احاديث
حدیث (819) امام صادق (ع) فرمودند:
طُوبى لِمَن لَم تُلهِهِ الْأمانِيُّ الْکاذِبَةُ
خوشا بر آن که آرزوهاى دروغین سرگرمش نکند
بحارالأنوار ، ج 75 ، ص 280
حدیث (820) امام صادق (ع) فرمودند:
مَن حَسُنَ بِرُّهُ فى اَهلِ بَیتِهِ زیدَ فى رِزقِهِ
هر کس به شایستگى در حقّ خانوادهاش نیکى کند، روزیش زیاد میشود
الدعوات الراوندى، ص 127
حدیث (821) امام علی(ع) فرمودند:
اِصبِر عَلى مَرارَةِ الحَقِّ وَ ايّاكَ اَن تَنخَدِعَ لِحَلاوَةِ الباطِلِ
تلخى حق را تحمل کن، و مبادا که فریب شیرینى باطل را بخورى
غررالحکم، ح 2472
حدیث (822) امام علی(ع) می فرمایند:
كُلُّ عَزیزٍ داخِلٌ تَحتَ القُدرَةِ فَذَلیلٌ
هر عزیزى که تحت قدرت و سلطهاى باشد ذلیل است
تحف العقول ص215
حدیث (823) پیامبر اکرم(ص) می فرمایند:
ايّاكَ اَن تَضحَكَ مِن غَیرِ عَجَبٍ ، اَو تَمشىَ و تَتَـكَلَّمَ فى غَیرِ اَدَب
از خندیدنِ بى تعجّب [و بىجا] یا راه رفتن و سخن گفتنِ بىادبانه بپرهیز
غرر الحکم، ح 10599
حدیث (824) امام علی(ع) می فرمایند:
لا تَصفُو الخِلَّةُ مَعَ غَیرِ اَدیبٍ
دوستى با شخص بىادب ، صمیمانه نخواهد شد.
بحار الأنوار، ج67، ص400
حدیث (825) امام علی(ع) می فرمایند:
لا يَراَسُ مَن خَلا عَنِ الاَدَبِ وَ صَبا اِلَى اللَّعِبِ
کسى که از ادب بىبهره باشد و شیفته بازى شود، به ریاست نمی رسد.
غرر الحکم، ح 4786
حدیث (826) امام حسن عسکرى(ع) می فرمایند:
لَيْسَ مِنَ الاَْدَبِ اِظْهارُ الْفَرَحِ عِنْدَ الْمَحْزونِ
شادى کردن در حضور غمگین، از ادب به دور است
غرر الحکم، ح 10875
حدیث (827) پیامبر اکرم(ص) می فرمایند:
اول ما یسالون عنه الصلوات الخمس
اولین چیزی که از انسانها سؤال می شود، نمازهای پنج گانه است
کنز العال ، ج 7، حدیث 18859
حدیث (828) خاتم الانبیاء(ص) می فرمایند:
عُمّالُكُم اَعمالُكُم، كَما تَـکونونَ، يُوَلّى عَلَیكُم
کارگزاران شما [نتیجه] اعمال شما هستند، همان گونه که هستید، بر شما حکومت مىشود
شرح شهاب الاخبار، ص 260
حدیث (830) خاتم الانبیاء(ص) می فرمایند:
اُعفُ عَمَّن ظَـلَمَكَ وَصِل مَن قَطَعَكَ وَ اَعطِ مَن حَرَمَكَ
گذشت کن از کسى که به تو ظلم کرده ، رابطه برقرار کن با کسى که با تو قطع رابطه کرده و عطا کن به کسى که از تو دریغ نموده است.
اعلام الدین ، ص 96
حدیث (831) حضرت امیر المومنین(ع) می فرمایند:
وَ مَن اَعانَ نَفسَهُ فى هَوى نَفسِهِ فَقَد اَشرَكَ نَفسَهُ فى قَتلِ نَفسِه
و هر کس نفس خود را در خواهشهایش یارى رساند، در قتل خود همدستِ نفس شده است.
شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید،ج20،ص 304
حدیث (832) امام حسین(ع) می فرمایند:
اَللّهُمَّ لا تَسْتَدْرِجنى بِالاِْحسانِ وَ لا تُؤَدِّبْنى بِالْبَلاء
خدایا! با غرق کردن من در ناز و نعمت، مرا به پرتگاه عذاب خویش مَکشان و با بلایا (گرفتارىها) ادبم مکن
عیون اَخبار الرضا ، ج 1، ص 107 ح 1
حدیث (833) حضرت امیر المومنین(ع) می فرمایند:
المَوَدَّةُ قَرابَةٌ مُستَفادَةٌ
دوستى، خویشاوندى اکتسابى است
الکافی : ج 8 ، ص 23 ، ح 4
حدیث (834) امام صادق(ع) می فرمایند:
صِلَةُ الاَْرحامِ تُزَ كّى الاَْعمالَ وَتُنمى الاَْموالَ وَ تَدفَعُ البَلوى وَتُيَسِّرَ الحِسابَ وَتُنسِئُ فِى الاَجَلِ
صله رحم، اعمال را پاکیزه، اموال را بسیار، بلا را برطرف و حساب (قیامت) را آسان میکند و مرگ را به تأخیر می اندازد
کافى، ج 2، ص 157، ح 33