [حلال[ است و نگاه دوم ممنوع است و حرام و نگاه سوم، هلاکت‏بار است

 من لایحضره الفقیه، ج 3، ص 474، ح 4658

حدیث (890) امام على (ع)  می فرمایند:

اَلبَغىُ يَصرَعُ الرِّجالَ وَ يُدنِى الاآجال

ظلم و تجاوز، انسان را زمین مى‏زند و مرگ‏ها را نزدیک مى‏سازد.

 غررالحکم، ح 1494

حدیث (891) امام علی (ع)  می فرمایند:

اِتَّقُوا اللّهَ وصُونوا دِینَكُم بِالوَرَعِ
از خدا پروا کنید و با پارسایى از دینتان پاسدارى نمایید .

 الکافی: ج 2 ، ص 76 ، ح 2

حدیث (892) امام علی (ع)  می فرمایند:

اَطيَبُ العَیشِ القَناعَة
خوش‏ترین زندگى، زندگى با قناعت است

غررالحکم، ح 2918

حدیث (893) پیامبر اکرم (ص) می فرمایند:

اِنَّ العَبدَ لِيُذنِبُ الذَّنبَ فَيَنسى بِهِ العِلمَ الَّذى کانَ قَد عَلِمَهُ
انسان گناه مى‏کند، پس با آن، علمى را که پیشتر مى‏دانسته، از یاد مى‏برد

عدّة الداعى، ص 197

حدیث (894) پیامبر اکرم (ص) می فرمایند:

فاطمه بضعه منى من سرها فقد سرنى و من سإها فقد سإنى, فاطمه اعز الناس على
فاطمه پاره وجود من است, هر که او را خوشحال کند مرا خوشحال کرده و هر که او را بیازارد مرا آزار داده. فاطمه در نزد من عزیزترین مردم است

بحارالانوار, ج43, ص23